Novelas y relatos de พิศวาสรักลูกหนี้

“ก็ไม่ทำไม” “ฉันจะบอกคุณแม่ว่าพวกนายมันไว้ใจไม่ได้ ฉันจะให้คุณแม่ยกเลิกสัญญากับนาย เงินที่เอามาทำกิจการฟอกขาวก็เงินที่ได้มาจากสิ่งผิดกฎหมายทั้งหมดใช่ไหม”

​เขาไม่ได้แค่พูดเปล่าๆ เพราะตัวเลขเงินสิบล้านถูกโอนเข้าบัญชีบริษัทไปแล้วจริงๆ ทว่ามันกลับไม่ใช่เงินของนายวริศ แต่มันเป็นเงินในบัญชีส่วนตัวของเขาเอง ที่ยอมเจียดออกเพื่อซื้อตัวลูกสาวของลูกหนี้รายนี้มาขัดดอก ​"อืม... แกทำงานเร็วดีมากสมกับที่ฉันไว้ใจให้สืบทอดตำแหน่ง " พงษ์เดชเปิดแท็บเล็ตดูยอดเงินเข้าพลางพยักหน้าหงึกๆ "เห็นตัวเลขเข้าบัญชีตรงเวลาแบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย แล้วลูกหนี้รายอื่นๆ ล่ะว่าไง ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ค่อยดี พวกนั้นมันมีปัญหาอะไรกันไหม"

“บ้านซุนจะโกงหนี้ 1,500 หยวน นี่รึไง ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก จะจ่ายรึไม่จ่าย!” ฉือเหว่ยเฉิงตะคอกกราดเกรี้ยว สวมบทบาทพวกอันธพาลทวงหนี้ได้เหมือนจนซุนลี่จวนแอบยกนิ้ว พรูด! แค่ก แค่ก แค่ก

ให้ตายเถอะ จะเจ้าเล่ห์ไปถึงไหนเนี่ยยัยเด็กดื้อ "ยังไง" "ก็เราคุยกันเรื่องหนี้ที่ฉันต้องจ่ายหนึ่งร้อยล้าน เราไม่ได้คุยกันเรื่องพี่ชายฉันส่งของไม่ครบสักหน่อย"

ปาริฉัตรอ่านเนื้อหาในกระดาษแผ่นนั้น ที่ปรากฎชื่อประวิทย์เป็นผู้กู้และเสี่ยภาคินทร์เป็นผู้ให้กู้ "อืม เฮียยกหนี้ให้หนู" "แต่เฮียคะ เงินไม่ใช่น้อย ๆ เลยนะคะ" หญิงสาวตกใจ หันมามองใบหน้าหล่อตาโต ลำพังแต่โฉนดเธอก็ซาบซึ้งจะแย่ แล้วนี่เขายังยกเลิกสัญญาเงินกู้พ ี่ชายเธออีก

เขาจะเป็นผู้กำหนดชะตาชีวิตของเธอแต่เพียงผู้เดียว “หนี้ที่ครอบครัวฉันติดค้างพ่อคุณ... ฉันจะชดใช้ให้ทั้งหมดเมื่อครบกำหนดห้าเดือน แต่คุณช่วยกรุณาปล่อยฉันไปได้ไหมคะ ฉันสัญญาว่าจะไปทำงานหาเงินมาคืนคุณให้ครบตามจำนวน” ปรินดารวบรวมความกล้าเอ่ยขออิสรภาพอีกครั้งทั้งที่ควา มหวังเหลืออยู่เพียงน้อยนิด

ไอ้กระจอกมันเป็นหนี้ผมหลายร้อยล้านแต่มันไม่มีปัญญาหาเงินมาคืนผม และเมื่อมันไม่มีเงินมาให้ผม ก็เอาชีวิตของมันแทนแล้วกัน เห็นแล้วรำคาญลูกตา แต่มันก็ดึงดันหน้าด้านอ้อนวอนผมอยู่ได้น่าสมเพชสิ้นดี “ จัดการมันอย่าให้เหลือร่องลอย “ “ ครับนาย “ “ พวกมึงกลับไปได้แล้วกูมีงานต้องทำต่อ “ “ เออ ไว้เจอกัน “

ชิงหยวนเปาพูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ชิงหยวนเปาระลึกถึงหนี้แค้นในอดีตที่มีกับหนิงซีโย่ว แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน หนี้แค้นนั้นยังคงอยู่ในใจของเขาอย่างยากจะลืม ชายชราจำได้ดีถึงเหตุการณ์ในครั้งนั้น

ะ คุณยกหนี้ให้ลูกศรแล้วก็เท่ากับว่าไม่มีสัญญาหนี้อีกต่อไป นับแต่นี้เราก็ต่างคนต่างอยู่และเป็นคนไม่รู้จักกันอย่างที่คุณเคยบอกไว้นะคะ” ร่างบางลุกขึ้นเตรียมจะออกจากห้องทำงานของรองประธานโรงแรมหรูไป แต่ก็ถูกมือหนาคว้าเอาไว้ก่อน ปณิตาหันมาเผชิญหน้ากับอชิระอีกครั้ง อยา กรู้นักว่าครั้งนี้เขาจะมีลูกเล่นอะไรกับเธออีก

จันทร์สุดาประนอมหนี้ “ไม่ได้ ไอ้เก่งมันโกงเงินฉัน มันไม่ได้ยืม เพราะฉะนั้นต้องจ่ายคืนมาทันที ไม่งั้นฉันเอามันตาย เอ็งอยากเห็นมันตายหรือไง” นี่คือจุดอ่อนของจันทร์สุดา เธอต้องรับผิดชอบหนี้สินที่ไม่ได้ก่อครั้งแล้วครั้งเล่า ชนิดที่ว่าหนี้เก่าหมด หนี้ใหม่มา จึงคาราคาซังอยู่หลายเ จ้า ไม่หมดสิ้นเสียที