มนตร์น่านหนาว Novels & Stories

มือร้อนช้อนเต้างามบีบคลึง ส่งลิ้นปาดฐานนมขึ้นมาเรื่อยจนถึงปลายยอดสีน้ำตาลอ่อน “นะเบล ผมรอพรุ่งนี้ไม่ไหวหรอกนะ ดาวที่นี่สวยมากจริง ๆ เชื่อผมสิ นะ”

“ไม่หนาวหรือคะ?” “โคตรหนาว ผมไม่ใช่หมีขั้วโลกนะ เป็นแอลลิเกเตอร์ ถนัดน้ำอุ่น ๆ นอนแช่สบายกว่า”

เดือนลดาต้องเก็บรวบรวมเงินทั้งหมดเท่าที่มีของเธอเพื่อเดินทางมายังมหานครแห่งบาปอย่างลาสเวกัสที่รายจ่ายเรียกว่าสูงไม่ใช่เล่น เธอรู้ว่าฮอลลี่ชอบการพนัน แต่ไม่นึกฝันว่าแม่บุญธรรมของเธอจะก้าวมาไกลถึงขขนาดติดหนี้นับสิบล้านดอลล่าห์ “สวัสดีครับคุณผู้หญิง ไม่ทราบว่าได้จองห้องพัก ไว้ที่นี่หรือเปล่าครับ?” เสียงของพนักงานต้อนรับปลุกหญิงสาวขึ้นจากมโนนึกขณะที่เธอเดินเข้ามาหยุดที่ชั้นล็อบบี้วึ่งได้รับการตกแต่งอย่างอลังการ หญิงสาวยิ้มรับพนักงานต้อนรับซึ่งเป็นชายหนุ่มในชุดสูท เธอรู้สึกประหม่าเหมือนเดินทางมาจากบ้านนอกอย่างไรอย่างนั้น

เพราะตากฝนมา เวินหลีจึงเริ่มมีอาการหนาวสั่นเล็กน้อย เธอนอนจมอยู่ในห้วงนิทราที่หนักอึ้ง จนล่วงเข้าสู่ช่วงบ่ายถึงได้สติ

“แล้วปกติทำไง” “ก็ใช้แผ่นประคบร้อน แต่ลืมซื้อมาอ่ะ คืนนี้คงต้องใช้กระเป๋าน้ำร้อนเอา” “อยู่ไหนอ่ะ” “จะทำให้เหรอ?”

กผลเป็นป่าใหญ่ที่ไม่มีวันตาย ในค่ำคืนหนึ่งที่สายลมหนาวพัดกระหน่ำอยู่ภายนอกบานหน้าต่าง ภายในห้องหนังสือส่วนตัวของอพาร์ตเมนต์ใหม่กลับเงียบสงบและอบอุ่นด้วยไอจากเครื่องทำความร้อน หมิงหลินเชี่ยนอาบน้ำชำระร่างกายจนสะอาดสะอ้าน หล่อนสวมชุดนอนผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มที่ทิ้งตัวแนบกับ

ซ่านนนนน “โอ๊ยยยยยยย!! ร้อนนนน” ‿︵‿︵ʚɞ GET ME FREE LADY ʚɞ‿︵‿︵

ผูกมัดเจ้าสาวเชลย เคียนน่า~ ไฟในเตาผิงใหญ่เผาไหม้จนเหลือแต่ถ่านร้อนแดง สาดแสงสีแดงจางๆ ไปทั่วห้องของลอร์ดราวกับถ่านที่กำลังดับของอาณาจักรที่ถูกพิชิต ฉันนอนบนเตียงมหึมา ขนสัตว์หนานุ่มอุ่นกับผิวเปลือย แต่ความเย็นลึกและไม่ยอมผ่อนคลายได้ฝังเข้าไปในกระดูกที่ไม่มีไฟใดไล่

คืนก่อนวันเดินทาง ซูร่างแท็กหาฉันในกลุ่ม "เธอเช็กตั๋วเครื่องบินของเธอหน่อยนะ" ฉันกดเปิดรายการคำสั่งซื้อ ขึ้นแสดงว่ายกเลิกตั๋วแล้ว เวลายกเลิกตั๋วคือเมื่อสามวันก่อน ยังไม่ทันได้พิมพ์ตัวอักษร ข้อความในกลุ่มก็เด้งขึ้นมาติดๆ กัน เย่หมั่ง: [ฉันลงเดิมพันกับซูร่าง ว่าก่อนเดินทางเธอจะเปิดดูรายการคำสั่งซื้อไหม ฉันเดิมพันว่าเธอไม่เปิดดู ผลคือเขาดันบอกให้เธอเช็กเอง ฟาวล์นี่นา!] ซูร่าง: [พอเหอะ ยังไงเธอก็แพ้อยู่ดี เธอเพิ่งมารู้เอาป่านนี้นี่ไง รีบกดจองใหม่เถอะ แค่ไม่มีที่นั่งติดกันแล้วก็เท่านั้น] พวกเขาคุยกันอย่างอารมณ์ดี เหมือนครั้งก่อนที่เดิมพันกันว่ากี่วันฉันถึงจะรู้ว่าห้องพักโรงแรมเปลี่ยนจากห้องเตียงคู่เป็นห้องพักสามคน แล้วฉันต้องนอนเตียงพับ และเหมือนครั้งก่อนนู้นที่เดิมพันกันว่าฉันจะสังเกตเห็

หนาวคลายเพราะห่ม ที่สมกัน โอ้ตัวเราหนาวเนื้อ ไร้เนื้อห่ม หนาวลมห่มลม ยิ่งหนาวสั่น หนาวรักห่มร้าง อ้างว้างครัน หนาวสวรรค์ห่มนรก อกช้ำเอย ไหน ๆ วิชญ์ก็ไม่ได้นอนในมุ้งแล้ว นาริจึงถอดชุดออกเพราะเริ่มครั่นเนื้อครั่นตัวหนักด้วยฤทธิ์ของยาหม้อต้มนั้น มันคือยาปลุก กำหนัดและเพิ่มความคึกได้ทั้งเพศชายและหญิง เขาเตรียมเอาไว้ให้คนที่เข้าห้องหอดื่มตามธรรมเนียม