สัญญาแต่งงาน Novels & Stories

พนาไม่ได้สนใจคนด้านข้างนัก เขาเพิ่มความเร็วเพื่อไปให้ถึงเขตเร็วๆ โดยไม่ได้หันมาสนใจคนด้านข้างอีก "โห" เสียงซุบซิบในสำนักงานดังขึ้นทันที เมื่อหนุ่มรูปหล่อแต่งตัวภูมิฐานและหญิงสาวแต่งตัวบ้านๆ เดินจูงมือกันเข้าไปด้านใน การจดทะเบียนสมรสเป็นไปอย่างเรียบร้อย เอกสารถูกรับจากลู กน้องคนสนิทของวัทนาเพื่อนำไปเก็บไว้ ตามระยะเวลาสัญญาหนึ่งปี

สัญญาการแต่งงาน ข้าพเจ้านายฐิติธัชช์ ธนหิรัญกิจ สัญญาว่าจะแต่งงานกับนางสาวกชพรรณ วราเจริญภิวัฒน์เป็นระยะเวลาหนึ่งปีเพื่อแลกกับอิสระในชีวิตทุกอย่างและตลอดไปของข้าพเจ้า ลงชื่อ ฐิติธัชช์ ธนหิรัญกิจ

เสียงบาทหลวงดังขึ้น—เอ่ยถึงความหมายของการเป็นคู่ชีวิต และพันธะสัญญาของการแต่งงาน ทั้งคู่ยืนประจันหน้ากัน มองลึกเข้าไปในดวงตาของกันและกัน —มันไม่ใช่แค่วันแต่งงาน— แต่มันคือวันที่พวกเขาจะก้าวเดินไปด้วยกันตลอดชีวิต

ไอรักทำหน้างง “สัญญาอะไรคะ” ใครจะบอกล่ะว่าเป็นสัญญาลูกผู้ชายที่จะไม่ล่วงเกินลูกสาวของเพื่อนพ่อ จนกว่าจะมีการจัดงานแต่งงานและจดทะเบียนสมรสให้ถูกต้อง แต่นี่เขาก็มาได้ครึ่งทางแล้วนะพ่อ

ท่านอ๋องถามพลางเลิกคิ้วเล็กน้อย "นี่คือ... 'สัญญาการแต่งงาน' ของเราเพคะ" นางตอบอย่างหนักแน่น "ในเมื่อท่านอ๋องทรงตรัสว่าการแต่งงานของเราเป็นเรื่องของผลประโยชน์ร่วมกัน หม่อมฉันจึงคิดว่าเราควรจะทำข้อตกลงทุกอย่างให้ชัดเจนเป็นลายลักษณ์อักษร เพื่อป้องกันความเข้าใจผิดที่อาจจะ เกิดขึ้นได้ในอนาคต"

สุดท้ายแล้ว เขาก็ยอมแต่งงานกับเธอ แต่การแต่งงานกลับไม่ใช่สิ่งที่เธอวาดฝันไว้ ในเมื่อเขาก็มีเงื่อนไขของเขา เขายอมแต่งงานแต่ไม่มีการจัดงานแต่งอย่างเอิกเกริกมีเพียงงานที่จัดแบบง่าย ๆ มีเฉพาะครอบครัวฝั่งฝ่ายชายและฝ่ายหญิงที่สนิทเพียงไม่กี่คนเท่านั้น พร้อมกับการจดทะเบียนสมรสที่ม ีสัญญาแต่งงานที่ระบุว่าแต่งเพียงสามปีเมื่อครบกำหนดจะหย่ากันทันที ในตอนนั้นปู่ของเจ้าของร่างเดิมก็พูดหว่านล้อมให้เธอคิดใหม่อีกครั้งแต่เจ้าตัวก็ยังดื้อดึง

เด็กสาวชะงักฝันที่อยู่ตรงหน้า หันมามองหน้าเด็กหนุ่ม “กานต์จะแต่งงานกับป๊อบ” เด็กหนุ่มหันมามองหน้าเธอ ด้วยสีหน้าจริงจัง “สัญญานะ” เธอยื่นนิ้วก้อยมาที่เด็กหนุ่ม

เจียวเชินไล่สายตาอ่านข้อความยาวเหยียดในกระดาษอย่างรวดเร็ว ทว่านางทนอ่านจนจบไม่ได้จึงเงยหน้าขึ้นเมื่อพอจับใจความสำคัญในกระดาษได้แล้วพบว่าเป็นเรื่องที่น่าขันสิ้นดี “นี่มันสัญญาแต่งงานสองปี หมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ” อย่างกับซีรีส์น้ำเน่าในยุคสมัยที่เจียวเชินจากมา การแต่งงานในนา มจากชายหญิงสองคนที่ไม่ได้รักกัน แต่งกันเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจอันใดประมาณนั้น พอครบกำหนดเวลาก็เพียงแค่หย่าขาดกัน

“พวกเราแต่งงานกันจริง ๆ นะ? โกหกตรงไหนกัน? รอให้งานแต่งเสร็จ พวกเราก็ไปจดทะเบียนสมรสกัน” ก่อนหน้านี้กู้ฮว๋ายอยากให้เป็นเรื่องโกหก

“ครับ” “เอกสารฉบับนี้คือ... ‘ข้อตกลงตามสัญญาแต่งงานที่พวกคุณได้ทำก่อนแต่งงาน... สัญญาถือเป็นที่สิ้นสุดครับ’คุณอิคชานสั่งให้ผมเอามาให้คุณครับ”