ดาร์ก โรแมนซ์ Novels & Stories

มาร์คัสส่ายหน้าแล้วโน้มตัวไปกระซิบข้างหูมาโคร แต่ด้วยความที่เทคโนโลยีในนี้ล้ำสมัยมากพอ ทุกคนที่ตั้งใจฟังท่ามกลางความเงียบนี้ต่างก็ได้ยินมัน “อ้าว... ชื่อว่า Dark shadow หรอ มาร์คจำเป็นดาร์คโลโบ้ ก็ถึงว่าอังเคิลคิระขำเสียงดังเลยอ่ะ คิกๆๆ”

ขณะที่เธอนอนซมอยู่บนเตียงเหมือนคนป่วยไข้ ไม่อยากน้ำไม่อยากอาหาร ตรอมใจกับสามีก็มีเมสเสจส่งเข้ามาในแอปพลิเคชันที่เธอเปิดเป็นสาธารณะอยู่ คนส่งก็คนเดิมซึ่งเคยบล็อกไปแล้วแต่มันก็ยังสร้างแอ็กเคานต์ผีมาตามรังควานเธออยู่ดี นางฟ้าสีเทา:คุณรามเขาไม่ได้รักแก เขามีคนรั กอยู่แล้ว อีกไม่นานคนรักของเขาก็จะกลับมา ถึงตอนนั้นแกจะโดนเฉดหัวทิ้ง [สติกเกอร์แมวทำหน้ายิ้มเยาะ]

ฉันไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบรรยายความรู้สึกในตอนนี้นอกจากร้องไห้ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา "ร้องอะไรเยอะแยะวะ หยุดร้องได้แล้วยัยขี้แย" "นารักคุณอิฐ รักที่สุดเลย" "อืม ฉันรู้ว่าเธอรักฉันแต่...แต่ฉันไม่รู้ว่าความรู้สึกที่ฉันมีให้เธอตอนนี้มันคือความรักหรือเปล่า แต่ฉันบอกได้แค ่ว่าฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อนไม่เคยต้องการใครมากเท่าเธอไม่เคยอยากอยู่กับใครมากเท่าเธอไม่เคยร้องขอใครเหมือนที่ฉันร้องขอจากเธอ มันอาจจะฟังดูเห็นแก่ตัวถ้าฉันจะขอให้เธอรอ...เธอรอได้ไหมรอให้ฉันมั่นใจแล้วฉันจะบอกกับเธอว่าฉันรักเธอหรือเปล่า"

เจ้าเสือถาม "ขะ..ข้าหรือข้าเป็นคนของเผ่าวิหค" "น่าแปลก เจ้าออกมาถึงที่นี่ได้อย่างไร"ระหว่างถามเจ้าเสือกลับสะดุดกับไอสังหารด้านหลัง มันรีบพลิกตัวกลับไปมองที่มาของไอนั้นทันที ชายหนุ่มรูปงามเหนือเทพเซียนอยู่ในชุดสีดำสอดสลับสีเงิน ใบหน้าสงบนิ่งหล่อเหลาทว่าดวงตาคมเรียวสีดำกลับเปล่งแสงสี แดงจัดจนน่ากลัว ง้าวสีเงินอันใหญ่วาววับด้ามจับสลักลวดลายวิจิตรงดงามยิ่งสะท้อนภายนถ้ำให้สว่างจ้า

หน้าแดง "ก็มานอน ....แต่ไม่คิดว่า...."ยูร์พูดพร้อมเดินเข้าไปนั่งใกล้ๆ มิ้น ก่อนจะค่อยๆ ฝังจมูกลงบนแก้มหอม "ยะ อย่าสิ" "ไม่คิดว่าเธอจะใส่บราแบบที่ฉันชอบ....อ่อยฉันหรือไง"

ริ่มขยับสะโพกรับความแข็งแกร่งที่สาดซัดเข้าสู่ในร่องรักซ้ำๆ หัวใจดวงน้อยเต้นโครมคราม เมื่อใกล้จะถึงปลายทางบทเพลงกามา เจ็บสั้นจิกลำคอแกร่งแน่น ช่องรักคับแน่นตอดรัดความแข็งขึง เกร็งร่างกอดชายหนุ่มแนบแน่น ก่อนที่น้ำหวานระเบิดพร่างชโลมลำกายแกร่ง รสรักซ่านทรวงฉุดรั ้งให้เธอหลุดลอยกรีดร้องเสียงหลง ปัณณธรพลิกร่างเล็กพิงต้นไม้อีกครั้ง กระหน่ำโจนจ้วงไล่ตามหญิงสาวไปยัง ความรู้สึกเดียวกัน เขาครางต่ำในลำคอ กดกายแช่นิ่งซึมซับความสุขหวานล้ำจน พอใจ

พรึ่บ! จังหวะที่ฉันหยุดคิด เฮียแม็คก็คว้าหนังสือเล่มนึงบนชั้นส่งมาให้ฉัน มันคือ... Dark Shadow’s Phenomenon เป็นปรากฏการณ์ต่างๆของ Dark Shadow

นิยายแฟนตาซีดาร์กโรมานซ์เรื่องโปรดที่เธอติดงอมแงมเพิ่งอัปเดตตอนล่าสุดและมันเป็นตอนจบของเรื่องเสียด้วย นิยายเรื่องนั้นมีชื่อว่า ‘บัลลังก์เลือดราชินีปีศาจ’ โรสรีบกดเข้าไปอ่านทันที เนื้อเรื่องคือนิยายแนวแฟนตาซีสายมืดที่บอกเล่าเรื่องราวของจักรวรรดิปีศาจอันยิ่งใหญ่ ซึ่งถูกปกครองโดยราชินีปีศาจผู้มีอำนาจล้นฟ้า ทว่าจุดขายที่ทำให้นิยายเรื่องนี้ดังเป็นพลุแตกและทำให้โรสอินจัดจนแทบกระอักเลือด ไม่ใช่ความเก่งกาจของตัวเอก แต่เป็นความโง่เง่าและโหดเหี้ยมของตัวร้ายหลัก ซึ่งกลับมีชื่อเดียวกับเธอว่าโรส

ดวงหน้าหล่อใสตรงข้ามกับวัยสี่สิบผุดยิ้มกว้างออกมาให้เมียด้วยความปลาบปลื้มใจ “ขอบใจนะยัยม้ามืด” ลัยลาเบะปาก “หมอใจร้าย เรียกแบบนี้อีกแล้ว” “งั้นไม่เรียกม้ามืด เรียก Dark Horse แทน”

เธอไม่ลอง! เลือดลมในกายเธอกำลังพุ่งขึ้นสูงปี๊ด ทว่าจู่ๆ รอบตัวเธอกลายเป็นสีดำมืดตึ๊ดตื๋อไปหมด “ญาติคุณกวินตาค่ะ”