สาวเทพธิดา นิยาย & เรื่องราว

นางตัดสินใจพูดไปตามตรง จริงอยู่ในดินแดนแห่งนี้นางมีตัวตนในฐานะเทพธิดาหนี่ว์ซาน แต่แท้จริงแล้วนางกลับไม่ได้มีอิทธิฤทธิ์ หรือไม่สามารถให้พรผู้ใดได้

พอพิธีกรพูดจบเสียงดนตรีก็ดังขึ้นอีกครั้งเพื่อบีบคั้นหัวใจและทันทีที่เสียงดนตรีจบพิธีกรก็ประกาศชื่อ “ได้แก่นางสาวนริศรา ประเสริฐสกุล” เมื่อพิธีกรหนุ่มประกาศชื่อออกไปแล้ว เจ้าของชื่อจึงยกมือไหว้อย่างนอบน้อม ทว่าเวียงพิงค์กลับมีอาการเหมือนคนจะเป็นลม เพราะสองคนที่ได้อันดับรอง นั้นดีไซน์ออกมาสวยพอๆ กันเมื่ออันดับสองรับรางวัลเสร็จก็ถึงวินาทีที่บีบคั้นหัวใจมากที่สุด

ปนาจอมมารผู้ปราบมารขึ้นครองโลกปีศาจ ร้อยปีต่อมาจอมมารได้พบรักกับเทพธิดาแห่งสรวงสวรรค์นามว่า ‘ฟรอลันเดีย’ สง่าและงดงามกว่านางใดในสรวงสวรรค์ แต่ก็มีอุปสรรคเมื่อเกิดเสียงคัดค้านจากเหล่าเทพเนื่องจาก เทพกับปีศาจมิอาจครองคู่กันได้ ดูเหมือนว่าความรักนี้ต้องมาถึงทางตันแต่แ

จิ้งจอกขาวก้าวเข้าไปหนึ่งก้าว ดวงตาของเด็กน้อยเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว “ขะ…ข้า… ข้าคือองค์หญิงสิบเอ็ด ยะ…อย่าเข้ามานะ” น้ำเสียงที่สั่นราวลูกนกทำให้จิ้งจอกขาวหยุดชั่วครู่ องค์หญิงสิบเอ็ด? เด็กน้อยที่เกิดจากเทพธิดาเพื่อมารับคำสาปสินะ…

ที่ได้ข้อมูลมา กิรณาคือเซเลบริตีสาวคนดังของแวดวงไฮโซ เพียบพร้อมไปด้วยคุณสมบัตินานาประกาศไม่ว่าจะความสวย ความรวย และพ่วงด้วยเชื้อสายผู้ดีเก่า หากกลับไม่มีหนุ่มหน้าไหนกล้าจีบเจ้าหล่อนอย่างจริงจัง ก็แน่อยู่หรอก แม่คุณเล่นทั้งแสบทั้งร้ายครบสูตรขนาดนั้น เขาเองยังเข็ดขยาด เลย เรียกว่าความสวยไม่ช่วยอะไรเลยจริง ๆ “นี่คุณ” เสียงคนที่เขากำลังนึกนินทาอยู่เดินเข้ามาเรียกใกล้ ๆ ธามถึงกับผวา ยายนี่เป็นแม่มดหมอผีหรืออย่างไรถึงรู้ว่าเขานินทาในใจถึงเดินเข้ามาเอาเรื่อง

“ขอบคุณแขกทุกท่านที่มาชมการคัดเลือกเทพธิดาบุปผางามในวันนี้ ตอนนี้ผลคะแนนก็เป็นที่ประจักษ์ต่อสายตาพวกท่าน ผู้ได้เป็นเทพธิดาบุปผางามในปีนี้ ได้แก่แม่นางจูจินหลางแห่งหอหรูอี้เจ้าค่ะ“ “เจ็บใจนัก อีคนชั้นต่ำ มาแย่งตำแหน่งเทพธิดาบุปผากับพี่หญิงของข้า กำจัดมันทิ้งซ ะ!“ องค์หญิงหว่านชิง สั่งสาวใช้คนสนิท

ไฉ่เหลียงฮวงชี้มือไปที่ซูหนี่ เทพธิดาตกใจตัวสั่น รีบคุกเข่าลงต่อหน้าเทพเจ้าอาวุธโสแห่งสภาสวรรค์ “องค์ไท่จื่อเหตุใดท่านจึงกล่าวหาข้าเช่นนี้ ไม่เป็นความจริงนะเจ้าคะ ข้าเป็นเพียงเทพธิดาชั้นล่าง ไหนเลยจะมีแผนสูงคิดยึดครองดินแดนแห่งธาตุทั้งห้า พระแม่ องค์ฮั่นยุห วี่ ไม่ใช่ข้า ข้าไม่คิดเช่นนั้นนะเจ้าค่ะ องค์เกาโฮ่ว ข้ารับใช้ท่านมานาน ท่าน ท่านรู้ดีที่สุด ว่าข้าเป็นเช่นไร ไม่ใช่ข้านะเจ้าคะ”

ดุจเธอคือเทพธิดาประจำใจ จุมพิตร้อนผ่าวทาบเคลื่อนไปทั่วกายาหอมกรุ่นอย่างแนบชิดไม่มีส่วนใดหลุดรอดแม้แต่ตารางนิ้วเดียว “คุณใหญ่...ได้โปรด!” เมื่อเพลิงพิศวาสเร่าร้อนเกินจะทานทนไหว กายน้อยไหวโยกราวกับเรือลำน้อยลอยละล่องในท้องธาราซึ่งกำลังมีพายุร้ายโหมกระหน่ำสาดซัด กายแกร ่งโอบอุ้มเรือนร่างอรชนอย่างแนบชิด ฝ่ามือทางคลึงเต้าอวบกลมกลึงอย่างหนักหน่วง

แต่อย่างไรก็ตามแววตาของนางกลับลึกล้ำประหนึ่งบ่อน้ำที่ถูกผนึกมานาน สงบนิ่ง เย็นชา และแฝงไว้ด้วยความเบื่อหน่ายต่อโลกหล้า นางคือ ‘หวังเปาเป่า’ เทพธิดาแห่งดอกเถาฮวา ผู้บำเพ็ญเพียรมานานนับหลายพันปี แต่นางกลับจงใจตรึงรูปลักษณ์ของตนไว้ที่วัยเด็ก เพราะเหตุผลที่ว่า น างรังเกียจความวุ่นวายและเบื่อหน่ายต่อกิเลสตัณหาของรูปลักษณ์ผู้ใหญ่ที่ไม่มีวันจบสิ้น “ท่านเทพธิดาหวัง! ท่านก่อเรื่องอีกแล้วหรือ!” เสียงตะโกนด้วยความตื่นตระหนกดังมาจากเบื้องล่าง เทพารักษ์เฒ่าผู้ดูแลหอสมุดสวรรค์วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา ใบหน้าเหี่ยวย่นเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ

กล่าวจบหญิงสาวก็แสร้งพนมมือ ท่องบทสวดที่ฟังไม่ได้ศัพท์ทว่ากลับให้ความรู้สึกกังวานและน่าเกรงขาม บรรดาแม่ทัพนายกองที่เคยเห็นเหตุการณ์นี้เมื่อหลายวันก่อนต่างพากันตื่นเต้นใจสั่นระรัว ข้าคือธิดาเทพ ผู้ได้รับพรจากสวรรค์ให้ปกป้องแคว้น เพียงแต่มีพลังจำกัดไม่สามารถใช้ได้บ่อยนัก ครั้งนี้เพื่อให้พวกท่านเชื่อถือจึงได้ยอมใช้พลังแสดงให้พวกท่านดูหนึ่งครั้ง