พิศวาสสุดหักห้าม Novels & Stories

คุณลุงจ้าวหอบหายใจอย่างหนักขณะทำกิจกรรม "สวยทั้งคู่แหละ สไตล์มันต่างกันไม่ใช่เหรอ?" แม่ส่งเสียงฮึดฮัด ดูเหมือนจะหึงเล็กน้อย "ฉันขอเตือนนายไว้นะ! ได้ฉันแล้ว ห้ามไปยุ่งกับคนอื่น ห้ามคิดจะแตะต้องลูกสาวฉันเด็ดขาด"

เธออิดออด “ไม่ได้ กฎของฉันคือห้ามผัดวันประกันพรุ่ง” คนอิดออดค้อนขวับใส่วงใหญ่ พ่อคุณเล่นใช้งานเธออย่างกับทาสในเรือนเบี้ยอย่างนี้ เอาชีวิตรอดมาเอ่ยขอผัดวันกับเขาได้ก็นับว่าแต้มบุญสูงแค่ไหนแล้ว “ยืนด่าฉันในใจล่ะสิ เอาเลย อยากด่าก็ด่าตามสบาย”

“หนึ่งพันธะต้องห้าม ชุบชีวิตหรือทำลายล้าง” เหล่าเทพเซียนต่างตกตะลึงกับคำพยากรณ์นี้ ‘พันธะต้องห้าม’ ย่อมหมายถึงความรักข้ามภพ ซึ่งเป็นสิ่งต้องห้ามสูงสุดตามกฎสวรรค์

ชายหนุ่มคร่ำครวญ เขาต้องทำยังไงนะ ถึงจะหักห้ามใจไม่กระโดดปลุกปล้ำยายตัวยุ่งแล้วกดคนตัวหอมไปกับเตียง แล้วกระทำตามแต่ใจต้องการ “ภัทรอย่านะโว้ย นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ” ณภัทรหลับตาลง พยายามระงับกิเลสอย่างเต็มที่

คุณหญิงอมรรัตน์ร้องห้ามเพราะรู้ว่าบุรุษผู้นี้ไม่ใช่คนธรรมดาที่จะไปต่อกรด้วยเด็ดขาด “ไอ้สารเลว! แกใช่ไหมที่เอาตัวน้องดาไปห๊ะ!” คนที่กำลังจะสูญเสียคู่หมั้นกัดฟันกรอดอย่างฉุนเฉียว เจตต์เตรียมจะเข้ามาจัดการแต่ถูกบรรณยกมือห้ามไว้เพื่อจะให้พศินปล่อยธาตุแท้ออกมาเต็มที่ จนเจ ตต์ถึงกับชะงักและมองเจ้านายหนุ่มอย่างเหลือเชื่อ เพราะไม่มีครั้งไหนที่บรรณจะใจเย็นได้ถึงขนาดนี้มาก่อน

ท่ามกลางอาการตกใจของเหล่านางกำนัลคนสนิททั้งสองครั้นได้ยินเช่นนั้น ต่างพากันสบตาพยายามจะเอ่ยคัดค้านความคิดอันน่ากลัวของจีฟูเหรินเอาไว้ก่อนจะลุกลามใหญ่โตไปมากกว่านี้ “พระนางเพคะดูท่าหากจะทำเช่นนั้นจริงๆ หม่อมฉันเกรงว่าฝ่าบาทจะทรงไม่ให้ความร่วมมือด้วยนะสิเพคะ เพราะจาร ึกของปฐมราชวงศ์เป่ยถังทรงจารึกอยู่บนแผ่นหินศิลาเอาไว้อย่างชัดเจน ว่าห้ามไม่ให้บุกรุกและเข้ายึดครองพระตำหนักลืมเลือน รวมไปถึงห้ามถอดพระยศของอุปราชปีศาจเป็นอันขาด สิ่งที่พระนางทรงหมายมั่นเอาไว้จะไม่เป็นดั่งใจหวังโดยง่ายนะสิเพคะ”

Chapter26.ไม่มีสิทธิ์เป็นของใคร ตึกตัก ตึกตัก หัวใจดวงเล็กสั่นไหวขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง เมื่อได้ฟังคำสารภาพออกมาจากปากของเพื่อนตัวสูง แม้ไม่อยากจะยอมรับว่าตัวเองรู้สึกดีที่ได้ยิน แต่ใบหน้าของเธอก็แสดงทุกอย่างออกไปจนหมดแล้ว แก้มนวลแดงปลั่งออกมาอัตโนมัติ

แค่คิด ทุกอย่างในหัวก็ยุ่งเหยิงไปหมด “ไม่มีใครเข้ามาได้หรอก” ภาคินพูดเสียงพร่า พลางดึงมือของเธอขึ้นมาจูบเบา ๆ ที่หลังมือ “ถ้าพี่ไม่อนุญาต” “แม้แต่ป๋าน่ะเหรอ?”

ลูเซียนพูดพร้อมขมวดคิ้ว สิ่งที่ลูเซียนเพิ่งเล่าให้ฉันฟังละเมิดข้อห้ามพวกผู้อาวุโสอย่างชัดเจน

สุดแค้นแสนพิศวาส ผู้เขียน : กาสะลอง นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ ………. นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา