روايات وقصص ضمن พันธะวิวาห์ล้างแค้น

พันธะสัญญาที่แท้จริง ท่ามกลางความมืดมิดของราตรีในหมู่บ้านชนบท ความลับที่หนักอึ้งบัดนี้ได้กลายเป็นสะพานเชื่อมใจที่แข็งแกร่งกว่าเดิม ชิงเหออิงหัวลงบนไหล่สามี เธอรู้สึกถึงความสงบที่แท้จริงที่เงินหมื่นล้านก็ซื้อไม่ได้ "ขอบคุณนะชิงป๋อที่รักฉัน... ในแบบที่ฉันเป็นจริง� �" "ขอบคุณที่คุณเลือกจะอยู่ตรงนี้... และไม่ทิ้งพวกเราไปไหนครับ"

” คำพูดของเย่เชี่ยนฮวาเต็มไปด้วยการตำหนิประชดประชัน ขณะที่อีกสามคนที่เหลือยังคงอึ้งกับคำพูดก่อนหน้านี้ของจี้จิ่นซิวจนตั้งตัวไม่ติด จี้หานกัดฟันพูดอย่างเจ็บแค้น: “พี่ใหญ่ ไม่ว่ายังไงฉันกับถังหนิงก็มีพันธะหมั้นหมายกันอยู่ ถึงวิธีที่ฉันใช้มันจะไม่ค่อยถูก แต่มันก็แค่เรื่ องช้าหรือเร็ว เพราะยังไงเธอก็ต้องเป็นเมียฉันอยู่ดี ฉันก็แค่ทำเรื่องของผัวเมียล่วงหน้าเท่านั้นเอง”

หนึ่งปีต่อมา พันลภทำตามคำพูดทุกประการ เริ่มจากให้ประไพไปสู่ของประภาวรรณกับรื่นฤดีและนวลผ่อง โดยให้สินสอดทองหมั้นแบบจัดเต็ม ทว่าทางฝ่ายหญิงกลับไม่ได้เรียกร้องอันใด ขอเพียงพันลภรักและดูแลประภาวรรณเป็นอย่างดีก็พอ ทว่าประไพไม่ยอม จัดสินสอดให้ตามธรรมเนียม งานแต่งงานข องทั้งคู่เกิดขึ้นในอีกสองเดือนต่อมา จัดขึ้นในโรงแรมหรูกลางมหานคร มีแขกเหรื่อมาร่วมแสดงความยินดีนับร้อย ตามฐานะและเป็นที่รู้จักในวงสังคม อีกเรื่องที่ทำคือ รับชณาธิปเป็นลูกบุญธรรม ให้ใช้นามสกุลศรีโยธา ร่วมกับเขาด้วย

ซูหว่านเอียงศีรษะไปมองเขา ดวงตาใสซื่อบริสุทธิ์ เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ "อะไร?" เขาหยิบหนังสือหย่าออกมา ยื่นไปตรงหน้าซูหว่าน แล้วพูดกับเธอว่า "หว่านหว่านทะเบียนสมรสของฉันกับเธอ ฉันเป็นคนถือวิสาสะไปทำที่เขต โดยไม่ได้ผ่านความยินยอมจากเธอ ตอนนี้ฉันก็ถือวิสาสะไปทำเอกสารหย่า โดยไม่ผ่านความยินยอมจากเธออีก ขอโทษนะ"

คนตัวเล็กโผเข้ากอดบิดาทั้งน้ำตา อีกไม่กี่ชั่วโมงนับจากนี้ ชีวิตและจิตวิญญาณของเธอจะกลายเป็นของสหรัฐโดยสมบูรณ์แบบแล้ว มีแค่เวลานี้เท่านั้นที่หล่อนจะยังเป็นอิสระอยู่ พิมพ์พธูอยากจะจดจำช่วงเวลานี้ให้นานกว่าเดิมอีกสักนิด เพราะนอกจากเธอแล้วก็ไม่มีใครรู้เ ลยว่าแท้จริงแล้วการแต่งงานครั้งนี้มีขึ้นเพื่อแก้แค้นเธอเท่านั้น ความรักมันไม่มีหลงเหลืออีกแล้ว

ตอนที่ 59 วิวาห์คู่ คิมหันต์และใบพลูก้มลงกราบแทบเท้าผู้ใหญ่ทั้งสอง น้ำตาแห่งความสุขไหลอาบแก้ม บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัด มีเพียงเสียงสายน้ำและเสียงสะอื้นแห่งความปิติ เป็นวินาทีที่โซ่ตรวนแห่งความแค้นถูกชะล้างด้วยน้ำสังข์จนหมดสิ้น ทางด้านคู่ของพายุและเพลินตา คุณหญิ งศจี รดน้ำสังข์ให้ลูกสะใภ้ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ

ตอนที่ 7 3/3 พศินพึมพำ เขาเพิ่งจะเริ่มชอบน้ำค้างได้ไม่นาน ยังไม่ทันได้สานสัมพันธ์ก็ถูกชวิณคาบไปเสียแล้ว จริงอยู่ที่เขามีพันธะสัญญาต้องหมั้นหมายกับลิลลี่ แต่เขาก็ไม่ได้คิดไปถึงขั้นลั่นประตูวิวาห์กับเธอ มีวูบหนึ่งที่พศินคิดว่าตนเองยังมีหวังกับน้ำค้าง แต่แล้วทุกอย ่างก็อันตรธานหายไปหมดสิ้น เพราะความคิดแผลง ๆ ของชวิณคนเดียว แต่งทำไม? แต่งเพราะอะไร? น้ำค้างจะปฏิเสธชวิณก็ย่อมได้ แล้วทำไมถึงไม่ปฏิเสธล่ะ คงไม่ใช่ว่าเธอรักมันหรอกนะ

“อย่าฝันว่าแกจะทำลายความสุขของอาอรรคและครอบครัวได้เลยไอ้ตฤณกันต์ ฉันจะปกป้องความสุขของครอบครัวนี้ด้วยชีวิต แกไม่มีทางได้สมหวังหรอก” ตฤณกันต์ไม่รู้หรอกว่าตัวเองเดินเกมผิดตั้งแต่ที่ไปแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นแล้ว ถ้าไอ้หมอนั่นไม่ทำแบบนั้นเสียอย่างแพนธีรากับปริมาคงไม่จั ดทริปช่วงนั้นจนเขาและอริสาเกินเลยกันไปหรอก

เซี่ยวหลานตอบอย่างไม่ใยดี “ทุกชีวิตที่ตายไปนั้นก็เป็นเพียงข้าชั้นต่ำ ทุกคนก็อุทิศตนถวายชีวิตเพื่อข้าอยู่แล้วเพคะ” ฮ่องเต้ที่เคยรักใคร่เซี่ยวหลานมานานหลายปีรู้สึกสะเทือนใจอย่างยิ่ง พระองค์หันไปสั่งขันที “ข้าไม่คิดเลยว่าผู้หญิงที่ข้ารักมานานจะมีจิตใจโหดร้ายเช่นนี้! ขัน ที! ประกาศออกไปให้ทั่ว จากนี้ไป พระสนมเซี่ยวจะถูกปลดให้เป็นสามัญชนธรรมดา เฉกเช่นหมาข้างถนน ไม่มีสมบัติติดตัวแม้แต่ชิ้นเดียว และปลดพ่อของนางจากตำแหน่งด้วยเพราะไม่สามารถสั่งสอนลูกให้เป็นคนดี ยึดทรัพย์สินทั้งของนางและตระกูลทั้งหมด!”

ประพันธ์ถือใบหย่าขบกรามแน่นโกรธเลือดขึ้นหน้า "มันคือความจริงค่ะ เราสองคนตกลงหย่ากันด้วยความเต็มใจทั้งคู่ วินเขาจับได้ค่ะว่าษาท้องกับนพและแอบคบหากันลับหลังเขามาโดยตลอด ษาสารภาพความจริงตั้งแต่ต้นกับคุณแม่ทั้งหมดแล้วค่ะ และตอนนี้ทางโน้นก็ตัดขาดครอบครัวเราไปแล้วด้วย " "แกท้องกับมันงั้นเหรอ!" ประพันธ์หันไปมองหน้านพพล