ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา Mga Nobela at Kwento

หัวหน้าหอพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ยังจำตอนพวกเราเรียนวิชาชีววิทยาได้ไหม?" "อาณาจักรอาลัยโบราณล่มสลายไปเมื่อหมื่นปีก่อน เพราะสิ่งมีชีวิตกลืนกลายชนิดหนึ่งที่สามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้"

ธันพูดออกมาอย่างไม่ทันคิดด้วยความร้อนรนใจ “ถ้าพี่ไม่คิดอะไรถ้าคิดว่าแค่ข้ามคืนอย่างที่พลอยพูด พี่จะมาหวงพลอยเวลาพลอยไปกับคนอื่นทำไม สิ่งที่พี่ทำมันให้ความหวังพลอยนะรู้ไหม? ...แล้วที่พลอยพยายามพูดว่าระหว่างเราแค่ข้ามคืนแค่ชั่วคราวเพราะพลอยอยากให้ตัวเองมีสติ ในใจพลอยคิดอยู่แล้ว ว่าพี่คงยังมีความสัมพันธ์กับพี่จ๋าและมันก็คงจริง ดังนั้นพลอยขอให้ข้ามคืนของเราจบแค่นี้นะคะ”

"ขอบคุณที่คุณเลือกจะอยู่ตรงนี้... และไม่ทิ้งพวกเราไปไหนครับ" คืนนั้น ในกระท่อมดินหลังเดิมที่เป็นจุดเริ่มต้นของตำนาน ความลับของมิติได้ถูกปิดผนึกไว้ด้วยจุมพิตที่อ่อนโยนและมั่นคง เป็นการประกาศว่า... ไม่ว่ากาลเวลาจะเปลี่ยนไปเพียงใด หรือมิติจะห่างไกลแค่ไหน แต่ความรักที่บริสุท� �ิ์ใจคือสิ่งเดียวที่เป็นนิรันดร์

แค่ได้เจอกับผีหรือเจ้าที่ยังจะน่าเชื่อถือมากกว่าอีกนะ แต่นี่ ทะลุมิติมา. ทะลุมิติเนี่ยนะ! เฮ้อ! ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อล่ะค่ะ โผล่มาซะขนาดนั้น เหมือนในหนังแฟนตาซีเลยทีเดียวเชียว มีแสงด้วยนะเออ...

เมื่อคืนมานี้เหอเสี่ยวหงนอนไม่ค่อยหลับเท่าไร เมื่อคืนเธอฝันเห็นหยาดฟ้าซื้อของไปบริจาคมากมายแต่อยู่ ๆ เธอก็สะดุ้งตื่นและของพวกนั้นกลับมาอยู่ในมิติของเธอ อย่างพวกหนังสือเรียนที่เหอเสี่ยวหงเสียดายที่ไม่ได้เอามาด้วยก็มี พวกครีมซองที่ฉลากถูกเปลี่ยนมาเป็นชื่อเหอเสี่ยวหงก ็มี ยังมีข้าวสารอีกเป็นร้อยกระสอบที่เพิ่มเข้ามาในมิติ และก็มีบางอย่างหายไปเช่นกัน ไม่รู้ว่าเหอเสี่ยวหงนับของผิดหรือลืมไว้ตรงไหนไม่ก็หายไปจริง ๆ แบบมิติอาจมีปัญหา เลยตัดปัญหาด้วยการเอาออกมาไว้ข้างนอกมิติแทน

แนะนำตัวละคร ทำเนียบ 8 คู่รักสะท้านเปียนเฉิง ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก คู่ที่ 1 (คู่หลัก) จิ้งจอกหนุ่มเจ้าเล่ห์กับยัยน้องเล็กสายบวก

วินที่ตื่นขึ้นมาก็พบกลับความจริงคือตนเองตาย แต่ตื่นมาอยู่ในร่างของใครก็ไม่รู้ที่ไม่รู้จัก แถมความทรงจำสื่อไปทางยุคโบราณ…หรือว่าจะทะลุมิติมา สามวันผ่านมาวินใช้ชีวิตในร่างของอู๋ซั่วหยางทำให้รู้ว่าสิ่งที่คิดคือความจริง คือตนเองทะลุมิติมาจริง ๆ แถมมาอยู่ในครอบครัวใจร้าย มีแม่เลี้ยงใจร้ายอีกตั้งหลาย แถมน้องชาย น้องสาวขี้อิจฉา แถมเป็นตัวตลกในหมู่บ้านเพราะอัปลักษณ์ สกปรก ทั้งที่ความจริงไม่ใช่แบบนั้น แต่ต้องปกปิดตามคำสั่งของแม่เลี้ยงคงเพราะกลัวจะเด่นเกินลูกของนาง

นางลูบที่นอนสีชมพูอบอุ่นอย่างแสนรัก ก่อนจะเปิดไปในครัวและพบอาหารมากมาย เสื้อผ้าที่อยู่ในตู้ไม่ใช่ของยุคปัจจุบัน แต่เป็นยุคโบราณที่นางทะลุมิติมาต่างหาก “นั่นบ่อปลาของพ่อนี่นา” นางย่ำเท้าเปล่าเปลือยไปที่ทุ่งหญ้าหน้าบ้านเล็ก ก่อนจะสำรวจบ่อน้ำที่อยู่ตำแหน่งเดิมแต่ลักษณะ ไม่เหมือนเดิม

“ได้เลยค่ะ รับรองว่าฉันจะใช้มันอย่างดีเลยทีเดียวขอบคุณอีกครั้งนะคะพี่เจียงหลุน” “อืม..เอาล่ะได้เวลาแล้ว ไปเถอะ โชคดี” เจียงหลุนเอ่ยก่อนจะเปิดประตูทางเข้าเครื่องข้ามมิตืซึ่งเป็นเสมือนหลอดแก้วแคปซูลขนาดใหญ่ที่บรรจุคนเข้าไปได้ ซึ่งหนิงเฉินก็เข้าไปยืนด้านใน พอปิดประต ูเสร็จเจียงหลุนก็เริ่มดำเนินการเปิดระบบเพื่อทำการส่งหนิงเฉินไปยังอีกมิติหนึ่งในปี ค.ศ. 1980 หรือย้อนหลังกลับไปจากโลกยุคปัจจุบันประมาณ 70 ปี

แสงประกายวาบนั้นเรียกนางเข้าไป จื่อเถาจึงเอี้ยวตัวไปลงกลอน แล้วก็เข้าไปในห้วงมิตินั้นแทน วาบ วาบ วาบ ! [ระบบห้วงมิติรูปแบบใหม่มีโปรแกรมย่นระยะเวลาไปข้างหน้า กลับย้อนเวลากลับหลัง...ตื้อ...ตื๊อ…ตื๊ด] [ระบุการใช้งาน ระบุการใช้ทันที]