พี่สาว Novels & Stories

นางเอกสาวชื่อดังแก้ต่างให้น้องสาว “พี่สาวใครเนี่ยๆ น่ารักที่สุด มาหอมทีสิ” ซูมินเดิมอ้อมมาด้านหลังและหอมแก้มพี่สาวของตน “จ้าๆ อ้อนเข้าไป” เอเลนปาร์คแซว ซูมินนึกได้เลยถามทุกคน

ฉันครางชื่อพี่กัสออกมา แล้วเอามือไปกดหัวพี่กัสให้แนบชิดไปกับความเป็นสาวของฉัน "อื้ออ ทำไมร่านอย่างนี้ล่ะจ๊ะน้องอลิน"พี่กัสเอาหน้าออกมาจากความเป็นสาวของฉัน นำ้หวานของฉันเลอะเต็มหน้าพี่กัสเลย

“ ว่าไงนะคะ?” “ พี่สาวผมชื่อแจนนิส” “!!!!!!!!” หญิงสาวตกใจเพราะชื่อที่เพิ่งได้ยินมันเหมือนกับชื่อของแม่ของไคย์ลี่ ทำไมเธอถึงยังมีชื่อผู้หญิงคนนี้วนเวียนมาให้ได้ยินอยู่เรื่อยๆนะ

คิก คิก คิก แก้มใสหลุดหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจทันทีที่เธอได้ยินเด็กสาวตรงหน้าเรียกขานเธอว่า พี่สาว โอ้ พระเจ้าอายุของเธอใกล้จะเข้าเลขห้าที่แอบมีน้ำตาซ่อนอยู่แล้วคำว่าพี่สาวคงไม่เหมาะกับเธอสักเท่าไหร่ ในขณะที่หม่อนไหมได้แต่แปลกใจที่พี่สาวตรงหน้าหัวเราะคิกคักด้วยคว ามชอบใจเมื่อเธอพูดจบประโยคนี่เธอพูดอะไรผิดไปหรือเปล่านะหม่อนไหม

กู้เฉียงจิงกุมมือหวังเว่ยซินขึ้นมา มองดูพลางลอบถอนใจพูดอย่างไม่กลัวตายขึ้น “ชีวิตนี้บางเบาดังเทียนไขที่อยู่ท่ามกลายสายลม พี่สาว...แม้ข้าจะเรียกท่านว่าพี่สาว แต่ความจริงท่านอ่อนเยาว์กว่าข้าหลายปีนัก......ดูมือนี้สิทั้งอ่อนนุ่มและบอบบาง อีกทั้งยังมีใบหน้างดงามพริ้มเพราง ดงามดั่งบุปผาแรกแย้ม ชีวิตใหม่แล้ว...เหตุใดพี่สาวยังไม่ลงเอยกับท่านบัญชาการหลีเล่า” หวังเว่ยซินขมวดคิ้วถาม “เหตุใดจึงเอ่ยเรื่องนี้”

หญิงสาวเริ่มอธิบายเรื่องของมาเฟียหนุ่มหน้าฝรั่งคนนี้ให้มารดาเธอฟังทันที แต่เธอก็ไม่ได้เล่าละเอียดมากนัก รดาเล่าแค่คร่าวๆว่าควินตันคือพี่ชายของแคทเธอรีนเพื่อนรักของรดา แล้วรดากับควินตันเลยได้เจอกัน “แล้วหนูเคทสบายดีไหมละลูก แม่ไม่เจอนานเลย” หลังจากฟังรดาเล่าเรื่อง ว่ามันเป็นยังไงไปยังไงจบ กชพรก็เอ่ยถามหาแคทเธอรีนทันที

“คุณลุงยามขา... ช่วยพาไดน่าไปหาพี่สาวหน่อยสิคะ ไดน่าจำห้องพี่สาวไม่ได้” ผมซุ่มดูไดน่าอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ นี่แหละครับ แผนของผม ให้ไดน่าไปพาเธอออกมา “แล้วพี่สาวชื่ออะไรล่ะครับ” “พี่ต้าหนิงค่ะ คนที่ขาวๆ สวยๆ หน้าหมวยๆ หน่อย”

สามเม็ดทำให้เห็นหน้าอกแกร่งที่มีแต่ซิกแพคเป็นลูกๆของรุ่นพี่ ยิ่งรุ่นพี่แต่งตัวแบบนี้สาวๆยิ่งกรี๊ดร้องหนักกันเข้าไปใหญ่ แต่ข้อดีของฉันก็คือฉันเป็นแฟนที่ไม่ได้ขี้หึงขี้หวงอะไรมากเท่าไหร่นัก คนหล่อๆก็แบ่งกันดู คิกๆ ^^ แต่แตกต่างจากรุ่นพี่ทั้งขี้หึง ขี้หวง ขี้ห่วง ไปหมดเลย

หลี่เหมยกระซิบกับหลานสาวเบา ๆ "..." "คล้องกับพี่ ๆ ของเจ้าด้วยนะ พี่ใหญ่ของเจ้าชื่อซางจื้อ พี่รองซางหยวน ส่วนเจ้าซางหนิง ดีหรือไม่" หลี่เหมยมองหลานสาวในอ้อมแขนที่ยิ้มออกมาอย่างน่ารักน่าเอ็นดู

เธอไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากประโยคนี้ หญิงสาวเติบโตมาด้วยความรู้สึกขาดแคลนความอบอุ่นจากบุพการี มียายคนเดียวที่โอบอุ้มแต่ก็ได้อย่างไม่เต็มที่นัก เธอและมานิจเติบโตมาอย่างขัดสน เมื่อใครให้ความช่วยเหลืออะไรมา สองคนพี่น้องจะรู้สึกซาบซึ้งถึงคุณความดีนั้นไปตลอด