Novel & Cerita ม่ายสาวทวงบัลลังก์

ในดวงตาหรี่ลงของเซียวม่อ ส่องประกายความเยือกเย็น “ไม่ทราบว่าท่านยินดีจะติดตามข้า สนับสนุนข้าขึ้นไปบนบัลลังก์มังกรหรือไม่?” ฉวีเต้ายางม่านตาสั่นไหว เงยหน้าขึ้นด้วยความไม่อยากเชื่อ

ที่ล้มบัลลังก์กษัตริย์องค์ก่อน! เสิ่นเวยมองออกไปนอกน้ำตก หมอกยามเช้าเริ่มหนาตาขึ้น นางรู้ดีว่าทางข้างหน้าคือขวากหนาม แต่นางก็รู้เช่นกันว่า "เถ้าถ่าน" ที่เหลืออยู่ข้างหลังนางนั้น ได้มอดไหม้ความเป็นเด็กสาวที่อ่อนแอไปจนหมดสิ้นแล้ว บัดนี้มีเพียงสตรีผู้กุมชะตาชีวิตตัวเอ งที่จะกลับไปทวงคืนความจริงกลางรังเสือ

ข้อแขนทั้งสองข้างประดับกำไลหยกขาวสะอาด แหวนหยกประดับพลอยสีแดงที่นิ้วชี้และนิ้วกลางวาววับอย่างผู้มีอำนาจ ทุกก้าวที่นางขยับ ชายกระโปรงยาวพลิ้วไหวเหมือนคลื่นไฟที่กำลังลุกโชนอย่างสงบ ชิงอี้เผลอกลืนน้ำลาย วันนี้กุ้ยเฟยมิใช่สตรีผู้ถูกขับไล่ แต่คือสตรีผู้กลับมาทวงบัลลังก์ แห่งศักดิ์ศรี นายของชิงอี้เปลี่ยนไปแล้ว

“ฝ่าบาทหม่อมฉันและสกุลจางถูกใส่ร้ายเพคะ!” หญิงสาวตะโกนออกมาสุดเสียง นัยน์ตาคู่สวยมองสามีที่อยู่บนบัลลังก์มังกรผ่านม่านน้ำตาในใจหวังเพียงให้เขายื่นมือมาช่วยเหลือนางอย่างเช่นที่ผ่านมา

"ในเมื่อข้าใช้บุญคุณควบคุมมันไม่ได้... ข้าก็จำต้องใช้ 'ความงาม' ของเจ้า เป็นโซ่ตรวนผูกมัดมันไว้! โบราณว่าวีรบุรุษยากผ่านด่านสาวงาม... หากเจ้าใช้จริตมารยาทำให้มันหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้น เป่าหูให้มันคล้อยตาม ยามนั้นอำนาจทหารของเขาก็จะเป็นฐานกำลังให้ลูกข้า... และเมื่อถึงเวลาที่ เหมาะสม บัลลังก์มังกรอาจจะมีการผลัดเปลี่ยนเจ้าของก็เป็นได้" "และเมื่อสบโอกาส... จงแย่งชิงทุกอย่างที่เป็นของนังหลินหว่านมาเป็นของเจ้า ทำให้มันไม่มีที่ยืนในจวนนั้นอีกต่อไป!" หวังรั่วยิ้มหวานหยด ย่อกายคำนับจนหน้าผากแตะพื้น

ต้าร์ก้มหน้าครุ่นคิด ถ้าเป็นมหาลัยเดียวกันกับฉันอย่างบอกนะว่า… “ บัลลังก์ ชื่อบัลลังก์ใช่ไหม ” “ เออ บัลลังก์ รู้จักหรอ ? ” ชัดเลย “ มะ...ไม่รู้จัก แค่เคยได้ยินชื่อมาบ้างนะ ” ขอโทษนะต้าร์ที่ต้องโกหก

เธอยังคงสวมชุดราตรีสุดเซ็กซี่คอวีลึก เครื่องสำอางบนใบหน้าเลอะเทอะด้วยคราบน้ำตา เธอกระโจนลงไปหมอบแทบเท้าซานติโน่ ดวงตาแดงก่ำ สวมบทบาทเป็นหญิงสาวที่น่าสงสารและกำลังเสียขวัญ

เดือนงามรับพวงดอกพุ่มแดงไปจากมือเดือนอ้ายแล้วมองพวงดอกพุ่มแดงที่ในส่วนของวงคล้องมีความกว้างพอสมควร ถูกร้อยด้วยดอกไม้สีขาวดอกเล็ก ๆ ซ้อนทับกันจนมีความหนา และนำส่วนปลายทั้งสองด้านมาบรรจบกันโดยมีดอกพุ่มแดงดอกใหญ่ร้อยล้อมรอบและมีอุบะห้อยระย้าลงมาจำนวนห้าสาย ซึ่งแต่ละสาย ก็ถูกร้อยด้วยดอกสีขาวเล็ก ๆ และในส่วนของปลายก็เป็นดอกพุ่มแดง “ในตำราเรียกว่า ดอกมะลิ จ้ะแม่ มีกลิ่นหอมตั้งแต่ยังเป็นดอกตูม หากบานสะพรั่งก็จะยิ่งส่งกลิ่นหอม” “งั้นรึ แม่ไม่เคยเห็นมาก่อน”

อ๋องน้อยเฉินลู่พูดพลางเริ่มกระแทกภรรยารักกลับคืนไปอย่างไม่ยอมน้อยหน้า ท่วงทำนองบทเพลงแห่งรักต่างสอดประสานกันไปในหลากหลายท่วงท่า และท่วงท่าที่พวกเขาชื่นชอบมากเป็นพิเศษนั่นก็คือ ท่วงท่าที่ พวกเขาพากันตั้งชื่อให้ว่า “บุปผาขย่มบัลลังก์มังกร” นั่นเอง

เธอดึงถุงย่ามที่ฉันสะพายอยู่ แล้วผลักไสให้ฉันกับลูกสาวออกไป มู่หยุนเผิงยืนอยู่ข้างๆ เหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ปิดปากเงียบไว้