พิศวาสสุดหักห้าม นิยาย & เรื่องราว

โยทะกาเอื้อมมือมาแตะแผ่นหลังของญาติผู้น้องอย่างเห็นใจ “อย่ามาห้ามผมเลยพี่” “จะเจ็บหนักกว่าเดิมนะนนท์ พิษรักมันมีอานุภาพร้ายแรงขนาดไหนแกก็น่าจะรู้ดี ทำไมไม่เชื่อพี่บ้าง” หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนใจที่น้องชายที่เธอรักกำลังหลงผิด

พริซซิลล่าหันมาบอกทุกคนซึ่งอีวานวาดวงแขนโอบไหล่หญิงสาวก่อนพูด “ถ้าผมเห็นด้วย คุณจะหึงหรือเปล่าที่รัก?” “คุณมีสิทธิ์พยักหน้าค่ะ แต่ห้ามแสดงความเห็น โอเคมั้ยคะ อีวาน”

รมจัดสรรอันรวดเร็ว ‘กูขอให้ไอ้อีที่ทำกับเมียกูต้องฉิบหาย! ใจมันฝักใฝ่กับสิ่งใดก็ให้มันเสพติด ให้กระสันอยากกระสันสังวาสทุกห้วงลมหายใจเข้าออก ให้มันเมามัว ลุ่มหลง เร่งกรรมเร่งเวรให้มันได้รับ ให้มันทุกข์ทรมาน จะอยู่ก็เหมือนตาย จะตายก็ไม่ได้ตาย ให้จมขี้จมเยี่ยว ให้มันได้รับทุ กขเวทนาแสนสาหัส กูขอสาปแช่งพวกมัน!’

ชื่ออดีตแฟนหนุ่มทำให้อัจจิมานิ่งไปครู่หนึ่ง ถ้าไม่รู้อะไรจากวิรดาเธอคงจะแปลกใจที่ได้ยินพิธาพูดแบบนี้ หากแต่เธอก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี การแย่งชิงตำแหน่งพวกนั้นมันเกี่ยวอะไรกับเธอ ทำไมเขาต้องสั่งห้ามไม่ให้เธอเข้าใกล้นิรุทด้วย “ได้ยินที่ผมพูดไหม ห้ามเข้าใกล้หมอคนนั้น เด็ด ขาด”

คุณอิฐเวอร์ชั่นนี้ฉันขอบาย "คุณพิงค์ต้องห้ามอีกครับ เดินไปยืนขวาง..จากนั้นก็ร้องไห้ใส่นายหนักๆ เชื่อผม..ว่ามันจะได้ผล"

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 53 “พูดดีๆ ไม่ชอบ ชอบให้ใช้กำลัง” เจฟฟี่ปิดประตูดังโครม เท้าเอวมองหน้าธารทิพย์ที่ตกอยู่ในอารามตกใจ

เมษาได้แต่กัดปากกลั้นความรู้สึกและเสียงร้องเอาไว้ เธอยังหักห้ามใจไม่ให้รักเขา ห้ามกายไม่ให้หลงไปในเพลิงเสน่หาจากชายที่ได้หัวใจไปไม่ได้จริงๆ มือเรียวนุ่มลูบไล้แผ่นกว้าง จิกปลายเล็บบนแผ่นหลังกว้าง ขยับโยกย้ายกายตอบรับความแข็งแกร่งที่เคลื่อนเข้าหา แผ่นหลังบอบบางยกขึ้

พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 38 “แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ผมถือว่ามันหยามผมอยู่ดี” คนหัวดื้อโต้กลับ

คำตอบอยู่ที่ประโยคสุดท้ายที่เธอเปล่งออกไปเมื่อครู่นี้ ภวินท์ต้องการร่างกายเธอ แต่เขากลัวเธอจะจากไป จึงยั้งมือไว้ไม่ทำตามที่ใจต้องการ ภวินท์ผู้คิดว่าตัวเองสามารถควบคุมได้ทุกสิ่ง ภวินท์ผู้คิดว่าผู้หญิงทุกคนต้องยอมสยบให้เขา แต่วันนี้กลับต้องหักใจตัวเองไม่ให้ทำในสิ่งที่อ ยากทำ ยอมทนอัดอั้นเพราะรู้ว่าหากเมื่อไหร่ทำมันลงไป ก็แปลว่าเรื่องของเราสองคนก็จะจบลงเมื่อเขาเสร็จสมครบห้าครั้ง

"นีน่าอย่า" เพื่อนของนีน่ากับวายุรีบห้ามเธอ นีน่าหันไปหาวายุทั้งน้ำตา "ห้ามทำไม..." "..." "ปกป้องมันทำไม" "ฟังฉัน..." "ไม่ ฉันดีกับนายทุกอย่าง วายุ ทำไมนายทำกับฉันแบบนี้ ฮึก ทำไม"