หลบหนีขณะตั้งครรภ์ Novels & Stories

ขั้นแรก อวี้ฮวาจะต้องแสร้งว่าตั้งครรภ์ โดยมีอาเจินและท่านลุงไป๋คอยช่วยเหลือในการสร้างสถานการณ์และป้องกันไม่ให้ใครเข้าใกล้เกินไป ขั้นที่สอง เมื่อ "การตั้งครรภ์" ผ่านไปได้หลายเดือน พวกเขาจะอ้างว่าต้องการเดินทางไปพักผ่อนและเตรียมตัวคลอดบุตรที่เมืองตากอากาศอันเงียบสงบห่างไกล เพื่อหลีก หนีความวุ่นวาย

หลิงอวี๋หลับตาลง แม้ว่าการตั้งครรภ์ถึงสามเดือนจะยังมิแน่นอน แค่ได้รับความตกใจก็อาจจะทำให้แท้งได้

ประโยคนั้นทำให้เสียนเฟยลืมตาขึ้นทันที “รีบบอกแม่มา” “ท่านพี่กำลังตั้งครรภ์ นางคงมองว่าจวนแม่ทัพประจิมไม่ปลอดภัย เลยหนีไปไกลถึงแดนใต้”

เธอเบื่อนหน้าหนีไปทางอื่นด้วยความเขินอาย “ใครจะไปรู้ เมื่อคืนปล่อยในไปตั้งหลายที อาจะกำลังมาแล้วก็ได้” “ไม่มีหรอก เพราะเบลกำลังจะออกไปซื้อยาคุมฉุกเฉิน” “ไม่ได้ อาไม่ให้กิน มันอันตราย และจะไม่ยอมให้กินยาอะไรด้วย นอกจากยาบำรุงครรภ์”

หลี่เหม่ยหลินถูกปั่นศีรษะจนโง่งมไปหมดแล้วจึงนึกด่าทอน้องสาวด้วยโทสะ จะถอยนางก็ทำไม่ได้แล้วเพราะหลายวันก่อนเพิ่งพบว่าตนเองตั้งครรภ์ขึ้นมาแล้ว จะหนีจากสกุลเย่คงยากยิ่งคิดจะหาสกุลใหญ่เกาะอีกครั้งย่อมทำมิได้ ใครมันจะอยากได้สตรีที่กำลังตั้งครรภ์มีทางเดียว

เจียวฝางอดถามเสียมิได้ ครรภ์ยังไม่มั่นคงเดินทางไกลมีสิทธิ์แท้งได้ทุกเมื่อ เหตุไฉนคุณหนูถึงได้ไม่นึกถึงตนเองและบุตรในครรภ์บ้าง “ไม่เป็นไรหรอก ข้าปรึกษาท่านหมอแล้ว เดินทางได้สบาย” หญิงสาวโกหกคำโต ความจริงแล้วนางยังไม่ได้ตั้งครรภ์แต่อย่างใด เป็นเพียงการบอกล่ วงหน้าให้ท่านพ่อท่านแม่รับทราบเท่านั้น เพราะถึงอย่างไรเรื่องนี้พวกท่านก็ต้องรับรู้วันยังค่ำ ไม่ว่าจะบอกเมื่อไรผลลัพธ์ก็เหมือนกัน

เดือนฉายพยายามหาทางเลี่ยงย่อมทราบดีมานีอารมณ์ร้าย กลัวอีกคนจะทำร้ายตัวเองซึ่งอาจจะส่งผลกระทบต่อทารกน้อยในครรภ์ หญิงสาวหมุนตัวเตรียมตัวจะหนี จู่ ๆ มานีลุกขึ้นพรวดพราดมาจิกผมเดือนฉายพร้อมกระชากอย่างแรงทำเอาเธอแทบหงายหลัง

“อ๋อ... หนูพลอยไม่ได้หนีตามใครหรอก แต่หนูพลอยหนีพ่อคริสต่างหาก” นี่มันเป็นบ้าอะไรไปหมดเนี่ย ไม่ว่าหล่อนจะใส่ไฟพลอยแพรวายังไง แต่แคทเธอรีนก็แก้ต่างให้มันทุกเม็ดเลยทีเดียว “เหรอคะ”

คิ้วเรียวผูกเข้าหากัน “ก็ที่ตรวจครรภ์ในห้องน้ำที่ขึ้นสองขีดก่อนที่เธอจะหมดสัญญาแล้วหนีฉันไปไง” ซันเดย์เริ่มเสียงดังขึ้นเมื่อเริ่มควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่

"มัสซิโม นี่แกเสียสติไปแล้วหรือไง? ฉันเป็นแม่แกนะ!" "ออกไป!" สายตาที่ผมจ้องมอง ทำให้เธอต้องรีบตะเกียกตะกายหนีออกจากคฤหาสน์ไปทันที บ้านหลังใหญ่ว่างเปล่า เหลือเพียงแค่ผม