องค์นางประกาศิต Novels & Stories

"แม่นางท่านนี้ตัวเล็กนิดเดียว แต่พละกำลัง และความแข็งแกร่งไม่เป็นรองใครจริงๆ ไม่ทราบว่าท่านมีนามว่าอันใดขอรับ" เฒ่าแก่ผู้เป็นเจ้าของหัวหน้าการแสดงเอ่ยถามฟางเหนียงเมื่อการแสดงจบ "ข้ามีนามว่าถิงถิงเจ้าค่ะ"

นางชะงักค้างก่อนจะนึกคำถาม "ข้าน้อย มีนามว่าหลิวเหลียนเจ้าค่ะ นายท่านให้บ่าวมาคอยติดตามรับใช้ฮูหยินเจ้าค่ะ" นางเอ่ยตอบเสียงเรียบ

ภายใต้แสงอาทิตย์ยามสายที่ทอดผ่านกลางเมืองหลวงร่างหนึ่งปรากฏขึ้นอย่างเงียบงันที่เบื้องหน้า โรงประมูลร่างนั้นคือ ไป๋เสวี่ยหรง สตรีในหน้ากากขาว ผู้มีพลังปราณที่แม้แต่เหล่ายอดฝีมือยังต้องหลบทางให้เพียงแค่ฝ่าเท้าของนางแตะพื้นหินหยกเบื้องหน้าโรงประมูลปราณที่สงบนิ่งแต่เปี่ย มด้วยพลังอำนาจกลับแผ่ขยายออกไปเป็นคลื่นความกดดันที่ไร้เสียง… แต่แหลมคมถึงระดับจิตวิญญาณ เพียงพริบตาเดียว เฉินหลินซาง เจ้าของโรงประมูลซึ่งอยู่บนชั้นสูงสุดพลันลืมตาขึ้นจากสมาธิ สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นรื่นรมย์ทันที “ฮ่า ฮ่า! ข้าไม่คิดเลยว่าท่านจะมาถึงเร็วปานนี้!”

ฉีลู่มานั่งกอดเขา "อย่าคิดเช่นนั้นสิเพคะ ท่านเป็นสวามีที่ดี...เป็นบิดาที่ประเสริฐ ผู้ที่มาหาเรื่องครานี้เป็นถึงพระเทวีแห่งซีไห่...เป็นมังกร ท่านเป็นมนุษย์...จะต่อกรกับนางได้อย่างไร แม้แต่ข้าเอง...ก็ยังไม่มั่นใจว่าจะสู้นางได้หรือไม่" "สู้ได้หรือไม่พี่ก็จะสู้" "เสด็จพี่...ท่านจะต้อ งเป็นฮ่องเต้ในอนาคต อย่าได้เอาตัวมาเสี่ยงกับข้าเลยเพคะ คนที่พระนางแค้นเคืองคือข้า ให้ข้าเป็นผู้จัดการเองเถิด ข้าไม่ต้องการทำให้ท่านต้องร้อนใจอีก"

นางกำนัลรับคำ ในขณะนั้นเองขันทีหน้าตำหนักตงกงก็ประกาศขึ้นว่า “องค์หญิงฉีหนิงเสด็จ” “องค์หญิงฉีหนิง.... นางเป็นน้องสาวขององค์ชายรัชทายาทรึ”

“เท่าไรดีนะ ว่ายังไงนิต้องการเงินเท่าไรดี อุ๊ย! ลืมไปว่าไม่ได้ชื่อ ‘นิรยะ’ แต่ชื่อว่า ‘นรกานต์’ นรกเพรียกหาแล้วค่ะท่าน” ไม่ใช่ ‘นิรยะ’ แต่เป็น ‘นรกานต์’ “พวกแกไม่ต้องมาพูดบ้าๆ ไม่ต้องมาชักแม่น้ำห่าเหวอะไรทั้งนั้น แกอยากได้เงินเท่าไร บอกมาเลย! จะเอากี่ล้าน จะสิบล้านร้อยล้านฉันก็ให้ พวกแกได้ แค่ไปให้พ้นจากฉันกับลูก”

แกร๊งๆๆ เสียงสั่นกระดิ่งที่ดังมาจากด้านหน้าเวทีการประมูลดังขึ้น ทำให้เสียงพูดคุยของเหล่าคุณชายและหญิงสาวที่พูดคุยกันอยู่ด้านล่างเงียบเสียงลงทันที “สวัสดีทุกท่านที่ให้เกียรติมาร่วมงานประมูลในครั้งนี้ ข้าน้อยมีนามว่าจางถาน รับหน้าที่ดำเนินรายการในวันนี้ ตามที่ทุกท่านได้ทราบจากประกา ศของทางร้าน พวกเรามีสินค้าที่หายากมาประมูลกันหลากหลายรายการ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เรามาเริ่มประมูลในรายการที่หนึ่ง ณ บัดนี้”

ซีฮ่าวยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงท่าทางนางเมื่อครู่นี้ "นางเป็นใครหรือขอรับ" จางหมิงเอ่ยถาม "นางคือองค์หญิงปีศาจน้อย ลู่เอิน" "ข้าก็ว่านางดูคุ้นตา นางคล้ายแม่นางชีเหนียงนี้เอง"

ภูริตาเรียกอโนมาอย่างสนิทสนมและเชื่อใจ เธอจำผู้หญิงใจดีสามคนนี้ได้ และเธอชอบผู้หญิงนัยน์ตาสวยโศกคนนี้คนที่มีรอยยิ้มหวานๆ เสียงเพราะๆ เวลาคุยกับเธอ เธอรู้สึกรักและไว้ใจผู้หญิงคนนี้มากเธอจำชื่อได้คนนี้ชื่ออ้อนและอีกสองคนชื่อ แมงปอกับเนตร “สวยมากริต้า วาดเ สร็จแล้วอ้อนขอได้ไหมจะเอาไปติดโชว์ที่บ้านเลย” “ได้ๆๆ ริต้าให้อ้อน เดี๋ยวจะให้เนตรกับแมงปอด้วย สวยๆๆ ริต้าวาดสวย”

"ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง นี่คือองค์หญิงหย่งชิง พระธิดาของฮ่องเต้!!!" หนิงเจียวขมวดคิ้วมุ่น นางจะไปรู้ได้อย่างไรกัน เรื่องเพียงเท่านี้ก็ทำให้กลายเป็นเรื่องใหญ่เชียวหรือ นางมองนางกำนัลผู้หนึ่งที่ยืนต่อว่ามองนางด้วยสายตาดูแคลน