หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก Novels & Stories

"แต่เมื่อทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง..เดี๋ยวก็คงดีขึ้น หลังจากการแต่งงานของเราเสร็จสิ้นลง ข้าได้ขอวันลาพักยาวกับฝ่าบาทเอาไว้แล้ว" ลั่วอีเบิกตากว้างเล็กน้อย "วันลาพัก ท่านพี่จะหยุดงานหรือเจ้าคะ" "ใช่.." เซียวจิ้นเหยียนหันมามองสบตานาง แววตาของเขาอ่อนแสงลงกว่าปกติ

“ยังไงซะพอหย่าแล้วก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก ฉันไม่ได้สนใจหรอก” ในยามนี้ เรื่องพวกนั้นไม่มีวันทำร้ายเธอได้อีกต่อไป หัวใจที่เคยรักเฉินเยี่ยนเหิงได้ตายด้านไปนานแล้ว

เสียงแหบติดสั่นนิดๆ พูดขึ้น เหยาเหยาตกใจรีบมองหน้าสามี ถึงเขาจะอาละวาดหรือโวยวายแค่ไหน ก็ไม่เคยพูดถึงเรื่องหย่าเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้กลับต่างออกไป “ผมยื่นหนังสือลาออกแล้ว เหลือแค่จัดการเรื่องหย่ากับคุณให้เรียบร้อยก็จะกลับไปเซินเจิ้น ส่วนบ้านหลังนี้ยกให้คุณกับลูก ผมย ินดีไปแค่ตัว”

หลินเฟิงพูดแบบไม่ได้ปิดบัง “ผมหย่ากับหลี่ฮุ่ยหรานแล้ว” “ต่อจากนี้ไป ผมจะไม่มีความสัมพันธ์ใดๆกับตระกูลหลี่อีก” หลินเฟิงมองไปที่จ้าวเทียนหวา ตบไหล่เขาเบาๆ “จ้าว สามปีมานี้คุณงานหนักแล้วนะ”

ไทเฮานั่งเอนหลังบนตั่งกุ้ยเฟยอย่างสบายอารมณ์ หลังจากได้รับคำรายงานเรื่องราชโองการหย่าขาดของชินอ๋องกับหยางซูมี่ นับว่าหยางซูมี่ยังฉลาดที่รู้ตัวว่าไม่อาจจะสู้คนของนางได้ จึงได้ชิงขอหย่ากับชินอ๋องไปเสีย มิเช่นนั้นนางคงได้กลายเป็นศพดั่งเช่นลี่จิ่น แต่หยางซูมี่นั้นไ ด้ทำลายกระดานหมากของนางไปหลายครั้ง แม้หยางซูมี่จะหย่ากับชินอ๋องแล้ว แต่นางคงไม่อาจปล่อยให้หยางซูมี่อยู่อย่างสุขสบายนัก “หมัวมามา เจียงซูหนี่เป็นอย่างไรบ้าง” พระสุรเสียงหวานล้ำเอ่ยถามคนสนิท

อันนาร้องไห้ กอดแขนพี่ชาย เธอพยายามทำตามที่พี่ใหญ่สั่งสอนให้ใจเย็นลงบ้าง แต่ตอนนี้เธอไม่สามารถทำตามได้อีก! ใจเย็นบ้าอะไร โดนสามีขอหย่าแบบนี้เธอใจเย็นไม่ลงแล้ว! “ทำไมมันถึงขอหย่า!” อัลฟ่าเอ่ยถาม กอหญ้าบอกว่าเธอเลิกกับไอ้กายแล้ว แต่ทำไมมันถึงขั้นขอหย่ากับอันนาแบบนี้! จู่ ๆ ก็พลันนึกถึงเรือนร่างบางของกอหญ้าขึ้นมา

ยังไม่ทันสิ้นประโยค โจวซือเหย่ก็ตัดบทอย่างไร้เยื่อใย “ผมไม่มีทางหย่า” เวินเหยาฉินขมวดคิ้วถาม “ไหนว่าแกไม่ได้รักเจียงซู่ไม่ใช่เหรอ? เมื่อก่อนแกเองก็อยากหย่าแทบตาย ตอนนี้ยัยนั่นยอมหย่าให้แล้วก็น่าจะลงตัวพอดีไม่ใช่หรือไง?”

กู้อี้ชวนตกใจเล็กน้อย รู้สึกประหลาดใจมาก “แค่เพราะคลิปนี้น่ะเหรอ? ไม่สิ เธอจะไปหย่ากับนายได้ยังไง ถ้าเซ่าเยว่หย่ากับนายจริง ฉันพร้อมไลฟ์กินขี้เลย!” เจียงเฉินหาน “ฉันเป็นคนขอหย่าเอง” กู้อี้ชวนเงียบไปพักหนึ่ง เจียงเฉินหานขอหย่า ก็เหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะเซ่าเยว่น ั้นขึ้นชื่อเรื่องติดหนึบเหมือนกาวที่สลัดไม่ออก

ภารัชชาแสยะยิ้มยั่วโมโห แต่ก็แค่กลบเกลื่อนน้ำตาเท่านั้นเอง “ในเมื่อเราสองคนไม่ได้รักกันตั้งแต่แรก คุณเองก็มีคนที่รักอยู่แล้ว การที่ฉันขอหย่า... มันสะเทือนใจขนาดนั้นเลยเหรอคะคุณสามี” “เธอก็รู้ว่าสิ่งที่ฉันต้องการคืออะไร”

เขาเคยชินกับคำขู่และการตั้งท่าจะหนีออกจากบ้านของภรรยาสาวชาวจีนมาหลายปีแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเอ่ยปากขอหย่าออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ “ฉันไม่ได้พูดเล่น! ในเมื่อคุณมันไม่เอาไหน ทำให้ฉันสุขสบายไม่ได้อย่างที่เคยสัญญา! ฉันก็จะไปหาคนอื่น... คนที่เขาทำให้ฉันได้ เข้าใจไหม!”