Novel & Cerita นักฆ่าสาวตกหลุมรักท่านอ๋องสุดหล่อ

เซียวหนิงชิงใจอ่อนยวบ นางไม่เคยต้านทานท่าทางเช่นนี้ของเขาได้เลย ใบหน้างามพยักหน้ารับ คาดไม่ถึงว่าท่านอ๋องจอมกวนจะกลายเป็นพ่อหนุ่มคลั่งรักที่น่าเอ็นดูถึงเพียงนี้…น่ารักอ่ะ การทะลุมิติมาภพนี้ไม่เสียชาติเกิด นางได้มีคนรักจริงๆกับเขาเสียที ไม่ใช่คู่จิ้นหลอกๆ อีกต่อไป!! รุ่ยอ๋อง มิสเตอร์เฟอร์เฟคสุดฮอตของนาง…

หานไท่หยางแสร้งดันท่อนลำของตนเองเข้าไปจนสุดทาง เขานึกขัดใจนักที่นางเรียกเขาว่าท่านอ๋อง ชายหนุ่มกระแทกแก่นกายเข้าใส่ร่างสาวเป็นจังหวะหฤหรรษ์จนนางร้องครางเสียงหวานออกมาไม่เป็นภาษา “เรียกข้าว่าสามี แล้วข้าจะปราณีเจ้า สาวงาม” หานไท่หยาง กล่าวพลางส่งเสียงคำรามอย่างมีควา มสุข ฝ่ามือนั้นกอบกุมปทุมถันอวบใหญ่บีบเฟ้นอย่างมันส์มือ แต่ทว่าก็ยังมอบความสุขให้นางไม่รู้จบสิ้น หยาดน้ำหวานของนางไหลเอ่อล้นทะลักจนเปียกชุ่มไปทั่วหมอน ส่วนแก่นกายของอ๋องหนุ่มก็ปลดปล่อยสายธารรักสีขาวขุ่นเข้าไปในกายสาวทุกหยาดหยด

เยว่เล่อตอนนี้นางไม่คิดจะถามที่มาที่ไปแม้สงสัย แต่ในเมื่อจะไม่เกี่ยวข้องกันแล้วก็ช่างเถอะ ‘บุรุษในใต้หล้าหาได้มีเพียงท่านอ๋อง แม้จะรูปโฉมงดงามอีกทั้งกำยำโดดเด่น แต่ในเมื่อรังเกียจนางเช่นนั้นรั้งไปมีแต่จะเสียใจเปล่า ๆ นางเป็นเพียงอดีตบุตรสาวแม่ทัพจะไปคู่ควรกับจวิ ้นอ๋องได้เช่นไร ตื่นเสียเถอะเยว่เล่อ ความรักเช่นบุปผาในน้ำ จันทราในกระจกเช่นนี้ครานี้คงต้องตัดใจเสียที’

อินหลัวโวย "แต่เขาไม่ฆ่าท่านนะเจ้าคะ...ข้าบอกเลย ถ้าอ๋องโหดคิดจะฆ่า ป่านนี้หัวเราหลุดไปแล้ว เขาต้องจับท่านมาอยู่ด้วยเพื่อจะชำระแค้น และสุดท้ายก็กลายเป็นรัก"

‘นางเป็นนักฆ่า มีเพียงผลประโยชน์ในหัวใจ เรื่องรักใคร่ เจ้าตัดทิ้งไปได้เลย’ ‘ทุกสิ่งที่นางทำให้เจ้าล้วนเป็นเรื่องหลอกลวง สตรีนักฆ่าย่อมชำนาญการใช้เสน่ห์พิฆาต ใช้รูปโฉมเข้าหลอกล่อฝ่ายตรงข้ามแล้วปลิดชีวิตให้ตายอย่างทรมานช้าๆ’ อ๋องหนุ่มถอนหายใจไร้สุ้มเสียง

บทนำ อี้เหยาหญิงสาวในยุคปัจจุบันไปร้านเหล้าดื่มและบ่นเรื่องชีวิตให้กับเพื่อนสนิทฟัง ใครจะคิดว่าเธอจะเมาหลับตื่นขึ้นมาอีกทีดันทะลุมิติไปอยู่ในร่างงของบุตรสาวคนรองของใต้เท้าตกอับ แม้ว่าจะโชคดีที่ไม่ต้องทำงานแต่เธอกลับต้องมีเรื่องทุกข์ใจเพราะต้องแต่งเข้าจวนอ๋อง ที่ขึ้น

“กระหม่อมคิดว่านางกำลังบำรุงความงามเพื่อหลอกล่อครองใจท่านอ๋องแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ ขอท่านอ๋องทรงระวังตัวให้ดี อย่าได้ตกหลุมพรางบ่วงมายายากถอนใจต่อสตรีผู้หลอกลวง” ครานี้เรียวคิ้วเข้มเริ่มขมวดมุ่น อ๋องหนุ่มให้รู้สึกขุ่นเคือง ไม่ยินดีแม้แต่น้อย หลอกล่อให้ตกหลุมรักกระ นั้นหรือ?

เธอหัวเราะแผ่วเบา “ไม่รู้ว่าคุณจะแพ้หนักขนาดนี้” เขาก้มลงจูบหน้าผากเธอ ความรักของเขาท่วมล้นจนหญิงสาวรู้สึกอบอุ่นไปทั้งใจ

เสียงทุ้มต่ำแทรกผ่านอากาศ ก่อนที่ร่างสูงจะพุ่งเข้ามาโอบร่างนางไว้ในอ้อมแขน แล้วพลิกตัวหลบมีดเฉียดฉิวอย่างฉับไว หลงจิ่นเซวียนดึงนางหลบหลังกาย แล้วเหวี่ยงมีดสั้นปักกลางอกนักฆ่าอย่างแม่นยำ ร่างของนักฆ่าล้มลงแน่นิ่ง "ท่านรู้หรือ ว่านางจะลงมือ"

องค์หญิงจึงต้องไปถูเนื้อถูตัวให้พระสวามีรูปงามที่เอาแต่ยิ้มกรุ่มกริ่มอยู่ในอ่างไม้พลางหลอกดึงนางเข้าใกล้แล้วหายใจรดใบหน้าและหูอยู่หลายครั้ง จนนางใจเต้นไม่เป็นส่ำ ใบหน้าขึ้นสีระเรื่อจนเขาแต่งตัวเสร็จ “วันนี้ข้าเห็นนักฆ่าหญิงคนหนึ่ง หน้าตาคล้ายกับรูปที่หลี่เปียวเอา มาให้ข้า” อ๋องเก้าเอ่ยขึ้นในขณะที่องค์หญิงกำลังจิบชา เคราะห์ดีที่เขาเดินหันหลังไปที่เตียงจึงไม่เห็นว่านางแอบตกใจจนพ่นน้ำออกจากปากเล็กน้อย “แค่ก! เหมือนเลยหรือเพคะ”