ทาสแค้นแสนรัก Novels & Stories

“มันทำให้ผมเกือบจะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปอีกครั้ง ผมไม่ต้องการให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีกแล้วครับ” “ปลายฟ้าคือผู้หญิงที่ผมรัก ไม่ว่าเธอจะให้อภัยผมหรือไม่” “ผมก็จะไปหาเธออยู่ดีครับ”

ผมบอกไอเน่แต่สายตาของผมกลับจ้องมองหน้าอกอวบอิ่มที่คลอเคลียอยู่ตรงหน้าของผมกลิ่นหอมของนำ้หอมเกรดเอลอยคละคลุ้ง “ได้ครับ แล้วของเดิมพัน?”ไอเน่เอ่ยถามผม ผมก็กระตุกยิ้ม “Bugatti Chiron Super Sport 300+”ผมพูดบอกชื่อรถยนต์คันหรูที่มีเพียงแค่30คันนบโลกใบนี้ให้ไอเน่รู้ มันเบิกตาโตขึ้นด้วยความตกใ จ

สาวด้วยท่าทางตะกละตะกลามราวกับอดอยากปากแห้งมาแรมปี “พี่คิดถึงแม่ดอกไม้น้ำหอมของพี่มากที่สุดเลยรู้ไหม คนดีของพี่ เมียของพี่” คนที่ยังไม่อิ่มหนำใจพูดอู้อี้ชิดสัดส่วนยั่วน้ำลายตรงหน้า จากนั้นก็ส่งลิ้นชอนไชเข้าซอกซอน ตักตวงช่วงชิงความหวานล้ำภายในคูหาสวรรค์ด้วยท่าทา งอ้อยอิ่งรัญจวนใจอีกครา ภมรหนุ่มเฝ้าดูดดื่มน้ำหวานจากบุปผชาติช่อใหญ่ด้วยความหลงใหลกับรสชาติอันหวานซ่านใจ จนเธอต้องเผยอปากครางแล้วครางอีกประหนึ่งคนบ้า “โอยยย…แก้มเสียวเหลือเกิน พี่มาร์คขา ซี้ดส์…อ๊า”

Trrrrrrrr ‘เหี้ยเฟย’ รายชื่อในรายการผู้ติดต่อผมบันทึกไว้ด้วยชื่อสัตว์ชนิดหนึ่งนำหน้าชื่อของเฮีย เพื่อเอาไว้เตือนตัวเองว่า ผู้ชายเจ้าของเลขหมายนี้ใจร้ายกับผมขนาดไหน [รับช้า ทำอะไรอยู่คะ] คะพ่อง!!! แค่อุทานในใจนะครับ จะให้พูดออกมาคงไม่กล้าหรอก คำพูดแสนหวานนี้ฟังรื่นหู ก็จริงแต่มันเต็มไปด้วยยาพิษ หากเปรียบแล้วคงร้ายกาจกว่าไซยาไนด์เลยทีเดียว

โกหกน่ารักเชียวนร้าเนี่ยยย🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 #ด้วยรักจากทาม❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

ฮ่องเต้ตรัสถามอย่างเข้มงวด เซี่ยวหลานที่ยังคงยืนอย่างมั่นใจ หัวเราะชอบใจราวกับไม่แยแสต่อคำถาม “นั่นเป็นความผิดของข้าหรือ? ข้าฆ่าผู้ใดไปบ้างงั้นหรือ? หากข้าจะผิด ก็เพราะข้ารักท่านมากเกินไปกระมัง ในวังนี้มีหญิงสาวเกิดใหม่ทุกวัน หากข้าไม่มีสูตรยาที่ทำให้ข้าเป็นอมตะ ข้าจะเป ็นคนโปรดของท่านคนเดียวตลอดไปได้อย่างไรเล่าเพคะ”

ฮาน่าแซว "แหนะ มีแซวนะ" ลัลนาเขิลจนหน้าแดง "แกช่วยไปขอให้หน่อยสิ นะๆ ฉันไม่กล้าไปเองอ่ะ" ลัลลาอ้อน "เอาจริงหรอ ฉันแค่แซวเล่นเอง"

ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่อ่านกันจนจบนะคะ ขอบคุณกำลังใจจากทุกๆคน ❤️หากผิดพลาดประการใดกราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย❤️ ***ความรักคือการเอาใจใส่ซึ่งกัน มีปัญหาต้องหันหน้าคุยกันอย่างปล่อยให้ความเข้าใจผิดทำลายสิ่งที่มีค่าไป***

“รักนะคะ...นายหัว...ที่รัก” The end

ซาเนียร์เอ่ย "ใจลึกๆก้นบึ่งของฉันมันรักเธอ แต่ฉันไม่รู้ตัวไง จนวันที่มีเธออยู่ใกล้ๆ ปากบอกเกลียดเธอ แต่กลับมีความสุขที่เธออยู่ด้วย ฉันรู้ตอนนั้นว่าฉันรักเธอจริงๆ ยิ่งมาชัดเจนมากวันที่เธอหนีไปพร้อมลูก ฉันทุรนทุรายเหมือนคนบ้าทุกวัน เธอรู้มั้ยว่ามันทรมานมาก � �ันเข็ดแล้ว" อาณาเขตเอ่ย