ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา Mga Nobela at Kwento

เมื่อพูดคุยกันเข้าใจดีแล้ว ทุกคนก็แยกย้ายกันกลับเข้าไปในมิติ เหลือเพียงซิ่วอิง ลี่อิน เจียวจู ตงฮวน หานเกอ ท่านปู่ เฉินซีฮัน เฉินเจียวหมิง เฉินจางหย่ง เจียวหั่ว และองครักษ์จือไฉและจือหยวน

้นเลยหันไปตรวจงานอย่างอื่นต่อ เขายังมีงานอื่นอีกเช่นเปิดโรงแรมมิติที่รับแต่ลูกค้ากลุ่มพิเศษ ถ้ามองภายนอกจะเห็นเป็นแค่โรงแรมเก่าแต่ความจริงคือเทคโนโลยีเหนือกว่าโรงแรมทั่วไปมาก แต่ด้วยไม่อยากเป็นที่สนใจคนทั่วไปเลยเห็นเป็นแค่สถานที่รกร้างเท่านั้น พอคุยงานเสร็จเขาก ็สั่งปิดระบบภาพตรงหน้าก็หายไป

เมื่อลิโป้พูดจบ เจ้าปีศาจก็กลายร่างกลับเป็นแขนซ้ายเหมือนเดิม มีประตูมิติถูกเปิดขึ้นมา แขนลอยเข้าไปในประตูนั่น และเสียงของอนันดังขึ้นมา “ลิโป้ เจ้าเก่งมาก ที่รับมือเราได้ แต่คราวหน้าเจ้าไม่รอดแน่” แขนซ้ายหายเข้าไปในประตูมิติ ทุกคนตกตะลึงแม้แต่วีโต้เองก็รู้สึกต� �งเครียดไปด้วย ลิโป้ดึงทวนขึ้นมาและชูขึ้นฟ้าประกาศก้อง

เฟรเดอริค อุทานด้วยความประหลาดใจ มิติซ้อนทับ: สถานที่ที่คาดไม่ถึง "มันอาจจะเป็น มิติซ้อนทับ ครับ!" ปู่ทวดกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "สถานที่ที่ถูกบิดเบือนจนมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า...มันคือ 'รอยแยกแห่งกาลเวลา'!"

คละคลุ้งทุกครั้งที่คิดย้อนไปถึงเหตุการณ์ในวันนั้นคราใด แต่ก็ไม่อาจทราบได้ว่าเพราะเหตุใดเมื่อเธอฟื้นขึ้นมาอีกครั้งกลับมาโผล่ในร่างของหญิงสาวนามว่า'เหรินซิน'ที่บัดนี้กำพร้าอยู่ตัวคนเดียวมาราว8เดือน ในโลกคู่ขนานที่คล้ายโลกเดิมที่ตายจากมาอยู่มาก เพียงแต่ที่แห่งนี้นั้นเ หมือนจะเป็นปี1987ไม่ใช่ปี2024กับประเทศที่เธอมาโผล่นี้ก็คล้ายประเทศจีนไม่ใช่ประเทศไทยแต่อย่างใด น่าแปลกแต่ก็เป็นไปแล้วเธอทะลุมิติมาอยู่ในร่างของเหรินซิน ผู้หญิงกำพร้าที่อายุ21ปีและเกิดวันเดียวเดือนเดียวกันกับมนต์จันทราไม่มีผิด!

มาก่อนก่อน แต่ทักษะอื่นของผมยังใช้ได้ดี ก็ผมมีทักษะเดียวคือการเป็นนักเขียนนิยายออนไลน์นี่แหละ เหมือนว่าผมจะไม่ได้ทำอย่างอื่นเลยนอกจากเขียนนิยายออนไลน์ อ่านนิยายย้อนยุคทะลุมิติหรือแนวระบบมาก็เยอะ พอมาเจอกับตัวเองก็ไปไม่ถูกเหมือนกัน ผมไม่รู้ว่าจะเรียกสิ่งที่ตัวเองเผชิญอยู

โชคดีที่ซูหวั่นเร็ว แต่ชายร่างผอมนั้นเร็วกว่า และเขาก็กระโดดขึ้นไปบนโครงรถ เพราะเขาเตรียมพร้อมจึงไม่โดนซูหวั่นโจมตีแต่อย่างใด "หยุดนะ!" หยุดกะผีอะไรล่ะ! หยุดก็ตาย อย่าคิดว่านางไม่รู้! ซูหวั่นสาบานในใจและโบกมือ จากการเปลี่ยนแปลงของมิติ เข็มเงินก็ติดอยู่ในมือของนาง แล้ว

ฉินหรูอี้เริ่มคิดตามคำพูดของระบบ ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้จักว่าระบบคืออะไรแต่ที่เธอยังลังเลเพราะไม่คิดเลยว่าเธอจะได้ทะลุมิติมาอยู่ในนิยายแถมยังมีมิติอีกด้วย ในเมื่อเป็นอย่างนี้เรื่องที่เธอกังวลอยู่ก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเธออีกต่อไป “แล้วฉันจะใช้อะไรในมิติก็ได้ใช้มั้ย ? มีข้อห้ามหรือข้อเสียอะไรหรือเปล่า "

ที่นั่งอยู่ในห้องมืด ๆ เธอได้พบกับหนังสือเก่าเล่มหนึ่งที่พ่อแม่เคยทิ้งไว้ ก่อนที่จะตัดสินใจเปิดมันขึ้น เธอก็ไม่คิดว่ามันจะเป็นประตูสู่โลกที่เธอไม่เคยรู้จัก หนังสือเล่มนั้นไม่ได้แค่บอกเล่าความรู้หรือเรื่องราวในอดีต แต่มันพาเธอไปสู่สถานที่หนึ่งที่เต็มไปด้วยอันตราย ควา มลึกลับ และการต่อสู้ที่ยากจะเข้าใจ

ฉู่จางหมิ่นซึ้งใจแทนเจ้าของร่าง ที่มีสาวใช้ผู้ซื่อสัตย์สองคนนี้อยู่เคียงข้าง ฉู่จางหมิ่นรับถ้วยโจ๊กมาทานเอง และยังนึกถึงเรื่องที่สาเหตุที่ทำให้ดวงจิตของตน ทะลุมิติย้อนมายังโลกคู่ขนาน ที่ไม่คิดว่าจะมีอยู่จริงก็น้ำตาคลอเล็กน้อย ความเจ็บปวดเสียใจยังคงมีอยู่ ร วมกับความโดดเดี่ยวของเด็กน้อยเจ้าของร่างที่จากไป คนในครอบครัวคงมีชีวิตที่ดีขึ้นจากเงินประกันของนาง ส่วนผู้ชายสารเลวเช่นนั้น นางขอตัดวาสนาต่อกันทุกชาติไป