หวานทรมาน Mga Nobela at Kwento

“ความทรมานในใจข้า บางคราก็ยากจะหักห้าม” นัยน์ตาสีชาดปรากฏอารมณ์สับสนระคนทุกข์ เจี้ยนหยู่เกิดความอัปยศภายในจิตใจ เรือนกายรุ่มร้อนดั่งไฟริษยาแผดเผา

ทรมาน ทรมานเหลือเกิน เสือลักษมณ์ทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดทุกข์ทรมาน เขาไม่เคยเป็นเช่นนี้มาก่อน ร่างแกร่งนอนดิ้นไปมาบนพื้นพลันคำสัตย์สาบานในอดีตก็แล่นเข้ามาในหัว เป็นเสียงของเขา ราม และไอ้ดำ หากผู้ใดทำร้ายเพศหญิงที่เปรียบเสมือนแม่ผู้ให้กำเนิด ของจะแตก เจ็บทุรนทุราย ครูบาอาจารย์จะถอนวิชา

ดวงตากลมโตหรี่มองแท่งร้อนที่อยู่ในมือแล้วเถียงกลับ ก็ไอ้สิ่งที่มังกรเรียกมันว่าน้อง ไม่มีครั้งไหนเลยที่มันไม่สร้างความทรมานและเสียวซ่านเจียนขาดใจให้แก่เธอ ถึงจะเป็นความทรมานที่สุขสมก็เถอะ! ว่าแล้วหญิงสาวก็จัดการลงโทษ ‘น้อง’ ด้วยริมฝีปากบางเดี่ยวนั้น ทำให้เจ้าของมันร้องครว� �ครางออกมาฟังแทบไม่ได้ศัพท์

ร่างกายผลิตน้ำหวานใสออกมาหล่อลื่นช่องแคบร่องสวาทโดยอัตโนมัติ ความรู้สึกเจ็บในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความทรมานในเวลาต่อมาเมื่อนิ้วแกร่งพยายามขยับเข้ามาในร่องสาวลึกมากขึ้น กายเล็กแอ่นอกขึ้นข่มความเจ็บที่ได้รับจนเนื้อตัวแดงก่ำไปทั้งตัว ใบหน้าหวานเหยเกรู้สึกได้ถ ึงความเจ็บที่ทรมานร่างกายเหมือนจะแตกออกเป็นเสี่ยงเล็กๆ ให้ได้

​แม่จ๋าพ่อจ๋า ช่วยหวานใจด้วย ​หล่อนน้ำตาคลอเลยล่ะขณะที่กินเข้าไปคำแรก รสชาติไม่ได้แย่นัก แต่รสสัมผัสและความรู้สึก ทำให้หวานใจที่ฝืนกล้ำกลืนลงไป แทบจะขย้อนเอาออกคืนมา แล้วโบกมือปฏิเสธ บอกว่าเธออิ่มแล้ว ธงรามเพียงแค่ปรายตามองเธอ แล้วซดต้มอ่อมของตนเอง ต่อไปอย่างเอร็ดอร่อย ​นี่รู้หรือเปล่านะว่าเธอแกล้ง? ​หวานใจคิดในใจ ตามองจับจ้องคนตรงหน้า คำสุภาษิตแต่โบราณแวบมาทันที ​ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว

รสสวาทหวานล้ำยังตราตรึงฝังแน่นอยู่ในใจ อยากจะกลับไปลิ้มรสหวานฉ่ำนั้นอีกครั้ง แต่หล่อนกลับเล่นตัว เธอยอมเพราะความจำใจ ไม่ได้เพราะความเสน่หา’ ดิมิทรีกระวนกระวาย รสสวาทที่ได้รับเพียงครั้งเดียวยังตราตรึงใจ อยากชิมรสหวานหอมนั่นอีกครั้ง แต่ทำไม่ได้ มันทำให้เขากระส ับกระส่าย วนเวียนหาที่ระบายออก แต่...ไม่เคยทำได้สำเร็จสักที เพราะไม่ว่าจะหาใครมาแทนที่นีรนาท เขาก็ไม่ได้รับรสชาติหวานล้ำแบบนั้นเลยสักครั้ง

ฉันเลื่อนหัวไปหนุนตักเขา ฉันชอบทำแบบนี้บ่อยๆ มันรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย "เห็นจินบอกว่าหวานไม่สบาย หวานเป็นอะไรหรือเปล่า?" "แค่เวียนหัวแล้วก็อาเจียน แต่คงไม่เป็นไรมากหรอก หวานคงดื่มเยอะไปหน่อย"

ไต้ฝุ่นไม่สนหรอกว่าเธอจะครางยังไง เขายังคงใช้ลิ้นตวัดเลียและดูดดึงปุ่มกระสันของน้ำหวานอย่างชำนาญและรัวเร็ว มันเร้าใจและร้อนแรงกว่าใช้นิ้วหลายเท่า น้ำหวานรู้สึกเหมือนร่างกายข้างในมันกำลังจะระเบิดออกมาเป็นเสี่ยงๆ “อื้ออออออ... พอแล้วค่ะ... อ๊าาาาาา!” น้ำหวานอ้อนวอนเสีย งหลง ทั้งทรมานทั้งเสียวจนแทบบ้า

ค์กาย เมขลา...ผู้หญิงที่ชีวิตนี้เขาสาปส่งและไม่มีวันยอมเฉียดกรายเข้าไปใกล้ แค่ได้ยินชื่อยังสะอิดสะเอียน เกลียดชังจนตัวสั่นไปหมด จริงอยู่ที่เห็นอีกฝ่ายมาตั้งแต่ยังเล็ก เพราะสองครอบครัวสนิทสนมกันมาก แต่ความผิดพลาดที่เมขลาเคยก่อ ทำให้น้องน้อยแสนบริสุทธิ์ในสายตาของเขา ต ายจากไปทันที

อย่างหอมหวาน มันจะไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอต้องทุกข์ระทม แต่มันจะเป็นครั้งแรกที่เธอจะไม่มีวัน ‘ลืม’ ดอกไม้งามถูกลุกล้ำจนถึงขีดสุด แม้จะเจือปนไปด้วยความเจ็บปวดแต่ทว่าทุกจุดที่ถูกเร่งเร้ากลับทำให้ความเจ็บนั้นคลับคล้ายเจือปนไปด้วยความหฤหรรษ์ ความเจ็บปวดจนเหมือนร่างบางจะแตกส ลายกลับกลายเป็นความหวานที่ไต่ระดับจากต่ำสุดจนถึงสูงสุดในขณะนี้