มัทฉะฮันนี่ Novels & Stories

ไม่นานก็มีพิราบสื่อสารส่งข่าวมาจริงๆ ‘ค่ายทหารแดนเหนือเป็นเช่นมังกรไร้หัว เป่ยโจวยังหาคนไม่พบ’ ฮองเฮามองตัวอักษรนั้นด้วยดวงตาเป็นประกาย นางรอวันนี้มานานในที่สุดแผนการก็กำลังจะลุล่วง เฟิ่งอวิ๋นฉีไม่มีทางกลับมาช่วยฮ่องเต้ได้ทัน บัลลังก์นี้จะต้องเป็นของรัชทายาทโ อรสของนาง และจะไม่มีหนานฉีหวางโดยเด็ดขาด

กระโปรงสั้นที่ช่วงบนเปิดไหล่ให้เห็นร่องอกขาวดันจนแทบจะล้นทะลักออกมา ทั้งความสวยเซ็กซี่และการแต่งตัวโชว์เนื้อหนังให้เห็นทรวดทรงชัดเจนในที่แบบนี้ทำให้เขานึกสงสัยเพราะดูแล้วไม่น่าจะใช่คนที่มาติดต่อเรื่องงาน "รู้จักกันไว้สิ.. น้องคนนี้ชื่อแอนนี่" "ครับ.. ผมชื่อภูมิ ยิน ดีที่รู้จักนะครับ" "ยินดีเหมือนกันค่ะ" เธอเอียงคออมยิ้มดูน่ารักมองเขาตาไม่กระพริบ "แล้ว.. เอ่อ.. แอนนี่มาทำไมเหรอครับพี่"

โหลวหรานหลุดหัวเราะเบาๆ “หนึ่งแสนเลยนเหรอตอนนี้1200แต้มฮ่าาชาติไหนจะถึง” “ระบบ…ซีเรียสนะเจ้าค่ะยิ่งด่านเพิ่มขึ้นจำนวนการเพิ่มของแต้มก็มากขึ้น” ระบบตอบแบบซื่อตรง “อย่างนั้นหรือ ต้องได้ไปเกิดใหม่แน่ๆ ใช่ไหม”

"อายุแค่นี้ ก่อนจะคิดเรื่องหาผัว เอาเวลาไปตั้งใจจเรียนให้จบมัธยมปลายก่อนดีมั้ย" "สารวัตร! คือ.." "หุบปาก ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นี่ถือว่าเป็นความหวังดีที่จะเตือนเธอครั้งสุดท้าย เกิดเป็นผู้หญิง อย่าทำตัวง่าย เพราะผู้ชายเซ็กซ์กับความรักมันคนละเรื่อง "นี่พี่กำลังเลี้ยงหนูหรือเลี้ยงหมู" ดวงหน้าสวยส่ายพรืด "เปล่าค่ะพี่คิน รีไม่ใช่หมู แต่เป็นสายมูต่างหาก มูปิ้ง มูย่าง มูสามชั้น ได้หมดเลยค่ะ" หญิงสาวฉีกยิ้มหวาน น่ารัก ตบมุกตลกชวนให้สารวัตรหนุ่มหัวเราะร่วนจนน้ำหูน้ำตาเล็ด "ความหิวของผู้หญิงช่างมีพลังทำลายล้างสูงจริงๆ" อคิณคิดว่าอาหารมื้อนี้ดีกว่ามื้อไหนๆ ที่เขาเคยกินมาเลยทีเดียว "พี่อคิณกลับมาหารีอีกทำไมเหรอคะ" เมื่อหนังท้องเริ่มตึง สมองก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เมรียังไม่ลืมคำถามที่ตั้งใจไว้แม

พีชเอ่ยบอกเพื่อนสาวด้วยใบหน้าเหนื่อยหน่าย "ที่แกหายไปนี่เกี่ยวกับเจ้าพ่อมาเฟียที่ชื่อหวงเฟยหงด้วยใช่ไหม" "อืม" "เฮ้อ! เวรกรรมของแกแท้ ๆ ที่ดันไปสะดุดตาเจ้าพ่อมาเฟียเข้าให้" "ใช่คงเป็นเวรกรรมของเรา" พีชเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้า

ขันทีที่มารอรับครอบครัวแม่ทัพก็นำทางพวกเขาไปที่อุทยานหลวง ตอนนี้ฮ่องเต้ ฮองเฮาและไทเฮากำลังรอพวกเขาเพื่อรับประทานอาหารเที่ยงอยู่พอดี ทุกคนที่มาได้แต่เดินตามขันทีไปอย่างไม่เร่งร้อน อย่างไรพวกเขาก็ถือว่าเป็นเครือญาติกันแต่แรก ขันทีเองก็ไม่กล้าเดินเร็วนักเพราะกลัวพวกเขา จะตามไม่ทันแล้วหลงทาง ขันทีผู้นี้ลืมไปแล้วว่าแม่ของเจียงเฉิงเป็นถึงอดีตองค์หญิงใหญ่ของแคว้นนี้จึงกลัวพวกเขาจะหลงทางเอาเสียได้

นางเอ่ย “หลานหรือยายเตยกันคะที่ชอบชาบู” “ก็แม่ชอบแหละ ถ้าคลอดมาจะผู้ชายหรือผู้หญิงแม่จะให้ชื่อชาบู”

คลับH&H ฮันนี่ เอริยา...... สวัสดีค่ะ ฉันฮันนี่ค่ะคาสโนวี่ตัวแม่ ที่ผู้ชายทุกคนอยากจะมาขึ้นเตียงกับฉัน ตอนนี้ฉันอยู่ที่ผับ H&H ผับของฉันกับพี่เฮล พี่ชายผู้เป็นที่รักของฉัน ตลอด10ปีที่ผ่านมาฉันไม่เคยติดต่อมาหาพี่เฮลเลยและไม่ให้แด๊ดกับมี๊บอกเขาด้วยว่าฉันไปเรียนต่อที่เมืองไหนในส

ฮิมาริคือน้องต่างมารดาคนที่สองในจำนวนพี่น้องสี่คนที่เกิดจากแม่เดียวกัน เธอรู้ว่าพี่ชายไม่พอใจแต่ก็ทำเป็นไม่รู้ “หัวนอนปลายเท้าเป็นอย่างไรบ้างเราก็ไม่รู้นะคะ” “เท่าที่ฉันรู้ ก็ดีกว่าคนใกล้ตัวฉันหลาย ๆ คนนะ” “คุณลุงว่าหนูเหรอคะ” หญิงสาววัยสิบเก้าปีนามว่าโมเอะรู้สึกร้อนตัวกับคำพู ดของผู้เป็นลุงคนโต

เพนต์เฮาส์ของออสติน "เธอชื่อฮันนี่ครับ นักศึกษาปีสี่ของมหา'ลัยชื่อดัง แม่ของเธอเป็นแม่ค้า เปิดร้านขายอาหารตามสั่ง" "ยัยนั่นเป็นลูกแม่ค้าขายอาหารตามสั่ง?" "ครับ...เธอสวยมากเลยใช่ไหมครับ" อาชาหรี่ตามองผู้เป็นนายอย่างจับผิด สุดท้ายก็ประสานสายตาเข้ากับดวงตาคมกริบที่มองมาอย่า งไม่พอใจ