หนีท้อง Novels & Stories

ถามแบบนี้คือไม่คิดจะบอกใช่ไหมว่าตัวเองท้อง คิดจะพาลูกเขาหนีจากเขาไปหรือไงวะ! ความคิดต่างๆ นานามากมายถาโถมเข้ามาในหัวไม่หยุด แค่คิดว่าเธอจะหนีไปคนเดียวก็ร้อนใจจะบ้าแล้ว ไม่รู้จะเป็นยังไงหากว่าเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นจริงๆ บอกเลยว่าเขาไม่มีทางยอมแน่

เวลาผ่านไป เพราะหนีออกไปไหนไม่ได้เธอเลยต้องทำใจยอมรับ ต่อจะให้พยายามหาทางหนีแต่เธอก็แค่ผู้หญิงตัวคนเดียวมันจะไปทำอะไรได้ นอกจากรอเวลาให้มันมีช่องโหว่อยู่จริงๆ เพราะเธอสัญญากับตัวเองตลอดว่า ตราบใดที่มีโอกาสเธอจะไม่ปล่อยให้มันผ่านไป เธอจะหนีไปจากเขาให้ไกลที่ สุดเท่าที่จะทำได้ ปึก! "อะไรคะ?" "ยาคุมไง เห็นวันนั้นบอกอยากได้" "....." ของสิ่งนั้นน่ะเหรอ เธอขอไปตั้งนานแล้ว ถ้าเธอจะท้องมันคงหลุดไปตั้งนานแล้วล่ะ

ส่วนปลายฝนอยู่กับความเจ็บปวด เธอเห็นคุณย่าของลิลินกำลังท้องโตวิ่งหนีผู้ชายกลุ่มนึง หลบข้างถังขยะ หลบข้างต้นไม้ ก่อนสุดท้ายจะรีบขึ้นรถสีดำคันใหญ่หนีมาที่เกาะแห่งนี้ จนตอนนี้จากมือที่กุมหัวใจ...ปลายฝนขยับลงไปลูบเบาๆไปที่ท้องตัวเอง ในความรู้สึก..เธอรับรู้ได้ราวกับ ตัวเองเป็นคุณย่า และลูกในท้องกำลังดิ้นสู้มือเธอ.. 'อดทนกับแม่หน่อยนะลูก อีกไม่นาน..'

"ทำไม...ที่มาถามคือถ้าฉันท้องนายจะมารับผิดชอบ หรือว่าจะมาบอกให้ไปทำแท้งล่ะ" "ฟ้า!!! " "ฉันไม่ได้ท้อง แค่นี้ใช่ไหมที่นายถาม งั้นขอตัวเพราะฉันต้องการพักผ่อน" ปลายฟ้าหันหลังเดินหนีแต่เขารีบดึงแขนเธอเอาไว้

กลัวชูใจจะท้อง ร่างเล็กที่เหนื่อยล้านอนหลับอยู่ในห้องนอน ผมนึกเขินเมื่อรู้สึกว่าที่มันแตกในเพราะเธอหนีบขาไว้กับเอวผมแน่นเกินไปไม่ยอมเอาออก ผมลูบหัวตัวเอง แค่นหัวเราะออกมาเมื่อรู้สึกว่าชูใจเธอชอบเซ็กซ์ของผมมากกว่าที่คิดไว้ ก็นะ ถ้าเกิดว่าเธอท้องขึ้นมาจริงๆ เรื่องพ ่อแม่เธอจะทำยังไง ในเมื่อผมมันก็เป็นคนที่แม่เธอไม่ได้ชอบ แกรก

เขาหัวเราะขืนๆ ก่อนจะพูดต่อ “แต่มันไม่จบแค่นั้น เพราะป๊าดันทำลูกสาวเขาท้อง แล้วก็พาหนีไปด้วย เลยกลายเป็นเรื่องใหญ่ ถึงขนาดต้องหนีไปกบดานที่มาเลย์ฯ กันเป็นปี” “แม่หนูงั้นเหรอคะ” เธอถามเสียงแผ่ว ความรู้สึกวูบโหวงในอกทำให้เธอเริ่มกลัวคำตอบ

ฉัน ทะ ท้อง ท้องอย่างงั้นหรอ ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ทำไมฉันถึงไม่รู้ตัวเลย ฉันควรจะทำยังไงต่อ ฉันไม่ควรปล่อยตัวเองให้ท้องแบบนี้สิ ฉันพลาด มันพลาดจริงๆ "มีใครรู้ว่าฉันท้องมั้ยคะหมอ"

หลั่งในโดยไม่ป้องกัน "นะ...นายไม่ได้ป้องกันเหรอ" "ทำไมต้องป้องกัน?" "ถ้าฉันท้องขึ้นมาล่ะ!" "ปล่อยครั้งเดียวท้องเลยถือว่าน้ำเชื้อฉันแรงใช้ได้นะ" "ถ้าได้ในสิ่งที่นายต้องการแล้ว ต่อไปก็ต่างคนต่างอยู่ อย่ามาเจอกันอีก"

“สรุปว่าไม่ท้อง...” “อืม...” คีตกาพยักหน้าส่งๆ “ฉันไม่เชื่อ แล้วอาการแพ้ท้องนี่มาได้ยังไง อย่ามาหันหลังหนีฉันนะ” “แล้วจะเอายังไง ถ้าฉันบอกว่าท้อง คุณจะทำไม หรือจะให้ไปเอาเด็กออก”

ฟาเอลเข้ามาดักหน้าฉันและเอ่ยเตือนด้วยความเป็นห่วงสุดจอมปลอม ฉันกังวลกว่าเดิมเมื่อรู้ว่ามันรู้ว่าฉันท้อง ก็จริงอยู่ที่คีอาร์แสดงท่าทางอย่างชัดเจนว่าดูแลฉันอย่างดี แต่เขาก็ไม่ป่าวประกาศว่าฉันท้องเพราะมันอาจจะทำให้ฉันเป็นอันตรายกว่าเดิม “ไม่คิดจะปล่อยคนท้องไปหน่อยเหรอ?” ฉันพย ายามยิ้มสู้ ขณะที่สายตาสอดส่องหาทางหนี ควันตอนนี้เริ่มจางหายไปแล้วฉันน่าจะหาทางหนีได้ง่ายขึ้น และพลังอาจจะกลับมาก็ได้