รักเราไม่คู่ควร Novels & Stories

คืนนี้ที่เต็มใจ “ฉันไม่คู่ควรกับคุณ อย่าลดตัวลงมารักคนอย่างฉันดีกว่า” มายารู้สึกเหมือนที่เธอพูดจริงๆ

“ได้สิ แล้วหนูไม่เสียใจใช่ไหมที่พี่ไม่คิดจะรัก” “ไม่ค่ะ ถ้าพี่ภูไม่คิดจะรักหนูนั่นก็หมายความว่าพี่ภูก็ไม่คิดจะรักคนอื่นใช่ไหมคะ” “ครับ พี่จะมีแค่หนูคนเดียว หนูเรียนจบเราก็แต่งงานกัน”

เพราะคู่หมั้นของฉันไม่ได้รักฉัน ไม่เคยรักฉัน ที่ทำดีก็แค่หน้าที่เท่านั้น หน้าที่ของคำว่าคู่หมั้น น่าเจ็บใจชะมัดที่ฉันรักคนใจด้านชาแบบนั้น -END JINLA-

ความรู้สึกผิดมันไม่เคยลบหายออกไปจากใจ น่ารำคานเป็นบ้ารู้สึกกับเขาไปถึงขนาดนั้นแล้วแท้ๆ จะให้ฉันยืนหนึ่งมั่นหน้าทั้งที่รู้ว่าตัวเองไม่คู่ควรสักนิดนี่มันไม่น่าหมั่นไส้ไปหน่อยเหรอ [การตกหลุมรักไม่ใช่เรื่องที่ผิดสักหน่อย คนเรานะ จะใช้คำว่าตกหลุมรักกับใครสักคนได้บ่อยขนา ดไหนกัน] ตังเมพูด และมันทำให้น้ำอุ่นเงียบไป

ภูมิขบกรามแน่น "คุณอย่าเห็นแกตัวสิคะ เราเป็นแค่คู่นอนกันเอง ไม่ใช่คนรักหรือแฟน คุณไม่มีสิทธิ์มาห้ามฉัน"

ขณะที่เธอนอนซมอยู่บนเตียงเหมือนคนป่วยไข้ ไม่อยากน้ำไม่อยากอาหาร ตรอมใจกับสามีก็มีเมสเสจส่งเข้ามาในแอปพลิเคชันที่เธอเปิดเป็นสาธารณะอยู่ คนส่งก็คนเดิมซึ่งเคยบล็อกไปแล้วแต่มันก็ยังสร้างแอ็กเคานต์ผีมาตามรังควานเธออยู่ดี นางฟ้าสีเทา:คุณรามเขาไม่ได้รักแก เขามีคนรั กอยู่แล้ว อีกไม่นานคนรักของเขาก็จะกลับมา ถึงตอนนั้นแกจะโดนเฉดหัวทิ้ง [สติกเกอร์แมวทำหน้ายิ้มเยาะ]

“วันนั้นพี่ขอโทษ พี่ผิดเอง ผิดเองทุกอย่าง ขอโทษที่ไม่เชื่อใจวาห์ ขอโทษที่ใจร้อน ขอโทษที่ตัดสินวาห์แบบนั้น และขอโทษที่ทำให้คนที่พี่รักมากร้องไห้” วิวาห์เงียบและนิ่งไป น้ำตาเธอเอ่อคลออีกครั้ง เมื่อนึกถึงวันที่เขาบอกว่าเธอ ‘ไม่ใช่’ คู่หมั้นเขาต่อหน้าทุกคน “วาห์ไม่ใช ่คนที่พี่วินอยากรัก”

เธอรู้ดีว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในโลกของความจริง โลกใบนี้คือนิยายที่เธอเป็นคนเขียน แต่เธอแน่ใจว่าความรักของศรัญไม่ใช่สิ่งที่ควรเสี่ยงอีกต่อไป หากติดอยู่ในโลกนี้ตลอดไปอย่างน้อยควรจะมอบความรักในกับคนที่คู่ควร “คิดว่าจะจำเราไม่ได้” ชานนท์พูดแก้เขินเพราะเขาแอบชอบพิงค์ มิรามานานแล้ว

“อย่าร้องเลยลูก หากเขาไม่ใช่คู่เรา เราร้องให้ตายเขาก็ไม่เป็นของเรา” “ยาย ~” หมวยเล็กปล่อยน้ำตาให้มันไหลเป็นทาง ไม่คิดว่ามันจะยากขนาดนี้ มันเจ็บจนเหมือนตัวเองจะขาดใจตายได้เลย “บางคนมันรักไม่ได้ เราก็อย่ารัก รักแล้วเราเจ็บ ก็อย่ารัก”

" แล้วกูไม่มีลิมิตตรงไหน " " ก็ทุกตรงนั่นแหละ" " _ " " มึงควงดาไปไหนมาไหนไม่แคร์ความรู้สึกของพาย มึงลืมไปรึเปล่าว่ามึงยังมีเมียอยู่ถึงไม่รักก็ควรให้เกียรติเธอบ้าง"