Romans & histoires หวนคืนชาติภพ ขอลบท่านออกจากดวงใจ

ภูทัชจ้องมองณภพตาเขม็ง เขาถอนหายใจหนักออกมาอย่างแรง พร้อมกับเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นเฉียบ “เรื่องของนาย...ฉันคงไม่สามารถยุ่งได้...แต่ว่าตอนนี้ฝันเป็นแฟนของฉัน ต่อให้ฉันรู้ว่านายปักใจกับรักแรกของนายมากแค่ไหน...แต่ฉันคิดว่านายควรตัดใจจากเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด” ณภพอ้าปาก

ภีรวัฒน์อ้าแขนหมายจะโอบกอดร่างเล็กให้หายคิดถึงแต่เพลงขวัญกลับก้าวถอยหลังหนี "กลับไปค่ะ ฉันไม่ต้องการเห็นหน้าคุณ"คำพูดเชือดเฉือนบาดลึกลงบนหัวใจทำให้ชายหนุ่มน่าเศร้า เขามองหน้าเธอด้วยแววตารู้สึกผิด

เหมือนจะอ้อนวอนให้มันทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมสองโลกนำเขากลับมา… แม้เพียงชั่วลมหายใจก็ยังดี “หากปิ่นมุกจันทราคือจุดเชื่อมระหว่างเราทุกชาติภพ ขอให้ภพนี้จงนำเขากลับมาหาข้าสักครั้งด้วยเถิดนะคะ ได้โปรด… กลับมาได้ไหม…” “กลับมารักกัน… กลับมาดูลูกของเรา… ได้ไหม…กู้เหยี่ยน”

“ภา...ผม...” “คุณนนคะ ต่อให้เราเลิกกัน ภาก็ไม่มีวันเกลียดคุณหรอกค่ะ ภาแค่ต้องการเลือกทางเดินของภาเอง” แล้วเธอก็หันหน้าไปทางดวงใจ “ดวงใจ เธอนี่เด็ดเสียจนผัวฉันติดใจเลยนะ”

หลี่อินลุกขึ้นยืน เงาสะท้อนบนกระเบื้องเคลือบงดงามแต่เย็นเยียบ ชาตินี้ ข้าไม่คิดจะแย่งชิงท่านไม่คิดจะเอาชนะดวงจันทร์ที่ท่านถูกลิขิตให้หันหน้าเข้าหา และสำคัญที่สุด ข้าจะไม่ปล่อยใจของข้าให้หลงทิศทางเพราะท่านบอกว่า อยากเริ่มใหม่ เพียงไม่กี่คำ “ใช่ว่าท่านจะไม่รักนางอีกเลยไม่ใช่หรือท่าน แน่ใจว่าในวันหน้า ใต้แสงจันทร์ดวงเดิมนั่น ท่านจะไม่อ่อนใจอีก”

ชาตินี้หลินซิ่งหรงได้หวนกลับมา นางสัญญาว่าจะไม่ผลักไสไล่ส่งซ่งเจิ้นอี้อีก

อีกไม่กี่วันนางก็จะออกจากเมืองหลวงไปต้าชื่อ ห่างจากเขาไปพุักหนึ่ง บางทีความรู้สึกยากจะปล่อยมืออาจจะจางลงก็ได้ เซียวหลันยวนกำลังรอ รอถึงวันที่ต้องแยกจากกัน จะทำให้เขากลับไปอยู่ในสภาพเย็นชาไร้หัวจิตหัวใจเหมือนก่อนหน้าได้ไหม บางทีตอนที่นางกลับมา เขาอาจจะรู้สึกกับนางเห มือนตอนแรกสุดไปแล้ว

“ไม่ใช่นี่เหรอที่คุณต้องการ? เย่ฮวนเอ่อร์ ฉันเคยพยายามจะเรียกหัวใจคุณกลับมา แต่ฉันพบว่าหัวใจคุณมันอุ่นไม่ขึ้น ฉันจะปล่อยมือแล้ว” เขากำลังจะปล่อยมือ เขาคิดจะจากเธอไปจริงๆ งั้นเหรอ?

มันถึงเวลาแล้วหรือยังที่เธอจะกลับคืนสู่ถิ่นฐานบ้านเกิด แล้วทิ้งทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่นี่ไว้ให้มันเพียงความฝัน รวมทั้งผู้ชายใจร้ายคนนั้นซึ่งเธอพยายามลบเขาออกจากความทรงจำและหัวใจที่ไม่รักดีของตนเอง แม้ในขณะนี้ก็ยังโหยหาอ้อมกอดของคนใจร้ายอยูมิเสื่อมคลาย “น้องมุก...น

รือนไปแล้ว เหลือเพียงซุนจือหลินคนเดียวเปรียบเสมือนดวงใจของอา เจ้าจงรักษาดวงใจของอาให้ดี หากวันใดเจ้าทำดวงใจดวงนี้เสียใจ อาคงจะขอดวงใจของอาคืนถึงเวลาเจ้าคงจะไม่ว่าอันใด"ซุนกวางหวาชอบมู่ซงหยวนก็จริง แต่เขามีลูกสาวจะต้องไปอยู่ที่อื่นถึงจะอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน แต่ก็ยังดี ที่สามารถไปมาหาสู่กันได้