ราชวงศ์ Novels & Stories

[2] อ๋อง (จีน: 王; พินอิน: wáng หวัง หรือ หวาง)[1] เป็นพระราชอิสริยยศสูงสุดของจีนตั้งแต่สมัยราชวงศ์เซี่ยจนถึงราชวงศ์โจว ซึ่งสมัยนั้นจีนยังไม่รวมเป็นจักรวรรดิที่เป็นปึกแผ่น แต่ละแคว้นจะมีอ๋องเป็นเจ้าผู้ครองแคว้น [3] ในยุคที่ผ้าถักทอได้รับความนิยม คนมีเงินจะ สวมใส่ผ้าแพรต่วน

คำตอบนั้นทำให้เฉินเยว่ชะงัก ป้าหลัวมองทั้งสองด้วยความสับสน ขณะที่เซียวจิ่งเหยียนกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ "ตำนานเก่าของราชวงศ์ก่อนใช้วิหคสามขาเป็นสัญลักษณ์ของสายเลือดสวรรค์ หลังเปลี่ยนราชวงศ์ ตรานี้ถูกสั่งห้ามและทำลายทั้งหมด"

ตรงข้างหน้า มีหนึ่งผู้บรรยายกำลังบรรยายให้กับผู้เข้าชม “ขณะนี้ พิพิธภัณฑ์ที่ทุกท่านยืนอยู่ตรงนี้ มีโบราณวัตถุจากราชวงศ์สั้น ๆ ที่มีชื่อว่าต้าฉี่ ซึ่งดำรงอยู่เมื่อ 2600 ปีก่อน” “ทุกคนไม่สามารถค้นพบราชสมัยนี้ในบันทึกประวัติศาสตร์ได้ เพราะมันมีระยะเวลาเพียง 50 ปีเ ท่านั้น บ้านเมืองถูกปราบโดยความขัดแย้งภายในกับแคว้นเพื่อนบ้านอย่างแคว้นฉู่และแคว้นฉี จึงไม่มีการบันทึกชื่อไว้ในบันทึกประวัติศาสตร์!”

อยู่ในช่วงปี 770 หรือ 453 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นยุคหนึ่งในราชวงศ์โจวราชวงค์ที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์จีน เป็นยุคที่นครรัฐแต่ละรัฐทำสงครามด้วยกลอุบายอันแยบยล เกิดเป็นตำนานและเรื่องเล่าขานมากมายจนมาถึงปัจจุบัน

หลินหลินกระซิบเบาๆ แล้วจูงมือเขาให้เดินตามเธอไปดูหนังสือแต่ละชั้นจนมาหยุดที่หนังสือประวัติศาสตร์ “ฝ่าบาทจะเสียพระทัยเพียงใดเพคะ ถ้าหม่อมฉันจะบอกว่าราชวงศ์ชิงถือเป็นราชวงศ์สุดท้ายก่อนเปลี่ยนแปลงประเทศไปสู่การปกครองในแบบประชาธิปไตย และมีชื่อประเทศใหม่ว่า สาธารณร ัฐประชาชนจีน”

เลขาพรรคมาปกครองเหอหนาน มณฑลที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์ยาวนาน บางตระกูลมีเชื้อสายลูกหลานผู้ครองแว่นแคว้น เขาพบเจอและรู้จักคนเหล่านั้นมาไม่น้อย ‘เชื้อสายต้นตระกูลไม่สามัญแน่’ “คุณหนูท่านนี้ มีเรื่องอะไรร้องเรียน?”

“ช่างหลวง รัชศกหวงซู” “รัชศกหวงซู” ฟางเฟยใช้ความคิดทบทวนสิ่งที่เคยเรียนมา “เป็นสมัยของโจผี หลังจากมีการเปลี่ยนอำนาจจากพระเจ้าเหี้ยนเต้ แล้วสถาปนาราชวงศ์เว่ยเขาก็เปลี่ยนศักราชใหม่เป็นหวงซูที่แปลว่าสีเหลือง ธาตุดิน ซึ่งเกิดจากราชวงค์ฮั่นที่เป็นธาตุไฟ เดี� �ยวท่านซื่อเว่ยต้าตี้ ท่านกำลังจะบอกข้าว่า เทพเจ้าธาตุดินมีความเกี่ยวข้องกับกาชาสกุลหลี่อย่างนั้นเหรอ มิน่าท่านถึงบอกให้ข้าใจเย็น ที่แท้ท่านก็รู้อยู่แล้วว่ามีปมปริศนาซ่อนอยู่ในสกุลหลี่”

บทนำ สายลมเดือนหกพัดเอื่อยเหนือมหานครเฉิงเล่อ เมืองหลวงแห่งอาณาจักรหนานซ่งอันยิ่งใหญ่ ยามปลายยามเว่ยฟ้าเริ่มอ่อนแสง กลิ่นหอมจางของบุปผาในสวนลอยคลอไปกับสายลม เบาบางแต่ยาวนาน ราวจะย้ำเตือนถึงความเงียบงันที่ซ่อนอยู่ใต้ความโอ่อ่าของราชสำนัก

ซึ่งมองผิวเผินดูเหมือนจะน้อย ทว่ากลับยิ่งใหญ่ปราศจากผู้ใดเทียบเคียง ขั้วอำนาจทั้งหลายคือเบื้องหลังราชวงศ์หมิงมาช้านาน ยากสั่นคลอน หนึ่งคือฝ่ายตระกูลเจียงขององค์ไทเฮา ที่ยิ่งใหญ่คับฟ้ามาเนิ่นนาน สองคือฝ่ายเก่าแก่ของไท่ซ่างหวงหมิงไซ่ไถโซ่วที่ยังคงฝังรากหยั่

สองพันปีมานี้เกิดสงครามหลายต่อหลายครั้ง เปลี่ยนผ่านมาหลายสิบราชวงศ์ บทกวีก่อนสมัยฉู่ฮั่นได้สูญหายไปหมดแล้ว ตำราไม่น้อยก็เลือนหายไประหว่างช่วงกาลเวลาในประวัติศาสตร์ จากความทรงจำของเธอ ปีนี้เหมือนจะเป็นปีที่ตระกูลเซี่ยงแห่งราชวงศ์ฉู่ตะวันออกครองบัลลังก์ แต ่กุมอำนาจได้ไม่ถึงยี่สิบปีก็ถูกแคว้นฉีมาแทนที่