รุ่นพี่ Novels & Stories

“โห่~ ยิ้มหน่อยสิฮะ ทำงานกับผมมันไม่เลวร้ายขนาดนั้นหรอกนะครับ...รุ่นพี่” พอฉันไม่โต้ตอบอะไร หมอนี่ก็เดินอ้อมมาดักหน้า แถมยังเอียงคอเรียกฉันว่า ‘รุ่นพี่’ ซะด้วย สงสัยจะเพี้ยนไปแล้วจริงๆ นั่นแหละ

สองเท้าหนาชะงัก ทั้งที่เดินผ่านรุ่นน้องหนุ่มมาแล้วก็จำต้องหันกลับมาหา “จะขอยัยนั่นจากกู?” “ก็ในเมื่อพี่ไม่ได้จริงจัง คงไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ย” “ยัยนั่นรักกู ถึงได้ยอม”

จะว่าไปพอเรียกเขาแบบนี้บ่อยๆ เข้ามันก็เริ่มชินเหมือนกันนะเนี่ย เฮียเวย์ เฮียเวย์ สั้นกว่ารุ่นพี่รันเวย์ตั้งเยอะ “มือลั่น” รุ่นพี่พูดออกมาแล้วตีมึนทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ใส่ฉันซะงั้น “ให้จริงเหอะ”

"อื้มตื่นเต้นสิ แต่ก็รู้สึกแปลกๆ อ่ะ กลับมาเรียนคราวนี้เราต้องเรียนกับรุ่นน้อง" "ก็เธอดรอปไปปีนึงเต็มๆ เธอเป็นรุ่นน้องฉันปีนึงนะส่วนฉันเป็นรุ่นพี่เธอเพราะฉะนั้นเธอต้องเชื่อฟังรุ่นพี่เข้าใจไหม" "เชอะ ทำไมต้องเชื่อด้วยอายุเราก็เท่ากัน"

เขาพยายามกล่อมคนพี่ที่ตอนนี้เปลี่ยนมายืนเขม่นกันทั้งทางสายตากับรุ่นน้องแทน ราวกับกำลังหยั่งเชิงซึ่งกันและกัน ก่อนที่คนต้นเรื่องจะหันมาเหวใส่เพื่อนตัวเอง “มึงก็เห็นว่ารุ่นน้องไม่เคารพรุ่นพี่” “เออ พี่มึงก็อย่าไปถือสาน้องมันเลยนะ” “แล้วทำไมกูต้องเคารพรุ่นพี่ที่มีหัวแต่ไร้สมองแบ บมึง”

นอกจากอายุที่ใช้เรียกแทนรุ่นได้แล้วการเรียนในระดับชั้นยังบอกได้อีกว่าใครคือรุ่นพี่รุ่นน้อง เฉินลั่วมาหลังย่อมเป็นรุ่นน้องเขา เธอตอบเบา ๆ “รุ่นพี่สวี” “ฮ่า ๆ แบบนี้แหละ!” “เรียกฉันรุ่นพี่ด้วยสิ” ข้างหน้าข้างหลังพวกเขาอายุน้อยกว่าเฉินลั่วแต่เข้าเรียนที่นี่มาสองสามปีแล้ว พอมีคนให ้เรียกพี่คนอื่นย่อมไม่ยอมเช่นเดียวกัน เฉินลั่วเงยหน้าเรียกชื่อพวกเขาทีละคน กว่าจะปล่อยผ่านจากจุดนั้นแทบอยากทุบคนแซ่สวี

~ The senior #รุ่นพี่ตัวร้าย ~ (เตxวีป) TECHO PART . . . ทันทีที่ผมเห็นเด็กหนุ่มร่างสูงโปร่งวิ่งออกมาทั้งที่ยังงัวเงีย หัวใจผมแมร่งก็เต้นแรง ไม่ได้เห็นหน้ามันมาหลายวัน ผมโคตรคิดถึง

ผู้ชายที่น่าจะเป็นรุ่นพี่จับต้นแขนของเธอให้หันกลับมาคุย รอยยิ้มมั่นใจในหน้าตาตนเองแสดงออกมาโดยไม่สนว่าเธอจะกำลังโมโหและแสดงท่าทีรังเกลียดขนาดไหน “พี่ชื่อโอบ อยู่การจัดการปีสอง น้องปีหนึ่งจะแนะนำตัวให้รุ่นพี่ฟังได้หรือยังครับ” รุ่นพี่หนุ่มยื่นมือรอเช็กแฮนด์ทำความรู้จั ก ในขณะที่คนได้ยินสาขาที่สังกัดถึงกลับกระตุกยิ้มมุมปาก การจัดการ? “หึ! ซิดนีย์ค่ะ น้องสาวพี่ออสโล”

คนเป็นพี่รู้สึกว่าถูกไล่ หยิบกระเป๋าหนังคู่กาย เตรียมออกจากบ้าน หันมาโบกมือลาเจ้าของร่างงามในเดรสตัวสวย เธอยกมือประนมแนบอกอย่างนอบน้อม “สวัสดีค่ะคุณอา...” “เรียกอาได้ไงเล่า” คนท้วงทำให้หญิงสาวหันมองขวับไปทางเขาทันที “ฟ้าต้องเรียกพี่เจตนะครับ ตามศักดิ์เขาเป็นพี่ ฟ้าต้องเรียกพ ี่สามีว่าพี่นะ”

พี่กัสพูดกับฉันแล้วเขาก็ลากมือฉันออกมาจากโต๊ะที่มีเพื่อนๆฉันและก็รุ่นพี่นั่งอยู่ "บ๊ายบายๆนะคะรุ่นพี่ บ๊ายบายนะเพื่อนๆๆ"ฉันโบกมือบ๊ายบายเพื่อนๆและพี่ๆที่คณะ พรึบ ตุ๊บ