มัทฉะฮันนี่ Novels & Stories

แสนรักเอ่ยถาม ก่อนคีบเนื้อสเต๊กชิ้นใหญ่ใส่จานเพิ่มให้น้องสาวอีกชิ้น “แต่มื้อนี้ส่งตรงจาก ‘ฮอกไกโด’ เลยนะ” “อร่อย...ว่าแต่ พี่รักพอจะจำได้ไหมว่าแก่นวิญญาณทั้งเจ็ดมีพวก แม่มดด้วยหรือเปล่า?” “ก็ต้องมีอยู่แล้วสิ”

ปาหนันเถียงกลับ “ทำไมนังหนัน แกจะทำอะไรฉันฮะ! แกเป็นแม่มันหรือไงถึงได้เข้าข้างปกป้องมัน แล้วรู้ได้ไงว่ามันไม่ได้นิสัยแบบนั้น ต่อหน้าแก มันอาจจะหงิมๆ ก็ได้ แต่พอลับหลังมันอาจจะร่านแรด ใครจะไปรู้”

คนขับรถหนุ่มเดินมาขึ้นตำแหน่งคนขับเรียบร้อยก็ออกเดินทางต่อไป นั่งรถมาได้สักระยะเขาเห็นปัทมาภรณ์ที่นั่งเกร็งจึงชวนเธอคุยเพื่อผ่อนคลาย “ผมชื่อเมฆนะครับ แล้วคุณชื่ออะไรเหรอครับ” ชายหนุ่มเอ่ยถาม “ปัทค่ะ” “จะเข้ากรุงเทพฯ ไปทำอะไรครับ” “หางานทำค่ะ”

"เส้นใหญ่ไม่มีหรอกมีแต่เอ็นใหญ่อยากดูไหม" "ไอ้บ้า!" 🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่

เกี๊ยวจ้องหน้ามัน “อ้าขาให้คว*กูได้เข้าไปเล่นในตัวมึง” ＼ʕ •ᴥ•ʔ／

"กรี๊ดดด" 🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่

บทที่ 3 สับสน ป้านา แม่บ้านร่างท้วมใจดีวัยกลางคนที่มีรอยยิ้มอบอุ่น เดินเข้ามาประคองไข่มุกที่ยังคงมีอาการขาสั่นระริกจากการเผชิญหน้ากับนายหัวศิลาเมื่อครู่ นางลูบหลังปลอบโยนเบาๆ ด้วยความเอ็นดู

ใบบัวถอนหายใจออกมาเบาๆกับเมนูอาหารที่อีกฝ่ายบอก เธอทำของแบบนั้นไม่เป็นหรอก ถ้าแค่อาหารพื้นๆก็พอทำได้ “ สปาเก็ตตีซอสมะเขือเทศหมูสับ”

“ชื่ออะไร” “รองแม่ทัพหยางเกา[1]เพคะ น่ารักดี” ซูเจี้ยนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เอี้ยนเซินฟังแล้วถึงกับหันไปสบตาน้องรอง ต่างฝ่ายต่างกุมขมับปวดหัว บ้าบอสิ้นดี! [1]羊羔หยางเกา แปลว่า ลูกแกะ