Novel & Cerita สัญญาแต่งงาน

สัญญาการแต่งงาน ข้าพเจ้านายฐิติธัชช์ ธนหิรัญกิจ สัญญาว่าจะแต่งงานกับนางสาวกชพรรณ วราเจริญภิวัฒน์เป็นระยะเวลาหนึ่งปีเพื่อแลกกับอิสระในชีวิตทุกอย่างและตลอดไปของข้าพเจ้า ลงชื่อ ฐิติธัชช์ ธนหิรัญกิจ

“แต่เราแต่งงานกันแค่ปีเดียวเองนะ นี่ก็เหลืออีกไม่กี่เดือน” “สัญญาปากเปล่า จากหนึ่งปีต่อไปยาวๆ สักชาติหนึ่งเลยแล้วกัน”

อนไข สัญญา ระหว่างเราต่อไปนี้ (เงื่อนไขที่ 1) เราจะต้องแต่งงานกันภายในอีกสิบวันข้างหน้า และหากเธอมีบุตร หลังแต่งงาน คชาจะมีสิทธิเด็ดขาดในตัวของเด็กแต่เพียงผู้เดียว และพราวฟ้านารีห้ามมีมือที่สามหรือใครอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง ห้ามนอกใจหรือละเลยสามี ห้ามขัดคำสั่งสามี ห้ามตัด สินใจทำอะไรโดยพละการ เจ้าของสัญญาลงนาม ยอมรับข้อตกลง

เมื่อสองปีที่แล้ว พี่ซีห่าวทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับฉันว่า เมื่อเราแต่งงานกันแล้ว เขาจะให้ฉันกลับมาเรียนต่อจนจบ ซึ่งฉันก็ทำตามสัญญาที่ตัวเองให้ไว้กับเขาเหมือนกัน คือแต่งงานกับเขา วันนี้ฉันมีความสุขมากจริงๆ พ่อ แม่ ลุง เจ้พลอย พี่เฟยเจิน เพทาย แพรววนิต และคนสำคัญของฉ ันอีกหนึ่งคนที่ขาดไม่ได้...คือสามีของฉันเอง พวกเขาทุกคนต่างมาร่วมแสดงความยินดีในความสำเร็จของฉัน เราทุกคนร่วมกันถ่ายรูปเพื่อเก็บไว้เป็นความทรงจำ

้นป๊าอย่าโทษตัวเองเลยนะคะ แต่ป๊าช่วยบอกหนูได้มั้ยว่าการแต่งงานของหนูมันไม่ใช่เรื่องบังเอิญใช่มั้ยคะ” เธอเห็นมีข้อสัญญาในเอกสารระบุไว้ว่านอกจากแต่งงานเพื่อกอบกู้ชื่อเสียงของเธอและตระกูลแล้ว เขาต้องการจดทะเบียนสมรสกับเธอเพื่อเป็นหลักประกันให้ตัวเองด้วย หากเขาทำงานท ี่ได้รับมอบหมายสำเร็จ เขาถึงจะหย่ากับเธอและทุกคนก็ต้องทำตามสัญญาโดยการช่วยสนับสนุนเขาให้ขึ้นเป็นผู้นำตระกูลคนใหม่ของตระกูลโอคุยะ ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บที่ใจเพราะไม่ว่าจะอ่านบรรทัดไหนก็มีแต่คำว่าผลประโยชน์ เขาทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองจริงๆ

“สัญญาอะไรเหรอคะ” “สัญญาแต่งงานกันแค่หนึ่งปี และเราสองคนจะไม่ให้คนนอกรู้เด็ดขาดว่าแต่งงานกัน พอครบหนึ่งปี พี่จะให้เงินขิมไปตั้งตัว ที่พี่ทำแบบนี้เพราะไม่อยากให้ขิมเป็นผู้หญิงแปดเปื้อน”

นางนั่งตัวตรงพร้อมกัดปากเพราะข้อนี้นางรู้ดี “คำว่าคู่หมาย ไม่ได้หมายถึงการรักใคร่ตกลงปลงใจแล้วแต่งงาน สกุลลั่วและสกุลหวงพึ่งพาอาศัยกันมาช้านาน ทำงานใกล้ชิดฝ่าบาทมาหลายชั่วอายุคน การสัญญาแต่งงานที่จัดขึ้นมามีลายลักษณ์อักษร” เขาดันกระดาษที่เก่าจนแทบเปลื่อยยุ่ยม าตรงหน้านาง

พรีมหัวเราะทั้งน้ำตา ความเจ็บปวดรวดร้าวพุ่งขึ้นจุกอก "แต่งงานเพราะสัญญาที่ปู่ของคุณกับปู่ของพรีมสัญญากันไว้ต่างหาก! คุณไม่ได้รักพรีม! คุณแต่งงานกับพรีมเพราะหน้าที่และความจำเป็น! แล้วอย่ามาทำเป็นหึงหวง หรือทำเหมือนว่าพรีมมีความหมายกับคุณหน่อยเลย!" "ถูกต้อง!"

เขาเพียงแต่แค่นหัวเราะ โดยทึกทักเอาเองว่านี่เป็นเพียงการเรียกร้องความสนใจที่น่าสมเพชอีกครั้งของฉัน "อเลสเซีย คุณต้องเข้าใจสถานการณ์หน่อยนะ" "การแต่งงานของเรามันก็แค่พันธสัญญาเพื่อรักษาความสงบสุขระหว่างสองตระกูล ตั้งแต่ต้นจนจบ มันไม่เคยมีเรื่องของความรู้สึกมาเกี่ยวข้อง"

สองปีสิ้นสุดลง ข้อตกลงหมดอายุ สัญญาการแต่งงานเป็นโมฆะ สัญญาฉบับนี้ถูกต้องตามกฎหมาย คราวนี้ ทำเอาทนายของฝั่งฟู่อี้ชวนถึงกับอ้าปากค้าง หมดหนทางโดยสิ้นเชิง