روايات وقصص ضمن นางฟ้า

ชื่อชุดปีกนางฟ้า รินรดาชอบเครื่องเพชรชุดนี้ตั้งแต่แรกเห็นและมันทำให้หล่อนยิ้มออก... เคยคิดเปรียบตัวเองเป็นนางฟ้าไม่ใช่เพราะหล่อนเป็นแอร์โฮสเตส ไม่ใช่เพราะว่าคิดว่าตัวเองสวยเหมือนนางฟ้า แต่เป็นเพราะคิดว่านางฟ้ามีปีกและบินได้เป็นอิสระ รินรดาอยากจะเป็นอย่างนั้น...

เฉินเถาฮวาตัดสินใจเงียบ พยายามใช้ความมืดพรางกาย แม้ว่าเมฆบนฟ้าจะลอยเลื่อนบดบังแสงจันทร์อีกครั้ง แต่ความมืดสลัวและม่านไอน้ำร้อนไม่อาจช่วยขวางกั้นกระแสเพลิงในแววตาของชายฉกรรจ์ผู้นี้ได้ นางไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าจะสู้ไหว “แจ้งชื่อของเจ้ามา!” “พ่อของท่านชื่อแซ่ประการใด ข้าก

ขอบคุณสวรรค์ที่ให้โอกาสข้าได้รักเจ้าในอีกครา ขอบคุณฟ้าที่มีเมตตาต่อเราสอง นับจากนี้ขอเพียงเจ้าให้ตัวข้าได้ประคอง ข้ารับรองจักครองรักเพียงเจ้าแต่ผู้เดียว… ลี่เหยาถิงคือดวงใจของเหอหย่งหมิง เจ้าคือ...ดวงใจข้า… ลี่เหยาถิง... *******

เธอจะต้องนำที่ดินผืนนั้นกลับคืนมา เพื่อเยียวยาบาดแผลในหัวใจของหญิงชราที่รักที่สุด และเพื่อล้างแค้นให้กับศักดิ์ศรีที่ถูกย่ำยีในวัยเด็ก การล่มสลายในวันนั้นได้ก่อกำเนิด นางฟ้า ที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและแรงแค้น... นางฟ้าที่พร้อมจะกลับมาเผชิญหน้ากับ ปีศาจ ในภายภาคหน้า

ช่วงบ่าย สายฟ้าขับรถมารับมะนาวที่บ้าน วันนี้เธอแต่งตัวสวย เกล้าผมง่ายๆ แต่เข้ากับชุดเดรสยาวผ้าพลิ้ว กระเป๋ารองเท้าเข้าชุดกันดูลงตัว “หน้าหนู ดูแฮ้งค์ไหมคะ” สายฟ้าส่ายหน้า “สวยดี” “ขอบคุณค่ะ ไปกันเลยไหม” “ไปครับ” @โรงแรมD

คุณนิดาส่งสายตาจิกกัดไปหาฟ้าใส “คุณแม่วัดจากอะไรล่ะครับว่าฟ้าใสเป็นผู้หญิงชั้นต่ำ” “ตาเทพ!” คุณนิดาแทบฟิวส์ขาด แต่พยายามระงับอารมณ์เอาไว้เต็มที่ “ไปทานข้าวกัน แม่รออยู่ เทพคงไม่อยากให้แม่ไส้แขวนหรอกนะ ส่วนหล่อนไม่ต้อง” คุณนิดาหันมาถลึงตาใส่ฟ้าใสที่ถูกดึงเข้าไปด้ว ย

ปึก สิ้นเสียงกระดาษปึกใหญ่ ก็ลอยไปกระแทกหน้าภาสันต์อย่างแรง เมื่อปนันชิตาขว้างมันใส่หน้าเขา “เลวที่สุด!” หญิงสาวก่นด่า ก่อนจะหันหลังแล้วเดินไปที่ประตู นี่น่ะหรือพ่อพระของพ่อ เขาคือซาตานชัด ๆ คำว่ารักที่เขาบอกคงไม่มีอยู่จริง เพราะถ้าเขารักเธอจริง คงไม่ทำอย่างนี้กับพ่อของเ� �อ

ถึงแม้ในพระราชสาสน์จะระบุว่าส่งนางมาเพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรี แต่ใครกันจะไม่เข้าใจ ที่แท้แล้วนางก็คือเชลยศึกดีๆ นี่เอง ซู่ซินฮวาลอบปาดน้ำตาอย่างเงียบๆ จ้าวฝูหมิงที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับนางหันมามองนางเล็กน้อย

🔥 ไฟราคะ 🔥 บทที่ 16 จิ๊บ~ จิ๊บ~ นกน้อยบินมาเกาะหน้าต่างพลางส่งเสียงร้องเสนาะหู ชาตรีลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสายของอีกวัน เขากระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับม่านตาให้ชินกับแสงสว่าง ชาตรีมองหญิงสาวที่หลับตาพริ้มนอนหนุนแขนซุกอกแกร่งเขาอยู่

นางฟ้าที่ลงมาจุติยังโลก ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้ พวกเขาไม่รู้เลยว่าสาวน้อยน่ารักคนนี้คือเด็กสาวน่าเกลียด หนิงซานซาน ที่พวกเขาเรียกเธอ