สัญญารักเหนือตะวัน Novels & Stories

“สัญญา” ทั้งคู่เกี่ยวก้อยกันเล็ก ๆ ใต้ร่มเงาต้นส้ม อาทิตย์แอบเก็บรอยยิ้มไว้ในใจ พร้อมคำมั่นที่แม้เป็นเพียงการเล่นสนุกของเด็ก แต่สำหรับเขากลับกลายเป็นสัญญาที่จะไม่มีวันลืม…

เป็นเพราะประโยคหลังข้อสัญญาต่างหาก ‘หากฝ่าฝืนหรือทำให้แม่ของลูกเสียใจ ค่าปรับ 100 เท่าของความเสียใจ’ - รักตะวัน “อย่ามาแก้เอกสารฉันสิคะ” ธารตะวันยิ้มเขิน เอกสารไม่มีอะไรพิเศษ แค่ให้เขากรอกคุณสมบัติของตัวเองสักหน่อย ชื่อส่วนสูงนามสกุล ที่อยู่ และก็ชื่อของภรรยารักแค่นั้น เอง

ภูมิกระชับมือแน่นเข้าหัวใจพองโตเมื่อได้ฟัง เขาเงยหน้ามองท้องฟ้าทึมเทาไร้ดาวเต็มไปด้วยเมฆฝนแล้วยิ้มออกมาเต็มหน้าก่อนบอกเธอ “อาทวงสัญญาเพราะคิดว่าตะวันอาจจะลืมมันแล้ว” “ไม่ลืม ไม่เคยลืม แต่ตะวันรู้ตัวว่าเป็นแค่เด็กเก็บมาเลี้ยงไม่มีสิทธิ์เผยอรักอาภูมิ” “โธ่! ง ั้นอาให้สิทธ์นี้กับตะวันตอนนี้เดี๋ยวนี้เลย”

“ดอกทานตะวัน 1 ดอก หมายถึง ฉันรักคุณคนเดียว ดอกทานตะวัน 2 ดอก หมายถึง เราเป็นเนื้อคู่กัน ดอกทานตะวัน 3 ดอก หมายถึง ฉันพร้อมสร้างครอบครัวกับคุณแล้ว ดอกทานตะวัน 5 ดอก หมายถึง ฉันรักเธอมาก ดอกทานตะวัน 9 ดอก หมายถึง ให้ฉันได้อยู่กับเธอตลอดไป ดอกทานตะวัน 24 ดอก หม ายถึง ฉันคิดถึงเธอตลอดเวลา

อ้อมกอดของคนทั้งคู่ยังคงมองออกไปยังท้องฟ้าและดวงดาวในยามค่ำคืนที่ยาวนานพร้อมกับคำสัญญาของทั้งคู่ที่มีทั้งสวรรค์และดวงดาวนับล้านเป็นพยานรักในครั้งนี้ตราบจนนิจนิรันดร์…………………. ---------- จบบริบูรณ์ ----------

สัญญารักมาเฟียร้าย : ตอนที่ 50 หลายวันต่อมา ท้องฟ้าด้านนอกมืดสนิท แสงไฟจากตึกสูงส่องแสงสว่างในยามค่ำคืน เป็นอีกวันที่ทั้งคู่แสดงบทรักกันตั้งแต่เช้าจนถึงค่ำ

กาลัญญูพยักหน้าก่อนที่จะเชยคางของภูวดลให้แหงนขึ้น จากนั้นจึงค่อยๆ โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้แล้วมอบจูบแสนหวานให้แทนคำมั่นสัญญา ดวงตะวันที่ลาลับขอบฟ้าไปพร้อมกับแสงของมัน พรุ่งนี้ก็กลับขึ้นมาแทนดวงจันทร์ในยามเช้า เปรียบกับความรักของกาลัญญูที่มีต่อภูวดล ที่ไม่ว่าตะวัน จะลาลับขอบฟ้าอีกสักกี่ครั้ง เขาก็ยังคงอยู่เคียงข้างภูวดลเสมอ และจะเป็นแบบนี้ตลอดไปจนกว่าทั้งสองจะตายจากกันในสักวัน

สัญญารักที่เกี่ยวก้อยพร้อมหันแม่นิ้วโป้งจรดเข้าหากันเพื่อให้คำมั่น หญิงสาวไม่มีวันลืมเลือนไปจากหัวใจ ดวงตากลมโตก้มลงมองมือข้างที่เคยเกี่ยวก้อยสัญญากับพระสวามี “สัญญากับข้าแล้วว่าจะไม่หนีจากไปไหนจะอยู่กับข้าตราบสิ้นภพสิ้นชาติด้วยกันตลอดไป” “ข้าสัญญาว่าจะอยู่กับท่านตราบจ นสิ้นภพสิ้นชาติไปด้วยกันตลอดกาล”

น้ำเสียงประชดประชันเอ่ยขึ้นในขณะที่ไม่หันมามองเขา “แน่นอนว่าขัดไม่ได้…เพราะพี่จะไม่ยอมปล่อยตะวันไปเด็ดขาด” “ตะวันจะแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักตะวันได้ยังไงกันคะ…และตัวคุณเขื่อนเองจะทำใจให้แต่งงานกับคนที่คุณเขื่อนเกลียดและไม่ได้รักได้ยังไง?”

เธอเปิดมันออกและอ่านคำที่เขียนด้วยปลายปากกานั้น *ถึงโรเซ่,* *ความฝันอาจจะพาเราห่างกัน แต่ฉันขอสัญญาว่าจะอยู่ในหัวใจของเธอเสมอ ไม่ว่าจะในโลกความจริงหรือในโลกแห่งความฝัน* *รักเสมอ,* *ซูโฮ* คำสัญญาที่เขียนไว้ในจดหมายทำให้หัวใจของโรเซ่กระตุก เธอรู้สึกเหม ือนถูกดึงกลับไปยังห้องสมุดนั้นอีกครั้ง บางทีเธออาจจะไม่สามารถลืมเขาได้เลย และเธอไม่ต้องการที่จะลืม