ท่านพี่ได้แต่งกับข้า ถือเป็นวาสนาแล้ว Novels & Stories

หลี่เหวินซานอมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ "ท่านพี่ละก็... ขอบคุณนะเจ้าคะ ข้าดีใจยิ่งนักที่ได้แต่งงานกับท่านและได้รักท่าน"

ธันวาดุเมื่อผู้หญิงคนนั้น ทำท่าจะพูดอะไรบางอย่าง ตากลมโตมองหน้าเขา เธอได้ยินที่ผู้หญิงคนนั้นพูด เขาบอกว่าเธอน่ารักอย่างนั้นหรือ "นี่พี่กันยา ลูกพี่ลูกน้องของผม พี่กันครับนี่กั้งภรรยาผม"สิ้นคำแนะนำวนาสิริก็ยกมือไหว้เขา เธอเป็นลูกพี่ลูกน้องนี่เองเขาถึงเกรงใจ กันยาเดินเข้าม ากอดแขนของเธอเอาไว้

ฉือหวั่นโหรวยิ้มหวาน “เป็นข้าต่างหากที่ต้องพูดคำนั้น ได้เป็นสะใภ้จวนโหวคือวาสนาของข้าเจ้าค่ะ” “ท่านพี่ดูสิ ข้าบอกท่านแล้วว่าฉือหวั่นโหรวเป็นเด็กดี เราเกือบเสียทองแท้ไปเพียงเพราะข่าวลือพวกนั้นเสียแล้ว”

จินวั่งซูแตกตื่น ไม่คิดว่าน้องสาวของตนจะคิดจริงจังกับแม่ทัพหนุ่มใหญ่ผู้นั้น “ช่างข้าเถอะน่า ข้าเป็นคนแต่ง มิใช่ท่านเสียหน่อย ตกลงท่านจะรับปากหรือไม่ ”

“ท่านพี่” “เป็นอย่างที่ข้าคิดไว้ไม่มีผิด ลูกสาวเจ้าอยู่ไหน” “นาง อึก นางแต่งงานออกเรือนไปแล้วเจ้าค่ะ”

ไม่ว่าเขาจะพูดอย่างไร ปฏิบัติต่อนางอย่างไร นางไม่เคยกระด้างกระเดื่องต่อเขาเลยสักครั้ง มีเพียงรอยยิ้มที่ตอบรับเขาเสมอ “ข้าจะแน่ใจได้อย่างไรว่าเจ้าเจตนาดี” “ท่านพี่ ข้าแต่งงานผูกผมกับท่านนับว่าเป็นวาสนา เพียงแต่ข้ายังไม่ตั้งครรภ์ เกรงว่าอีกไม่นานท่านแม่ก็ต้องเร่งรัดเรื่องรับอนุของท่านพี่

“อย่าทำแบบนี้ ไม่เอา ข้าจะรอวันที่ได้แต่งเข้าไปเป็นภรรยาของท่านพี่เท่านั้น” “เจ้ายังไม่เชื่อใจข้าอีกหรือ ยังไงคนที่ข้ารัก และเลือกแล้วก็คือเจ้า” “ไม่ๆ ข้าจะต้องได้แต่งงานกับท่านพี่ แบบขึ้นเกี้ยวเท่านั้น ถ้าไม่เช่นนั้น ข้าไม่มีวันยอมเป็นของท่าน”

“การได้แต่งเป็นเมียเอกของท่านพี่ก็นับว่าเป็นวาสนาของข้ามากแล้วเจ้าค่ะ ท่านพี่ก็รู้ข้าเป็นเพียงลูกอนุ มาจากสายรอง ได้แต่งเป็นถึงฮูหยินใครๆ ต่างชื่นชมว่าข้าโชคดีแล้วเจ้าค่ะ” “บางทีข้าอาจจะช่วยให้วาสนาของเจ้าสูงส่งกว่านี้ ขอเพียงเจ้ายอมให้ข้าช่วยผลักดัน และอย่ากีดกันเวลาข้าจะช่ว ยเจ้าสร้างวาสนา”

“ข้าแต่งงานเพียงหนเดียว เสียเงินมากหน่อยก็คงไม่เป็นอันใด” “ข้ารู้มาว่าเจ้าเป็นบุตรกำพร้า อยู่ที่รั่วเจียงคงไม่มีผู้อาวุโสสั่งสอน มาที่นี่ข้าจะสั่งสอนเจ้าเอง พออาเถียนไปทำงานเจ้าก็มาอยู่รับใช้ข้างกายข้าก็แล้วกัน”

“การที่ข้าฉีเซียวยอมแต่งกับเจ้า ถือเป็นบุญวาสนาที่เจ้าสั่งสมมาถึงแปดชาติ!” “เจ้าคิดว่าตัวเองยังเป็นองค์หญิงน้อยที่อดีตฮ่องเต้ทรงประคบประงมไว้กลางฝ่ามืออยู่อีกหรือไง?”