ท่านพี่ได้แต่งกับข้า ถือเป็นวาสนาแล้ว Novels & Stories

"ข้าจะประกาศว่า... ผู้ที่จะสืบทอดบัลลังก์ต่อจากเสด็จพี่ คือบุตรชายของข้าและเจ้า และข้าจะปกป้องพวกเจ้าทั้งสองด้วยชีวิตของข้าเอง" เขาประทับจูบหนักแน่นที่ริมฝีปากนางอีกครั้ง เป็นจุมพิตที่ไร้ซึ่งราคะ ทว่าเต็มไปด้วยความผูกพันที่มั่นคงดั่งขุนเขา ค่ำคืนนี้ หิมะข้างนอกยังคงโ ปรยปราย ทว่าภายในเรือนเหมันต์รำลึกกลับมีเพียงแสงตะวันแห่งความสุขที่ไม่มีวันมอดดับไปตลอดกาล

“พี่จาวาจะแต่งงานกับคนที่อุ้มบุญให้พี่เหรอคะ” “แต่ก่อนเธอคือแม่อุ้มบุญของพี่ แต่ตอนนี้เธอคือเมียของพี่และแม่ของลูก” “ทัชชาคิดไม่ถึงเลยค่ะว่าเรื่องของเราจะลงเอยแบบนี้ได้”

“หากเขาซุกซนเหมือนข้า ท่านพี่ต้องสัญญาว่าจะไม่ดุเขานะเจ้าคะ” “ข้าจะกล้าดุลูกที่เกิดจากเจ้าได้อย่างไร... วาสนาครั้งนี้ข้าแลกมาด้วยทุกสิ่งที่มี ข้าจะถนอมเจ้าและลูกให้ดีที่สุด เท่าที่บุรุษคนหนึ่งจะทำได้”

และแล้ววันที่ฉันรอคอยก็มาถึง วันที่ฉันกับพี่นาทีแต่งงานกัน วันที่ทุกคนในนี้จะได้รับรู้ว่าเราสองคนไม่ได้เป็นแค่พี่น้องแต่เป็นสามีภรรยากัน เป็นคู่รักกัน " พี่กอหญ้าคะ คุณป้าให้มาตามเจ้าสาวแล้วค่ะ " เสียงเดือนหนาวน้องสาวคนเล็กของตระกูลดังขึ้นด้านหลัง " โอเคจ้า "

“ นุ่งผ้าเถิดเจ้าค่ะ... ” “ ถึงแม้ว่าพี่จะเข้ามาด้วยความตั้งใจของพี่พุดตาน แต่พี่ก็ถือว่าเป็นเมียแล้ว สิ่งที่พี่จะทำมันก็เป็นหน้าที่ของเมียมิใช่หรือ ”

"ท่านพี่ดีใจหรือไม่ ฉานอิ่งจะออกเรือนแล้ว ท่านนี้คือท่านคุนต๋าที่จะมาแต่งกับฉานเอ๋อร์เจ้าค่ะท่านพี่" "นี่มันเรื่องบ้าอันใดกัน น้องกำลังคิดอะไรอยู่ ลูกเราจะแต่งกับคนผู้นี้ได้อย่างไร เขาเป็นใครกันรักลูกของเราหรือ" "ข้าจะเลี้ยงดูนางและครอบครัวเป็นอย่างดี"ท่านคุณต๋าเอ่ย

“ตรรกะวิบัติ ความคิดห่วยแตกสุดๆ” เขาด่าไม่ยั้ง “พี่ต้าเป็นพี่สาวเธอไม่ใช่รึไง ผัวเธอก็แฟนพี่เขา แอบเอากันจนท้องถึงได้แต่งงาน ไอ้ทันนั่นไม่เห็นจะดี พี่ต้าตามด่าก็ถูกแล้วไง”

ไป๋หยางเจ๋อหัวเราะเสียงเบา เต็มไปด้วยความสุขที่ไม่ปิดบัง “ก็น้องเป็นว่าที่ ‘ภรรยา’ ของพี่แล้ว” เสียงเขาทุ้มหนักแน่น “จะไม่ให้พี่ทั้งรักทั้งหลงได้อย่างไร”

"อืม ท่านตาเจ้าคะเช่นนั้นต่อไปข้าก็คือท่านน้ามิใช่ท่านอาของเจิ้นหยวนกับหนิงซินใช่หรือไม่เจ้าคะ" "ฮ่าๆๆๆๆ...ใช่ๆๆ ต่อจากนี้ไปเจ้าก็คือคือท่านน้า ไปเถอะไปล้างมือรอกินมื้อเที่ยงตามที่พี่สะใภ้เจ้าบอกเถอะ"

“แต่ว่า... ท่านแม่มอบหมายให้ข้าจัดการงานน้อยใหญ่ในจวน ในฐานะที่เป็น...” “เจ้าเป็นพี่สะใภ้ข้า เป็นภรรยาของพี่ใหญ่ ฐานะของเจ้านั้นข้าไม่มีวันลืม แต่เรื่องนี้ข้าไม่สามารถตัดสินใจเองได้เชียวรึ”