นักฆ่าสาวตกหลุมรักท่านอ๋องสุดหล่อ Novels & Stories

สายตาเหยียนจี๋สือเย็นชาลง “เจ้าจะไปเข้าใจอันใด ฉางเล่อนางถูกทอดทิ้งอยู่นอกบ้านตั้งแต่เด็ก ถูกพี่สาวคนโตอย่างซูจือจือผู้นี้ข่มเหงรังแก หากข้ามอบสินสอดสู่ขอกะทันหัน ต้องทำให้นางตกใจเป็นแน่ ข้าอยากพัฒนาความสัมพันธ์กับนางให้มากหน่อย” “ท่านอ๋องนี่น่ะ ช่างเป็นนักรักอันดับหน� �่งแห่งต้าจิ้งของพวกเราจริงๆ ตอนแรกข้าน้อยคิดว่าท่านอ๋องจะชื่นชอบสตรีงามอันดับหนึ่งอย่างซูจือจือเสียอีก ถึงอย่างไรท่านทั้งสองก็มีสัมพันธ์สวาทกันแล้ว......” องครักษ์เงาผู้นี้หัวเราะคิกคัก

อดัมเมื่อโดนเด็กสาวด่าว่าเป็นควาย เขาก็โมโหจนฟิวขาดแล้วก็ทำท่าจะอ้าแขนตบหน้าเด็กสาวแต่ด้วยความที่นักฆ่าซอนญ่าเข้าร่างแล้วมีเหรอว่าเธอจะยอมไอ้ชั่วที่ครั้งหนึ่งเธอเคยโง่ยอมตกเป็นของมันมาก่อน จนโดนมันหลอกใช้แต่พอเธอรู้ เธออยากจะเลือกชีวิตของเธอบ้างเธอก็โด

สาวใช้รีบรายงานพร้อมเสียงหายใจหอบ เสี่ยวม่านเลิกคิ้วขึ้นพร้อมพยักหน้าอย่างรับรู้ เป็นดั่งที่นางคาดเดาไว้ไม่ผิด นางย่อมรู้ดีกว่าใครว่าท่านอ๋องรักใคร่และหลงใหลในตัวนายหญิงของตนมากเพียงใด หากนางพูดว่านก ทุกสิ่งย่อมเป็นนก หากนางพูดว่าไม้ ทุกสิ่งย่อมเป็นไม้เช่นกัน ผิดก็แต่น ายหญิงของตนที่เวลาเปลี่ยนแปลงไปแล้วอย่างสิ้นเชิง จนเสี่ยวม่านอดนึกแปลกใจเสียมิได้ ในอดีตฮวาอิงหลงรักใคร่และสนิทสนมกับท่านอ๋องเป็นอย่างมาก นางถึงกับพร่ำพรรณนาและเฝ้ารอคอยถึงเวลาที่จะได้ตบแต่งเป็นพระชายาของท่านอ๋องเสียด้วยซ้ำไป

หญิงสาวนึกสะใจที่สามารถปราบพยัคฆ์หนุ่มผู้เจนศึกจนอยู่หมัด “เยี่ยนฟาง... ยอดรักของข้า ข้าขอร้อง... โปรดเมตตาข้าเถิด... ข้าผิดไปแล้ว” อ๋องหนุ่มซบหน้าลงกับทรวงอกอวบอิ่ม กระซิบวิงวอนเสียงสั่นเครืออย่างหมดท่า แววตาของเขาพร่าเลือนไปด้วยแรงอารมณ์ที่อัดอั้นจนล้นปรี่

"ไม่!!! เป็นข้าที่ผิดเอง!!! ข้าผิดเอง หากไม่มีข้าสักคน พวกท่านก็คงหนีไปได้แล้ว ฮือ ข้ามันตัวอัปมงคล ท่านแม่ข้ามันดื้อรั้น ไม่เคยเชื่อฟังท่านเลยสักครั้ง ข้ามันคนไม่ดี!!!" เสี่ยวฮูหยินกระอักโลหิตออกมา นางถูกลูกธนูหลายดอกแทงเข้าที่แผ่นหลัง หญิงวัยหลางคนยื่นมือที่โชกเลือดจับไปที่ใบหน้า ของบุตรสาวอย่างรักใคร่ ก่อนจะเอ่ย

แคว้นอ้ายซูครั้งนี้ส่งองค์หญิงของตนเองมา เมื่อนางเข้าเฝ้าท่านอ๋องเพียงแค่สบตาเขา นางก็หลงรักเขาทันที “อาซินหยูชอบการล่าสัตว์เป็นที่สุดเพคะ ขอบพระทัยท่านอ๋องที่คิดงานสนุกๆนี้ขึ้น”

หรูเฟยทั้งอายทั้งโมโห กับความเจ้าเล่ห์ที่แสนร้ายกาจนี้ของเขา ไม่คิดเลยว่าท่านอ๋องจะเป็นคนเช่นนี้ “พระองค์ทรงบังคับให้หม่อมฉัน…ว้าย!!” เหมือนรถจะตกหลุมอีกรอบ นางเผลอกอดคอของเขาแน่น กลิ่นกายและเรือนผมของนางต้องจมูก จนทำให้ท่านอ๋องสูดกลิ่นหอมนั้นเข้าไปและเริ่มเคลิ้ มโดยไม่รู้ตัว

จินฝูถึงกับมึนตึบ ที่เขาหน้าบึ้งเหมือนตูดปลาหมึกก็เพราะโมโหที่นางไม่ด่ากู้ม่อหลีอย่างนั้นหรือ ให้ตายเถอะ บ้าหรือไรกัน หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วจึงเอ่ยตอบ "ท่านอ๋อง ทรงลืมไปแล้วหรือเพคะ ว่าหม่อมฉันเป็นเพียงนางกำนัล ส่วนฝ่ายนั้นเป็นองค์ชาย หม่อมฉันด่าได้ห รือเพคะ แล้วอีกอย่าง ท่านอ๋องกับเขาไม่เหมือนกัน ท่านอ๋องภายนอกดูเป็นพวกประสาทกลับ แต่แท้จริงพระองค์เป็นคนดีมาก อีกทั้งยังห่วงใยบ่าวไพร่ หม่อมฉันจึงกล้าสนทนากับพระองค์อย่างสนิทสนม"

“อืม...ดี ดีมาก ฉิงฉิง เจ้ายังเด็ดเช่นเดิม ข้าเสียวมาก อ้า...ดี อื้อ...” “แท่งกายของท่านอ๋องแข็งเพียงนี้ ข้าเองก็เสียวมากเจ้าค่ะ” สาวน้อยชื่นชมสร้างความภาคภูมิใจแก่อ๋องหนุ่ม

บทเพลงรักอันเร่าร้อนระหว่างพ่อหมีกับนางแมวป่าก็เริ่มขึ้น เสียงหอบกระเส่าเคล้าเสียงครางหวานดังขึ้นภายในห้องทรงอักษร และไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่ถูกลงโทษ… องครักษ์หนุ่มคนสนิททั้งสองหน้าแดงหูแดงไปตามๆกัน คำกล่าวที่ว่า วีรบุรุษยากผ่านด่านสาวงามฉันใด ท่านอ๋องของพวกเขาก็พ่ายแพ ้แก่พระชายาฉันนั้น…แล้วเสียงร้อง ง้าววว นั่นหมายความว่าอย่างไรพะย่ะค่ะท่านอ๋อง?!