พ่ายรักท่านอ๋องตัวร้าย 소설 & 이야기

“เขาเป็นองค์รัชทายาทองค์ใหม่ของฉีโจวแทนองค์ชายคังจินที่พึ่งสิ้นพระชนม์ไปไงเล่า” “วันก่อนที่นั่งดื่มชาด้วยกันข้าไม่รู้เลยว่าเป็นเขา” “ที่สำคัญเข้าคือสหายรักของท่านอ๋องฟ่านแห่งม่านโจวด้วยนี่สิ แค่เขาขี่ม้ามาด้วยข้าก็ขนลุกแล้ว พวกท่านนี่ช่างไม่กลัวตายจริงๆ รู้หรือไม่ว่าเมื่อ วานเขาพึ่งสั่งโยนสาวใช้ออกจากห้องทั้งๆ ที่นางสวมเพียงชุดชั้นในแถมยังสั่งโบยและให้ขับออกจากวังไปเลยโทษฐานเข้าไปยั่วยวนเขา”

“เจ้าวางแผนส่งคนทำร้ายพระชายาของข้า เจ้ายังมีหน้ามาถามให้ข้าช่วยอีกเช่นนั้นหรือ วันนี้ข้าไม่ฆ่าเจ้าให้ตายคามือก็ถือว่าปรานีคนอย่างเจ้ามากไปแล้ว ลี่ฟาง หลังจากนี้เจ้าก็ชดใช้กรรมอยู่ในคุกนี่เสียเถิด” “ไม่นะท่านอ๋อง ไม่นะเพคะ พระองค์กลับมาก่อนเพคะ ท่านอ๋องอย่าทำเช่นนี้นะเพคะที่หม ่อมฉันทำไปทั้งหมดล้วนเพราะหม่อมฉัน….รักพระองค์….ท่านอ๋อง”

"หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะฉัตรตะวัน พอรู้ว่าเป็นฉันแทนที่จะเป็นแฟนเก่าเธอเข้าหน่อยก็ทำนิสัยแบบนี้ใส่ฉันเลยอย่างงั้นหรอ นี่ฉันคงจะใจดีกับเธอมากไปสินะ ตื่นลืมตาขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลย" "ม่ายอาว ปล่อยฉานนะไอ้คนบ้า คนสารเลว ฉันเกลียดคุณ ปล่อยฉานๆ ฮือๆ"

อินหลัวเบิกตาโตอย่างกับจะสำลักลมหายใจ "ใช่เจ้าค่ะ เจินหรงอ๋องน่ะแค้นท่านอ๋องเหล่ยที่ตายไป แล้วท่านก็คือภรรยาอ๋องเหล่ยไม่ใช่หรือ เขาต้องการลงโทษ แต่ก็...ไม่ฆ่า ขังไว้ ป้อนข้าว กรอกยา นั่นมันสูตรลับของพระเอกในนิยายรักข้าเลยนะเจ้าคะ" "เฮ้ย นั่นมันพล็อตอาฆาตนะไม่ใช่นิยายรัก หวานแหวว" อินหลัวโวย

‘บุรุษในใต้หล้าหาได้มีเพียงท่านอ๋อง แม้จะรูปโฉมงดงามอีกทั้งกำยำโดดเด่น แต่ในเมื่อรังเกียจนางเช่นนั้นรั้งไปมีแต่จะเสียใจเปล่า ๆ นางเป็นเพียงอดีตบุตรสาวแม่ทัพจะไปคู่ควรกับจวิ้นอ๋องได้เช่นไร ตื่นเสียเถอะเยว่เล่อ ความรักเช่นบุปผาในน้ำ จันทราในกระจกเช่นนี้ครานี ้คงต้องตัดใจเสียที’ “เจ้าค่ะคุณหนู พ่อบ้านหูเช่นนั้นที่เหลือเดี๋ยวให้คนจัดการไปส่งให้ เช่นนั้นพวกข้าขอตัวก่อนแล้วกันเจ้าค่ะ ไปเจ้าค่ะคุณหนู”

ตอนที่ ๒ น้องสาวสุดที่รัก “ไออุ่นนนน” เสียงสาวสวยสุดเซ็กซี่ตะโกนดังลั่นก่อนจะกระโดดตัวลอยเข้ามากอดอัยยภัทร

ร้ายพ่ายรัก (ฟีนิกซ์xคริสตัล) **ฝากด้วยนะคะ**

พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ! “อ๊ะ อ๊ะ! ที่รักพัดลมเสียว อื้อ~” ฉันเริ่มเร่งจังหวะให้เร็วและแรงขึ้นจนกลายเป็นฉันเองที่เป็นฝ่ายครางเพราะความเสียว

ตาคมสบตาเข้ากับคนตัวเล็ก ใบหน้าสวยเผยรอยยิ้มพร้อมกับซุกใบหน้าเข้าที่หน้าอกของเขาอย่างออดอ้อน ขณะที่มือเธอยังสะกิดจุดไวต่อความรู้สึกของธีร์ณัฐไม่หยุด "อ่า...ที่รัก แบบนี้เขาเรียกว่าอ่อยหรือเปล่าน๊า" น้ำเสียงอันนุ่มหูเอ่ยกับฉัน

“ด้วยความผิดร้ายแรงที่พวกเจ้าก่อขึ้นไม่อาจหลีกหนีโทษตายไปได้ แต่ก่อนตายนั้นรับรองว่าพวกเจ้าจะได้รับทัณฑ์ทรมานอย่างสาสมจากความผิดที่กระทำต่อผู้อื่นอย่างแน่นอน” ชินอ๋องกล่าวอย่างเลือดเย็น ในยามนี้ใบหน้าหล่อเหลาคมคร้ามดูดุดันน่าเกรงขามยิ่งนัก “ไม่ ไม่นะพ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง” “ไม ่นะ ให้อภัยข้าเถอะ ข้าผิดไปแล้ว”