Novel & Cerita สาวเทพธิดา

เอาเถอะ ไม่ใช่บทกวีไร้ค่า แต่เป็นบทกวีอมตะที่วิจิตรงดงาม เสด็จแม่ของเขา ฮองเฮาหลิน จู่ๆ ก็ถูกฮ่องเต้แต่งตั้งเป็นเทพธิดาบุปผา?

ผมสีฟ้าอ่อนและนัยน์ตาสีเขียวของเธอรวมทั้งสถานที่อันแปลกตาทำให้ฉันเริ่มตั้งหลายๆ คำถามไว้ในหัว เด็กสาวคนนั้นเธอมองมาที่ฉันพลางยิ้มให้อย่างเป็นมิตรสนิทสนม “ขึ้นมานั่งจิบชาแล้วคุยกันก่อนดีมั้ยคะ?” “ดะ ได้ค่ะ ...แล้วคุณ” “เรา “โฟร” เป็น ...เทพธิดา” ...ไม่คิดว่าอยู่ดีๆ ฉันจะได้เข้าเฝ้าเทพธิดา

วเพราะกลับสู่บ้านเกิดก็ไม่ได้แล้ว แต่แล้วสวรรค์ก็เมตตาเราพวก ได้มีเทพีที่แสนงดงามนามว่าเทพี ดานู[1] ได้ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าพวกเรา นางเห็นพวกเราโดยเข่นฆ่าก็สงสาร นางจึงขออาสาสมัครที่จะเรียนวิชากับนาง ซึ่งได้เอลฟ์ผู้กล้าหาญสามตนได้อาสามาเรียนวิชากับนาง คือ มาริ

คำตอบนั้นทำให้เจ้าชายฮินาโตะหยุดชะงักอีกครั้ง ดวงตาที่เย็นชาหรี่ลงเล็กน้อย “เทพธิดาของมึงชื่ออะไร กูรู้จักไหม” “ชื่อเครส” “เครสเหรอ?” เจ้าชายฮินาโตะขมวดคิ้วเล็กน้อย ดวงตาฉายแววสงสัยอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะกลับมานิ่งเรียบตามเดิม แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้เอะใจหรือระ แวงว่าเทพธิดาที่เจ้าชายคาร์ลอสกล่าวถึงจะเป็นว่าที่คู่หมั้นของตัวเอง

เมื่อจักรพรรดิเทพแห่งสรวงสวรรค์ ผู้มีอำนาจสูงสุดแห่งภพสวรรค์ ต้องการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับภพมหาอำนาจอย่างภพปรโลก การพบหน้าเพื่อเจรจาหาได้บังเกิด ทว่ากลับมีเล่ห์กลเหนือชั้นอันซับซ้อน เจ้าสาวที่องค์จักรพรรดิเทพทรงพึงพระทัยคือธิดาคนงามของท่านมหาเทพปีศาจ นามว่าเซียนเ ซียน[2] ตัวแทนแห่งความเป็นอมตะของผู้ได้ครอบครอง

เมื่อได้รับคำอนุญาตที่แสนเย้ายวน พรานสิงห์ก็เหมือนเสือป่าที่ได้รับพลังเพิ่มพูน เขาคำรามลั่นก่อนจะโถมกำลังทั้งหมดกระแทกสวนเข้าใส่พระธิดาน้อยอย่างบ้าคลั่ง จังหวะที่รุนแรงทำให้ร่างบางสั่นคลอนไปตามแรงอารมณ์ "ซี้ดดด... ซาบซึ้งในพระกรุณาเหลือเกิน... เป็นวาสนาของข้าพระพุทธเจ้า แล้ว... เป็นวาสนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตพรานต่ำต้อยคนนี้ที่จะได้ฝากฝังหน่อเนื้อไว้ในครรภ์พระธิดา...”

“พระเจ้าส่งเทพธิดามาให้! ท่านเทพธิดา!” เสียงสรรเสริญนั้นทำให้บุรุษกดสายตาลงมองสตรีในอ้อมกอด นางตกลงสู่อ้อมกอดของบุรุษราวกับเป็นสิ่งที่สรวงสวรรค์ส่งมาให้เขา พร้อมกับฝนฟ้าที่ตกลงมา อีกทั้งนางยังอยู่ในชุดที่ดูแปลกตา ทำให้เชื่อได้โดยง่ายว่านางอาจจะเป็นเทพธิดา

ความหมายก็คือมีเพียงเทพธิดาเท่านั้นที่เข้าไปได้นั่นเอง นั่นก็คือที่มาของชื่อลานเทพธิดา ซึ่งพระนางซีหวังหมู่หมู่ทรงพระราชทานให้ หลังจากที่ทรงร่ายคาถาเอาไว้เพื่อให้เทพธิดาทั้งเจ็ดพระองค์ทรงพระสำราญได้อย่างเต็มที่ โดยไร้ซึ่งเงาบุรุษเข้ามารบกวน ไม่รู้ว่าหญิงสา วรู้สึกไปเองหรือไม่ เพราะในยามที่ก้าวเข้าเดินผ่านกอดอกชุนหลัน[2] ซึ่งปลูกเป็นแนวยาวล้อมรอบลานเทพธิดา นางสังเกตเห็นว่าพระนางซีหวังหมู่และเทพธิดาทั้งเจ็ด ต่างก็พากันถอนใจก่อนยิ้มแย้มทันที “เหม่ยเหรินมานี่สิ”

นางเยื้องย่างเข้ามาในลานฝึกด้วยท่วงท่าสง่างามราวกับกินรีลงสรง ดวงหน้างามหมดจดราวกับจันทร์เพ็ญ นั่นคือมนทิราณีเทวี พระธิดาแห่งพระเจ้าธรณินทร์กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ หมื่นสุนทรเทวารู้สึกราวกับถูกศรแห่งกามเทพปักอกในฉับพลัน หัวใจเต้นระรัวเพียงได้สบเนตร หมื่นสุนทรเทวารี บเหน็บดาบไว้ข้างกาย พลางก้าวเข้าไปใกล้พระธิดาด้วยท่วงท่าสง่างาม ก่อนจะเอ่ยคำจากห้วงแห่งความรู้สึกอย่างนุ่มนวล

“อ้าว! เกี่ยวมากเลยดอกปีบ คู่ควงคนล่าสุดของคุณเปรมตอนนี้ก็คือยัยนั่น เราทั้งหมดจะได้หักหน้าแม่ลิซ่าคนสวย หากคุณเปรมหันมาสนใจแกแทน” “จะดีเหรอ? ผู้หญิงแบบดอกปีบจะมีคนสนใจจริงเหรอแก้ว” หญิงสาวถามแบบไม่ค่อยเชื่อ เพราะเมื่อก่อนหากยืนเทียบกับหญิงสาวนามลลิตา สิทธิปรีด านันท์ กาสะลองจะเหมือนเด็กรับใช้ในบ้านแต่งตัวโทรมๆ กับลูกสาวเจ้านายแสนสวยแบบลลิตา