หวนคืนชาติภพ ขอลบท่านออกจากดวงใจ นิยาย & เรื่องราว

เดิมทีเซี่ยจือหลานรู้สึกว่าการจากไปเฉย ๆ ยังมีความแค้นติดค้างอยู่ในใจ ไม่คิดว่าจะยังอีกวิธีหนึ่ง นี่จึงรู้สึกดีใจขึ้นมาอย่างสุดระงับ ต่อให้ต้องออกไปจริง ๆ นางก็อยากให้สองคนนั้นต้องชดใช้! “พระชายารัชทายาท ขอบพระทัยท่านมาก!”

อาทิตย์เค้นยิ้มสมเพชโชคชะตา "แค่เรื่องชาติภพคุณอย่าเอามาอ้างเพื่อที่จะเลิกกับผมเลยวาดเดือน ผมไม่ยอม!" ​"คุณอย่าพูดแบบนั้นสิคะ" น้ำตาของวาดเดือนไหลพรากไม่ต่างจากเขา ความรักที่สวนทางกับความเชื่อนี่มันทรมานเหลือเกิน

ในน้ำเสียงเขาขอร้องอยู่ในนั้น หากไม่รักแค่เอาใจมาคืนกัน อย่าไปมีคนอื่นให้รักของเขาต้องไร้ค่าหมือนรักที่ผ่านมา “ถ้าไม่รักกันแล้วบอกเลิกพี่ได้ แต่อย่านอกใจไปหาคนอื่นนะ” “เค้าไม่มีวันนอกใจพี่หรอก... แล้วก็จะไม่คืนเกียร์ให้พี่ด้วยค่ะ”

คราวนี้ภูผาตัดพ้อเพื่อน “ปล่อยมันไปเถอะ เดี๋ยวมันกลับมาเมื่อไรกูจะสมน้ำหน้าให้” ขุนพลว่าอีกที

จากนี้ไปชื่อของเจษภัทรจะถูกลบออกจากหัวใจดวงนี้และเขาอย่าได้คิดจะมาแตะต้องลูกชายของเธอเด็ดขาด เธอไม่มีวันยอม! พอคิดถึงลูกชายสุดที่รัก หญิงสาวก็รีบปาดน้ำตา พลางสูดหายใจเข้าจนลึก ก่อนที่จะรวบรวมกำลังที่เหลือน้อยนิดเต็มทีเพื่อไปหา เตชินท์ เจ้าลูกชิ้นน้อยๆ ของแม่ ต อนนี้เธอต้องการกอดลูกเพื่อยึดเหนี่ยวหัวใจพังๆ ของตัวเองไว้ไม่ให้ย่อยยับมากไปกว่านี้

งอนคืนได้ไหมว่ะ ถ้าจะใส่ขนาดนี้ก็ถอดเถอะเพิร์ล ได้แต่คิดอยู่ในใจครับไม่ได้พูดออกไป. “ถ้ายังรักเขาอยู่ก็กลับไปหาเขาก็ได้นะ”เสียงของเพิร์ลที่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง.. “ทำไมพูดออกมาแบบนั้น”

) "ออกไปจากบ้านหลังนี้ และจากวินาทีนี้ไปฉันขอลาออกจากงาน ไปให้พ้นหน้าฉันแล้วไม่ต้องมาให้ฉันเห็นหน้าอีกตลอดชีวิต" "พะ...พี่ฟ้า" "ออกไป!" คำพูดที่ออกจากปากคนที่รักสุดหัวใจทำให้สารัชรู้สึกเจ็บปวดจนน้ำตาคลอ

เราต่างปล่อยให้ผลประโยช์นของตระกูลเข้าครอบงำจนลืมไปว่าเรื่องของหัวใจก็สำคัญไม่แพ้กัน เฉินเซินเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้น “ตอนนี้ยังไม่สายถ้าเธอจะกลับไปหามัน” “เขาคง...เกลียดฉันไปแล้ว” “ไม่ลองแล้วจะรู้หรือไง”

อยู่ดี ๆ ซ่งเอ๋อก็พูดสิ่งที่คิดในใจออกมา แม้จะเจ็บปวดใจมากที่ต้องปล่อยให้คนรักตายจากไป “ไม่ได้! ข้าจะไม่ให้ใครต้องมาเสียสละอีกแล้ว” แต่ถางเมิ่งหรูไม่ยินยอมให้จุดจบเป็นแบบนั้น อู๋เฉิงต้องมาตายคนแรกอีกอย่างนั้นหรือ เช่นนั้นการที่นางได้มีโอกาสย้อนเวลากลับมาอีกในชาติน ี้ก็ไร้ประโยชน์

“ข้ามิได้เอาแต่ใจ เซี่ยชิงเยี่ยน แต่ไหนแต่ไรเป็นท่านเองที่บอกว่าคนที่ท่านรักมิใช่ข้า ข้าก็หลีกทางถอยตำแหน่งให้สมดั่งใจปรารถนาของท่านแล้ว ยามนี้ข้ามีชายในดวงใจ จึงไม่มีทางกลับไปรักท่านได้ดั่งเช่นวันวานอีก” เซี่ยชิงเยี่ยนเพิ่งหวนคืนจากสมรภูมิ ทั่วร่างยังคงตลบอบอวลด้วยไอ