บังคับรัก: จุดไฟรักในใจท่านประมุข Novels & Stories

ความหอมหวานแผ่ซ่านอยู่ระหว่างร่างสองร่างหัวใจของพวกเขาหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว ต่างคนต่างต้องการสิ่งที่มากกว่า องค์หญิงสิบสามแม้จะทั้งสวดมนต์ทั้งเตือนสติตนเองแต่เมื่อน้ำมันใกล้กับไฟเช่นนี้มีหรือที่จะทานทนได้ บทสวดให้สงบใจจึงกลายเป็นบทรักแห่งความร้อนรุ่มแทนเสียแล้ว

ป๊าเฉลยความจริงทั้งหมดของเหตุการณ์ในวันนั้นที่สั่งให้ไฟเลิกคบกับมีอา เพราะเขาอยากเห็นไฟใช้ความพยายามมากกว่านี้ในการรักใครสักคน รักที่มาจากความเต็มใจ ไม่ใช่การบีบบังคับ ยิ่งกับไฟที่เป็นลูกชายคนเดียว ที่เลี้ยงมาด้วยความรักและตามใจมาตลอด ไม่มีอะไรที่คนอย่างเขาทำเพื่อลูก ชายคนเดียวไม่ได้

ฟาโหห์ผู้ยิ่งใหญ่ก็ค่อย ๆ จับปลายท่อนร้อนของตน…ซึ่งบัดนี้แข็งจัด ร้อนฉ่า และเต้นตุบ ๆ อย่างโหยหาเขานำมันแนบกับดอกไม้ที่บานสะพรั่งและฉ่ำเยิ้มของราชินีผู้เป็นยอดรัก มือเขาสั่นเล็กน้อยเพราะนี่ไม่ใช่เพียงการร่วมรัก แต่คือการ “ครอบครอง” หัวใจ วิญญาณ และร่างนาง… อย่า งแท้จริง

จบคำพราวชมพูก็ขย่มเอาๆด้วยความเมามัน ใช่! เธอคลั่งไคล้และชื่นชอบยามขับควบราวกับผงาดกล้าอยู่บนหลังม้า แต่การขับควบคุมเกมในสนามรักที่เต็มไปด้วยเปลวไฟอันร้อนแรงของความใคร่ความปรารถนานี้มันเร้าใจยิ่งกว่า

พยักหน้ารับให้พี่รัน “แล้วเขารู้ไหมว่าแพรอยากฟัง” “ไม่รู้หรอกค่ะ แพรไม่ได้บังคับแพรแค่อยากฟังมันแบบไม่ใช่เป็นแพรที่ทักท้วง” “ก็จริงนะ คำว่ารัก คำว่าชอบมันต้องออกมาจากใจไม่ใช่การบังคับ”

ทำไมฉันถึงควบคุมตัวเองไม่ได้ ฉันยอมสมสู่กับอาของตัวเอง ช่างน่าอาย น่ารังเกียจ น่าขยะแขยง ฉันปล่อยให้อาตัวเองปล้ำฉันในห้องทำงานโดยไม่ขัดขืนเขาเลยแม้แต่น้อย แต่เดี๋ยวก่อน เขารู้ได้อย่างไร ใจของฉันสั่นเทา ฝ่ามือเปียกชื้นขึ้นทันทีเมื่อฉันถามตัวเองว่าเขารู้ได้อย่างไรว่าฉันหลง รักพ่อบุญธรรมของตัวเอง มันเป็นความลับที่ฉันไม่เคยเปิดอายเพราะมันน่าอายเกินไป เขารู้ว่าฉันหลงรักพี่ชายของเขามานาน รักต้องห้ามที่ไม่ควรเกิดขึ้น

เขาบีบคั้นด้วยเสียงเย็นชา “ข้ารักเจ้าขนาดนี้ เจ้ายังไม่เห็นค่า เจ้าช่างเป็นสตรีไร้หัวใจไร้คุณธรรม ต่อไปเจ้าไม่มีทางมีจุดจบที่ดี!” ชีหยวนยิ้มหยัน นางหันกลับไปมองอ๋องฉี “ท่านรักข้าหรือ? รักข้า แล้วก็ฆ่าเซี่ยอิ๋ง ฆ่าฮูหยินเซี่ยที่รักข้าเหมือนลูกแท้ ๆ งั้นหรือ?! รักข้า จึงใช้ช ีวิตน้องชายของเซี่ยอิ๋งมาบังคับให้ข้าแต่งเป็นชายารองของท่าน? คนอย่างท่าน ไม่เคยรักใครเลยด้วยซ้ำ มีหน้าอะไรมาพูดถึงความรัก?”

“เช่นนั้นทำแบบเดิมก็ได้ตกลงหรือไม่ เจ้าตกลงหรือไม่เล่าคนดี” ท่านอ๋องเริ่มจุดไฟรักอีกครั้งเมื่อมือและลิ้นเริ่มรุกล้ำเข้ามามากขึ้น ชิงเยี่ยนเองก็ยากเกินจะต้านทานเสน่ห์ของพระสวามีในยามนี้ได้

ด้ด้วยเพียงปลายนิ้วเขาคือประตู ที่กั้นระหว่างคนธรรมดากับยอดคน เขาคือกุญแจที่สามารถไขเปิดเส้นทางสู่ บัลลังก์ ตำแหน่งสูงสุดซึ่งมิอาจเข้าถึงด้วยความสามารถเพียงอย่างเดียวกามารมณ์ของเขาไม่ต่างจากเปลวไฟร้อนแรงลุ่มหลง ร้ายกาจ และไร้ความอิ่มตัวใครที่สามารถหล่อเลี้ยงเปลวไฟ นั้นให้ลุกโชนอย่างต่อเนื่องย่อมได้รับสายลมแห่งเมตตาพัดผ่านแต่หากเมื่อใดเปลวเพลิงนั้นแผ่วจางโอกาสที่เคยลอยอยู่ตรงหน้าก็จักดับมืดลงพร้อมเปลวไฟนั้นโดยมิอาจเรียกคืน

คราแรกไห่ถังก็ไม่เข้าใจเพราะผู้เป็นนายมิได้เอ่ยสิ่งใด เพียงสั่งให้นำหีบสะสมของรักออกมาก่อนจะแปลกพิลึกถึงขั้นให้จุดไฟในวังหลัง ไห่ถังถึงกับทรุดตัวลงคุกเข่าเมื่อเห็นว่าสิ่งที่ผู้เป็นนายสั่งนั้นช่างเสี่ยงต่อข้อห้ามในฤดูร้อน หากถูกจับได้มิถูกลงโทษทั้งนายทั้งบ่าวห รอกรึ “คุณหนูโปรดทบทวนเจ้าค่ะ จะจุดไฟยามนี้หะไห่ถังกลัว ไม่กล้าหรอกเจ้าค่ะ”