พี่สาว Novels & Stories

เมฆมองดูดุ้นเนื้อตรงหน้าด้วยแววตาอัศจรรย์ใจ ทำไมของเขาใหญ่ขนาดนี้ วาบหนึ่งในความคิดให้นึกสงสัยว่าพี่สาวของตนรับความใหญ่โตของเพลิงได้ยังไง? “เอ็งเด็ดจริงๆ... ดูดเก่งโคตร”

หญิงสาวหันมายิ้มแห้ง ๆ ให้พี่ชาย รู้สึกเขินนิด ๆ กับเหตุการณ์ก่อนหน้า “หึ กินเยอะแบบนี้ เดี๋ยวจะกลายเป็นหมูนะ” อคิราห์อดไม่ได้ที่จะหยอกน้องสาวคนโปรด “อื้อ...พี่อ่ะ! ชอบบูลลี่เอยอยู่เรื่อย” หญิงสาวกอดอก ทำแก้มป่องใส่พี่ชายอย่างน่ารัก

เดียร์น่าบาดน้ำตา “เล่าดีไหมนะ” “มาขนาดนี้แล้วเจ้เล่าเถอะ” “ฉันมีพี่สาวนะ” คุณหมอสาวขมวดคิ้ว การมีพี่สาวของจางเหมยลี่ถือเป็นความลับอย่างไร เดียร์น่าไม่เข้าใจ แล้วคุณหนูจางจะเล่าให้เธอฟังทำไม

ประโยคสุดท้ายแผ่วเบาจนฉันไม่ได้ยิน “พูดว่าอะไรนะ” “บอกว่า พี่เทียนเป็นพี่สาวผมนี่ เพื่อน ๆ ต้องอิจฉาแน่ที่ผมมีสาวสวยขนาดนี้” “ยังไงก็มาเตือนพี่อีกรอบด้วยนะ”

นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ ***** "พี่ลืมไปเลยจ้ะ..เว่ยเว่ยจ๊ะนี่น้องชายพี่เองชื่อเจียงลู่เฟิง ลู่เฟิงจ๊ะนี่คือเฉียนเว่ยเว่ยจ้ะ รู้จักกันใว้นะ" พี่สาวเชียงแนะนำทั้งสองคนรู้จักกัน เว่ยเว่ยที่ตอนแรกเข้าใจว่าลู่เฟิงนั้นเป็นสามีของพี่สาวเจียงก็ถอนหายใจออกเบาๆ เธอเองก็กลัวว่าจะไปยุ่ งเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของใคร

แพรไหมพูดปลอบใจน้องสาวไป “แต่ไม่ว่ายังไงพี่ไหมก็ยังเป็นพี่สาวของธิชานะคะ ธิชาไม่สนใจว่าพี่ไหมจะเป็นลูกใคร แต่พี่ไหมคือพี่สาวของธิชานะคะ…พรึบ…ธิชารักพี่ไหมนะคะ” ชลธิชาพูดบอกไปแล้วเขาก็เข้าไปโอบกอดพี่สาวของเธอทันที

ไปยืนกระโดดตบกลางลานเกียร์ห้าสิบครั้ง ปฏิบัติ!""แต่หนูใส่ส้นสูงอยู่นะคะพี่หิน!" ชิลลี่โวยวาย "ถอดออกซะสิครับ... หรือจะให้พี่ช่วยถอดให้?"มะไม่ต้องค่ะ พี่ถนัดถอดหรือคะ" "ใช่ครับถอดถุกอย่างไม่แค่รองเท้า

ใบบัวเบิกตากว้าง มองเขาอย่างไม่เข้าใจ ก่อนย้อนถามกลับเสียงเรียบ “บัวเป็นอะไรกับพี่เหรอคะ แล้วทำไมบัวต้องยอมด้วย” “เพื่อนควีนไง เธอเป็นเพื่อนน้องสาวพี่” “ตรรกะบ้าอะไรของพี่เนี่ย ใครเขาเอาเพื่อนน้องสาวกัน”

“พี่ปอร์เช่กับกู… เราสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก เราชอบกันมานานแล้ว แต่พอมีแกเข้ามาเท่านั้นแหละ!” น้ำตาคลอหน่วยตาก่อนจะไหลลงมาอาบแก้ม เจสตกใจ มองเพื่อนสาวที่เธอเคยไว้ใจสุดหัวใจ “มึงแย่งพี่ปอร์เช่ไปจากกู… อีเจส! กูเกลียดมึง!!”

หลี่เสี่ยวหรูบีบมือพี่สาวคนโตตอนนี้จางลี่อินคือพี่ใหญ่ หูไห่ถิงคือพี่รอง จ้าวหลานคือพี่สามซุนเฟิงย่าคือพี่สี่ สาวใช้พวกนางคือหลานๆที่หนีจากคนที่บ้านจะขายไปเป็นอนุมา ถังเหมินไม่ซักไซร้ไล่เลียงอันใดนางก็ไม่ต่อความยาว "พี่ใหญ่ท่านอย่ากังวลเลยเจ้าค่ะ อีกอย่างท่านตั้งครรภ์อยู่ห ากทุกข์มากไปไม่เป็นผลดีต่อเด็กในครรภ์นะเจ้าคะ"