วิวาห์ Novels & Stories

การไหว้ฟ้าดินเป็นไปอย่างเรียบง่าย เจ้าสาวถูกส่งตัวเข้าห้องหอท่ามกลางสหายไม่กี่คน ผู้อาวุโสไม่กี่ตระกูล กับท่านเจ้าเมืองที่น้อยครั้งนักจะตอบรับเทียบเชิญมาดื่มสุรามงคล มารดาส่งของขวัญมาให้เป็นภาพอักษรอวยพรให้นางครองคู่กับสามีอย่างราบรื่น เจ้าบ่าวออกไปรับคารวะสุราแสดงความยินดี เจ้าสา

“มึงเป็นของกูวันวิวาห์ ทั้งตัวมึงเป็นของกู! ไอ้หน้าไหนมันก็ไม่มีสิทธิ์แตะต้องมึงทั้งนั้น!” “วาห์บอกแล้วไงคะ ว่าคืนนั้นมันคือความผิดพลาด!” วันวิวาห์เน้นคำอย่างจงใจ หายใจหอบสะท้านด้วยความโกรธ “และวาห์ก็ไม่ใช่สิ่งของของคุณ!”

คือ 'หัวใจอันมั่นคงและซื่อตรง' ของบุรุษผู้นี้ ที่พร้อมจะโอบกอดนางไว้ใต้ปีกแห่งความรักตลอดกาล! ภาพม่านเตียงสีแดงชาดที่พลิ้วไหวใต้แสงตะวันอันอบอุ่น... ได้ปิดฉากวิวาห์ที่เริ่มต้นจากหน้ากระดาษสัญญา ทว่าจบลงด้วยความรักอันเป็นนิรันดร์หลังม่านวสันต์แห่งนี้อย่างสมบูรณ์แบบ!

อีก 2 สัปดาห์ ก็จะถึงวันวิวาห์ของภาคภูมิกับกวินธิดา ซึ่งจัดที่ร้านอาหารของทั้งคู่ที่อัมพวา “พริกอยากอยู่ช่วยงานเพื่อน” “คนห่างเมียไม่ได้ก็เลยต้องอยู่ด้วยว่างั้น” “เออ” อคิราห์กระแทกเสียงตอบ “แล้วมดกับแคนได้มาหาของขวัญหรือยัง” พริมาถาม

อเล็กซิสก้าวเดินกลับเข้ามาภายในตัวคฤหาสน์ โดยมีเจนจิราเดินตามมาติดๆ “ผู้ใหญ่กำลังคุยกันเรื่องงานแต่งงานของเราสองคนค่ะ” “ครับ” “เจนดีใจนะคะที่เราสองคนจะได้แต่งงานกันในเร็วๆ นี้” คนที่ก้าวเอาก้าวเอาไม่ยอมรอ ชะงักเท้ากึกทันควัน และหันกลับไปมองคนพูด

“อ้าว! ใครไปสัญญาไว้ตอนไหน” “ก็แต่งงานกันแค่ในนาม ห้ามยุ่งเรื่องส่วนตัวของกันและกัน แค่นี้มันก็ชัดเจนแล้วป่ะ”

ไทเลอร์หัวเราะในลำคอเล็กน้อยก่อนยื่นกระดาษที่เอวาเคยเขียนมาตรงหน้า เอวารับมันมาไว้ในมือพร้อมกับอ่านทวนทั้งหมดอีกครั้ง ข้อตกลงในการแต่งงาน 1.คุณกับฉันเป็นแค่เพียงสามีและภรรยาแค่ในนาม 2.ไม่ก้าวก่ายชีวิตของกันและกัน 3.อยู่ใครอยู่มัน แยกกันใช้ชีวิต

LOVE MARRIAGE | วิวาห์รัก ต้องสวาท 𝐀𝐥𝐩𝐡𝐚 𝐱 𝐁𝐨𝐨𝐤 _𝐄𝐫𝐨𝐢𝐭 𝐑𝐨𝐦𝐚𝐧𝐜𝐞_ **ไม่ใช่3p**

คาเฟ่ ชายหนุ่มเดินเข้ามาพร้อมเธอแล้วพวกเขาก็เดินเข้ามาด้านในนี้ " มาทำอะไรแถวนี้เหรอ" " มาหาแกนั้นแหละ" คาเฟ่ " น่ารักมากเลยคู่นี้จะแต่งงานเมื่อไหร่บอกด้วย"

ด้แน่ใจว่าเจ้ามีผัวแล้ว ไม่มีทางจะหนีไปแต่งงานกับชายใดได้อีก นอกจากข้าเพียงเท่านั้น ” เจ้าบ่าวหมาดๆ ก้าวเท้าขึ้นไปบนเตียงวิวาห์ที่ปูด้วยผ้าสีแดงสด แล้วคร่อมร่างอวบของเจ้าสาวที่ถูกดันให้ค่อยๆเอนกายลงไปนอนราบบนฟูกหนานุ่มที่คุ้นเคย เพียงแต่บัดนี้มันปูด้วยผ้าสีแดง และทั ้งห้องนอนแห่งนี้เต็มไปด้วยสีแดงที่เป็นสัญลักษณ์ของคืนวิวาห์ ต้องนับถือความเก่งกาจของพ่อบ้านซื่อที่เร่งจัดหาข้าวของจนทันงานพิธี