ป่วนรักประธานร้าย Novels & Stories

ธีร์เอ่ยเหตุผลออกไป เมื่อก่อนเขาไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้ ที่ไม่ได้เปิดเผยเพราะไม่คิดว่าจะรักกันจริงๆ แต่ตอนนี้รักกันแล้ว หากใครถามเขาก็พร้อมจะบอกกับทุกคน ทุกคนต่างพากันยินดีกับคนทั้งสอง และชื่นชมในความคิดของประธานหนุ่มที่เป็นห่วงสาวคู่หมั้น แต่คนที่ไม่ได้ยินดีกับเรื่องนี้ก ็ได้แต่ลอบถอนหายใจยกไวน์ขึ้นดื่ม หลังจากที่ทุกคนทักทายและทำความรู้จักกับพรีมกันครบแล้ว อลิซก็ถือจังหวะนี้ยื่นมือไปตักอาหาร

นายน้อยชูที่เดิมทียังไม่ได้คิดอะไร แต่พอได้ยินคำว่าประธานจี้ ความชั่วร้ายในใจก็เริ่มสั่นไหวขึ้นมาจางๆ. เขายกมุมปากขึ้น เผยรอยยิ้มร้ายกาจ "จุ๊ๆ ที่แท้ก็เป็นภรรยาของประธานจี้ งั้นฉันก็ยิ่งสนใจมากขึ้นแล้วสิ"

“นี่ไอ้พี่ขุน ถ้าสำคัญมากนัก ก็ไปหาเขาสิ ป่านนี้ไม่นอนร้องไห้ขี้มูกโป่งไปแล้วเหรอ ที่พี่ไปประกาศว่ารักฉันที่งานแถลงข่าวอ่ะ” “อัญหรือเปล่า ที่ร้องไห้ขี้มูกโป่ง” ตุ้บ! ตุ้บ! กำปั้นเล็กยกขึ้นทุบแขนเขารัว ๆ โทษฐานที่เอาแต่ล้อเลียนเธอไม่หยุด“ยังไม่หยุดใช่ไหม”

“ยัง ยังไม่สาแก่ใจคนอย่างฉันหรอกเพราะฉันยังไม่อิ่ม และคนอย่างฉันมันไม่เคยพอแค่รอบเดียว!” หลังจบประโยคคนตัวโตก็ได้เริ่มบทรักอันเร่าร้อนขึ้นมาอีกครั้งอย่างหน้าด้านๆ “ไม่นะ ฮึก ปะ ปล่อยหนู!!”

คำกล่าวของชายหนุ่มทำเอาดวงตากลมโตเบิกโพลงยิ่งกว่าเดิม “ถ้าทำไม่ได้ก็ออกไป” “เอ่อ หนูขอถามได้ไหมคะ ว่าทำไม” “ไม่ได้” “ถ้าท่านประธานไม่บอกอะไรเลย หนูจะแกล้งเป็นแฟนท่านประธานได้ยังไงคะ ยังไงก็ต้องถูกจับได้แน่ ๆ”

เขาต้องเจ็บตัวแบบนี้ "บอสน่ะ ไม่น่าใจร้อนเลย เจ้ากำลังจะเข้าไปฟาดปากหมา ๆ ของมันอยู่แล้ว บอสก็มาเปิดก่อนซะได้ เนี่ยดูซิ เป็นแผลเลย" จันทร์เจ้านั่งบ่นไปพร้อมกับฉีกซองชุดทำแผลออกมาวางลงบนโต๊ะ หยิบสำลีขึ้นมาเทน้ำเกลือลงไปจนชุ่ม ฝ่ายประธานหนุ่มก็มองเพลินจนลืมตัว "ยื่นมือมาสิคะ"

“ใช่แล้ว อีกอย่างนะ ประธานออกจะทั้งสวยทั้งเก่ง! ถ้าจู้หยานดันไปหลงรักผู้หญิงอื่นเข้าจริงๆ เขาก็คงตาบอดไปแล้วล่ะ!” [1] พวกที่ชอบแย่งแฟนหรือคู่ครองคนอื่น ภายในทำตัวสดใสไร้เดียงสา ทว่าภายในร้ายกาจเจ้าเล่ห์

เขาไม่มีวันเลือกฉัน ไม่มีวัน หร่วนหนานจือ เธอโง่ขนาดนั้นได้ยังไง! จินซื่อเจี๋ยหัวเราะอีกครั้งและพูดว่า "ฮ่าๆ ประธานฟู่ อย่าโกรธไปเลย มันเป็นแค่เรื่องตลก คนนี้ก็คือคุณหนูเสิ่น และอีกคนก็ยังเป็นภรรยาของคุณอยู่ดี ฉันกล้าแตะต้องพวกเขาได้ยังไง?"

ร่างเล็กหอบกระเส่าถามกลับยั่วเย้าไม่ยอมแพ้ "ดินมีความสุขที่สุดเลย อ๊ะ...รักไหม...รักที่สุดแล้วครับคนดี" "รักเหมือนกันค่ะ ท่านรองประธานปากร้าย"

“จะไปสงสารมันทำไมคะ มันเลวออกปานนั้น มันจะได้เข็ดหลาบ ไม่ไปหลอกทำลายชีวิตใครอีก คิดดูสิคะ ถ้าเหยื่อของมันไม่ได้โชคดีแบบดาวที่มีเจ้าหนี้อย่างพี่ คนพวกนั้นจะเป็นยังไงคะ เหยื่อที่มันใช้ความรักไปหลอกต่างหาก คือคนที่น่าสงสารที่สุด” “หึหึ น่ารักจริง โหดๆ แบบนี้นี่แหละ สมแล้วที่เ ป็นเมียของพี่” “ก็พี่มันท่านประธานสายแบดนี่คะ หน้าเลือด สุดโหด เจ้เล่ห์ ขี้งก ก็ต้องมีเมียร้ายๆ อย่างดาว”