พ่อครัว Novels & Stories

คนเอ่ยมีนามว่า หลินอีเซิง เขาเป็นพ่อครัวมือฉมังเรื่องปรับปรุงดัดแปลงวัตถุดิบธรรมดาให้กลายเป็นอาหารโอชาหายาก จ้าวเฟิงฉีชอบคนผู้นี้มาก เขาพยักหน้ายิ้มตอบรับ “ดียิ่ง” หลินอีเซิงหันกลับไปทำอาหารต่อ แม่ครัวจึงหันมากล่าวบ้าง “ข้าน้อยทำขนมชนิดใหม่ด้วยเจ้าค่ะ นายน้อยต้องชอบแน่ ”

“ก็ดีจ๊ะ” เธอเข้าไปในห้องครัว ชงกาแฟทรีอินวันใส่แก้วใบใหญ่นำมาเสิร์ฟให้พ่อเลี้ยงบนโต๊ะอาหาร พร้อมกับขนมปังปิ้งทาแยมสตอเบอรี่สองชิ้น ซึ่งเป็นอาหารเช้าของเธอด้วยเช่นกัน

แม็กซิมัสไม่ได้ขู่ จากอิทธิพลที่ตนเองมี ร้านอาหาร Thai cook เขาสามารถบีบให้กิจการล่มได้ไม่ยาก พ่อครัวและเจ้าของร้านร้าน Thai cook กึ่งหนึ่งยกมือปาดเหงื่อ เขาตอบเสียงแผ่วๆ “ครับ ผมจะจัดให้ตามที่ท่านขอ”

เขาพาเธอไปหยุดยืนอยู่หน้าชายร่างใหญ่ผู้หนึ่งที่สวมชุดเชฟสีขาวสะอาดและหมวกทรงสูงบ่งบอกตำแหน่ง เขาคนนี้คืออาจารย์เชฟสมศักดิ์ หัวหน้าพ่อครัวใหญ่ของโรงแรมแห่งนี้ "อาจารย์สมศักดิ์...นี่คือหนูปลากริม...ผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารที่ผมอยากจะให้มาช่วยเราคิดค้นเมนูใหม่ ๆ" เ จ้าสัวทิวาแนะนำ

กู่อันโค้งกายทำความเคารพอ๋องหนุ่ม ใจที่อัดอั้นมานานหลายวันแล้ว ไม่คิดเก็บงำความคิดใด ๆ “ท่านอ๋อง เขาคือพ่อครัวคนใหม่ของตำหนักจูหรานพ่ะย่ะค่ะ พ่อครัวขนมหวานลูกครึ่ง บิดาเป็นชาวโพ้นทะเล หล่อเหลาแปลกตา ทำคุณหนูจูมองเขาตาเป็นประกาย นอกพระทัยท่านอ๋องทุกครั้ งที่เจอพ่ะย่ะค่ะ”

อัสนีรับคำ เขาเป็นพ่อครัวของบ้านไปเสียแล้ว จึงรีบจัดการทำกับข้าวให้น้องโดยเร็ว เขาจัดการสวมผ้ากันเปื้อน แล้วทำของโปรดน้องอย่างแข็งขัน “เบอร์เกอร์หมู ไก่ทอด เฟรนซ์ฟรายส์ ฝีมือเฮียเอง” “โหย... น่ากินจังเลยค่ะ” เด็กน้อยร้องว้าวด้วยความหิว เพราะกลับมาจากโรงเรียนเธอค่อนข้างหิว พอสมควร

ชายหนุ่มถอดหมวกมาถือแล้วโบกพัดความเย็นเข้าหน้าคลายร้อน “จะกินอะไรคะ ฉันสั่งลุงคำปันให้” คำปันคือพ่อครัวที่นี่ มีอายุสี่สิบปี ทำอาหารได้อร่อยและถูกปากคนทาน ไม่ว่าจะเป็นกับข้าวแบบพื้นบ้านหรือกับข้าวไทย เมื่อก่อนลุงคำปันแกเป็นลูกมือเชฟในร้านอาหารใหญ่ในกรุงเทพ หลังๆ กลับมาอยู่บ้า นเป็นเพื่อนบิดามารดาที่เริ่มแก่ชรา และรับอาสาเป็นพ่อครัวที่ไร่แห่งนี้

คนถูกจับได้ว่าแอบมองปดคำโต เพราะทันทีที่เห็นความคล่องแคล่วยามทำครัวของเพทาย ก็พอรู้ได้ว่าเขาคงมีความสามารถด้านการทำอาหารอยู่ไม่น้อย พ่อครัวมือสมัครเล่นหัวเราะออกมาเบาๆกับคำโกหกซึ่งหน้าของคนแอบมอง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะระบายยิ้มออกมาตามประสาคนรู้ทัน…เธอคงรู้อยู่แล้ว ว ่าเขาทำอาหารเป็น!

พ่อครัวถามจริงจัง เขาเองก็อดชื่นชมในใจไม่ได้แม้จะแสดงออกว่าไม่ค่อยชอบนางก็ตาม เขาไม่คิดว่าเด็กอายุเพียงเท่านี้จะสามารถทำสิ่งยิ่งใหญ่ได้หากไม่ใช่เป็นเพราะมีพรสวรรค์ "ข้าชอบกินมากและพ่อของข้าก็เป็นพ่อครัว ในเมื่อชอบกินสิ่งใดข้าก็อยากทำกินเอง พ่อของข้าจึงสอนและข้าก็ฝึก� �นมาเรื่อยๆ"