ดื้อรั้น Novels & Stories

ดรัณภพ... เขาเป็นคุณหมอหนุ่มช้ำรักที่เดินทางมายังหมู่บ้านดงหวายเพื่อพักกายพักใจและทำหน้าที่หมอเพื่อดูแลชาวบ้านให้ดีที่สุด ดอกแก้ว... เธอเป็นเด็กสาวที่กำลังเสียใจกับการจากไปของแม่กับยาย พยายามจะหาตัวฆาตกรที่ฆ่าแม่ของเธออย่างเลือดเย็น เขาและเธอมาพบกันด้วยความบังเอิญหรือบุพเพฯ มิอาจรู้ได้ ทำให้เขาได้ช่วยเหลือเธอเอาไว้จากคนร้ายที่จะขืนใจเธอ จนทำให้เธอกับเขาต้องตกเป็นของกันและกัน

เธอจะมีตัวตนแค่เพียงที่ไร่ ไม่มีทะเบียนสมรส ไม่มีงานแต่งงาน....ทนได้ก็ทนทนไม่ได้เธอก็ต้องเป็นฝ่ายไปเองในเมื่อเขาต้องรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับพ่อว่าจะไม่ใช่คนที่ทิ้งเธอไปก่อน ไม่ว่าจะเจ็บแค่ไหนบัวบูชาก็ทนได้เพราะหัวใจมันดันมอบให้เขาไปแล้ว.....มีเพียงเหตุผลเดียวที่ทำให้เธอยอมเดินออกมาจากชีวิตรัชชานนท์..คือเขาเจอผู้หญิงที่เขารัก เธอจะไม่ขอเป็นส่วนเกินแต่จะยินดีให้เขามีความสุขแม้ว่าตอนนี้ชีวิตของเธอจะไม่ได้มีเพียงแค่ตัวคนเดียวก็ตาม //***//**//

เพราะขีวิตเลือกเกิดไม่ได้แม้แต่คู่ครองยังไม่สามารถเลือกได้แล้วต้องมาทนแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รักตนแถมยังรังเกียจตนอีกแล้วเธอจะต้องทนไปถึงเมื่อไร

จากสตรีที่เป็น 'รักแรก' กลายมาเป็น 'น้องสาวบุญธรรม' เมื่อความรักเปลี่ยนเป็นความแค้น ไป๋หยางเจ๋อจึงพร้อมทำทุกอย่างให้นางกลายมาเป็นของเขา “ร้องอีกสิอวี้ลู่ ยิ่งเจ้าอ้อนวอน ข้าก็ยิ่งอยากทำให้แรงกว่าเดิม”

นิยายเซ็ตเรื่องสั้น สำหรับความรักของหนุ่มสาวที่มีช่องว่าระหว่างวัยเป็นตัวแปร การงอนง้อ การบอกรัก เริ่มต้นด้วยการเข้าใจผิด หรือความอยากรู้อยากลองของสาวน้อย ที่จะมาเขย่าหัวใจหนุ่มใหญ่ให้หวั่นไหว เน้นความรักความสัมพันธ์ของตัวละครเป็นหลัก หมายเหตุ เป็นนิยายสั้นหลายเรื่องลงต่อๆกัน เน้นกระชับความสัมพันธ์

เธอเป็นเด็กในบ้านที่เขาได้ตอนเมา แล้วอยากเผยอขึ้นมาเป็นเมียจดทะเบียนให้เขาเชิดหน้าชูตา เขารังเกียจและไม่ปรารถนา เพราะมีคนที่คู่ควรอยู่แล้ว *** ตัวอย่างบางช่วงบางตอน “เธอจะนั่งอยู่ตรงนี้ให้งอกรากเลยหรือไงกัน” เขาดึงข้อมือของกังวานขึ้นมาจากพื้น ทำให้เธอร้องด้วยความเจ็บ “โอ๊ย! เจ็บนะคะคุณพัน” “ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ตรงนี้แล้ว เธอไม่ต้องแสดงให้ใครเห็นแล้วก็ได้ว่าเธอเสียใจแค่ไหน” “คุณพัน!” “เธอต้องดีใจสิ แม่ไม่อยู่ หนูคงร่าเริง คิดจะฮุบสมบัติของแม่ฉัน อย่าหวังเลยว่าจะทำแบบนั้นได้” “กังวานเปล่านะคะ” เขายังคิดว่าเธอจะฮุบสมบัติของเขาอีกหรือไง กังวานคิดอย่างเศร้าใจ “เตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้เถอะ” พันทัพพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน “เตรียมใจอะไรคะ” “อีกไม่นานฉันจะหย่ากับเธอ” ประโยคของเขาเหมือนมีดกรีดลงกลางใจของเธอ รู้ว่าต้องมีวันนี้ แต่ทำไมมันช่างเร็วเหลือเกิน เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างเหนียวหนืด รู้สึกเจ็บปวดจนแทบทรงตัวไม่อยู่ ความดีของเธอไม่สามารถเอาชนะใจของเขาได้เลยอย่างนั้นหรือ “ค่ะ กังวานเข้าใจแล้ว คุณพันคงรักคุณวดีมาก”

“ ผู้หญิงบ้าไรว่ะ โครตดื้อ อย่าให้ถึงวันแต่งงานนะเฌอลิน…“ มาร์ค มาเฟียหนุ่มที่ต้องขึ้นรับตำเเหน่งเเทนผู้เป็นพ่อตั้งเเต่อายุน้อย โดยมีพันธะสัญญาคือการเเต่งงานกับเธอ เฌอลินคุณหนูสุดดื้อ ที่เจอหน้าเขาทีไรเป็นต้องเถียงกัน จนวันหนึ่งความดื้อของน้องทำให้เขาอยากปราบเธอด้วย... ” ถึงเธอจะเป็นเพื่อนน้องสาวฉัน ถ้าฉันต้องการ ยังไงเธอก็ไม่รอดเฌอลิน “

ฟางข้าว หญิงสาวหน้าตาน่ารัก ณดล หนุ่มลูกครึ่งตาหวาน ผิวขาวกว่าผู้หญิงหลายๆ คน จะเป็นยังไงถ้าต่างฝ่ายต่างแอบรักกันอยู่ แต่ไม่มีใครยอมพูดออกมา ความสัมพันธ์ครั้งนี้ ใครจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน และจะลงเอยยังไง “แต่ถ้าฉันไม่อยู่ ควรรู้นะ…ว่าจะต้องทำตัวยังไง แต่งตัวยังไง เข้าใจไหม หืม” ใบหน้าหวานหันหน้าหนีปลายจมูกโด่งที่คลอเคลียแก้มนุ่ม พูดเสียงดุดัน เจ้าของตักแกร่งถือโอกาสสูดดมกลิ่นหอมหวานจากร่างบางบนตัก ริมฝีปากกัดหัวไหล่มนแรงๆ อย่างมันเขี้ยว “อ๊ะ เจ็บ” “หืม เสียงได้อารมณ์ดีจัง”

“เธอไม่ควรมายุ่งกับเฮียหรอกเป้ย มันไม่คุ้ม” “เรื่องนี้มีแค่หนูไม่ใช่เหรอคะที่รู้...ว่ามันคุ้มค่าหรือว่าไม่คุ้ม” .............. เสี่ยเจ้าของคลับวัย 35 ปี ตกเป็นเป้าหมายของเน็ตไอดอลชื่อดังซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาว เสี่ยตี๋พยายามถอยห่างเพราะไม่อยากทำร้ายเธอให้เสียความรู้สึก ทั้งเตือน ทั้งบอกว่าเด็ก ๆ อย่างเธอไม่ใช่ สเปก แต่ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ยิ่งเขาห้าม เธอก็ยิ่งท้าทาย โดยมีน้องสาวเพียงคนเดียวของเขาคอยให้ท้ายอยู่ตลอด ระดับเน็ตไอดอลชื่อดัง ที่มีหนุ่ม ๆ เปย์ของขวัญราคาแพงให้ทุกครั้งที่ขึ้นไลฟ์สด แค่วิธีการปราบเสือน่ะ มันไม่ยากเกินไปหรอก! ..... “ถึงเฮียเอาเธอตอนนี้ เฮียก็ไม่ได้คิดจะหยุดที่เธอหรอกนะเป้ย ยังมีผู้หญิงอีกหลายคนที่เฮียดูแลอยู่” “หนูไม่เคยบอกให้เฮียหยุดที่หนูนี่คะ หนูรอได้ จะรอจนกว่าเฮียจะชอบหนูแค่คนเดียว” หากเปรียบเขาเป็นเสือ เธอก็เปรียบเหมือนกระต่ายป่าที่ดื้อรั้นและชอบลองดี งานนี้ระหว่างเสือร้ายกับกระต่ายตัวน้อย ใครจะเป็นคนคุมเกม! ......

ปัง!! เพล้ง!! ขวดแก้วนั้นถูกปาเต็มแรงบุรุษไปกระทบกับประตูห้องที่สายตาคมเข้มเขม่นมองเคร่งขรึม เศษแก้วแตกกระจายเกลื่อนพื้น น้ำเมากระเด็นติดทั้งประตู ฝาผนังและพื้นตามแรงอารมณ์กราดเกรี้ยว หากนึกย้อนกลับไปคิดทบทวนดีๆ สัตตบงกชเป็นคนเอาเหล้าเข้ามาให้เขาก่อนจะขอตัวขึ้นไปนอน และเขาก็นั่งดื่มจนดึก...หลังจากนั้นก็ไม่รู้ตัวเลยว่าเกิดอะไรขึ้นจนกระทั่งช่วงเช้า ทั้งที่...การดื่มก็ถือเป็นเรื่องปกติสำหรับเขา ต่อให้เมาแค่ไหนก็ไม่เคยไร้สติจนเลอะเลือนความทรงจำสูญสิ้น...อย่างเช่นเมื่อคืนที่ผ่านมา สันกรามขบเข้าหากันแน่นจนเกิดเสียงกรอดผ่านไรฟันหันกลับมาเปิดประตูห้องตัวเองแล้วย่างเท้าเข้าไปทันที มือนึงดึงประตูกระแทกปิดไม่เบาแรงนักตามอารมณ์ที่กำลังฉุนเฉียว นี่เขาต้องนอนร่วมบ้านกับผู้หญิงที่เพิ่งทำให้ครอบครัวของเขากับภรรยาแตกหักไม่มีชิ้นดีอย่างนั้นเหรอ ในคืนที่ฝนฟ้ากระหน่ำตกไม่ลืมหูลืมตา เมียรักต้องจากจรหนีไปอยู่ไหนเป็นตายร้ายดีอย่างไรก็ไม่รู้ แต่คนก่อปัญหาร่วมกับเขากลับยังอาศัยอยู่ภายใต้หลังคาบ้านที่เพิ่งถูกสุมไฟจนวายวอด