Novelas y relatos de องค์นางประกาศิต

ท่านไล่เสียงสูง ทหารองครักษ์กรูกันเข้ามาจับนาง “เจ้าก่อกรรมทำเข็ญ หลายปีที่ข้าหลงงมงาย ให้ความรัก อำนาจ ทุกอย่างอยู่ในมือเจ้า แต่เจ้ายังบ้าอำนาจ ไร้เมตตา ขาดสำนึก ซิ่วเหมย ที่ตำหนักเฉินเยี่ยน คือสุสานของเจ้า” คำประกาศิตที่บาดหัวใจของพระนางเหลือเกิน

ขันทีชราประสานมือข้างหน้า “นางงดงามจน ไม่อาจละสายตาราวกับเทพีสรรค์ลงมาเอง ทรวดทรงองค์เอวอรชรอ้อนแอ้น ยากจะหาใครเทียบเคียง ผู้เข้าคัดตัวนางในปีนี้ไม่มีใครเทียบชั้นนางได้แม้แต่คนเดียว” คำกล่าวที่ไม่ได้กล่าวเกินจริง

นางคือธิดาศักดิ์สิทธิ์ แต่นางคือ ‘ธิดาศักดิ์สิทธิ์’ แห่งต้าหมิง ไม่ใช่ ‘ธิดาศักดิ์สิทธิ์’ แห่งแดนเซียนนี้ คนเหล่านี้ไม่มีทางยอมรับสถานะของนางอย่างง่ายดายเพียงเพราะความบังเอิญเล็กน้อย และยกย่องนางเป็นความศรัทธาในทันที

กรี๊ดดดด จู่ๆ คลื่นเสียงกรีดร้องจากเหล่าแฟนคลับก็ดังขึ้นจากทั่วทุกทิศทาง เพราะชื่อที่ประกาศนั่นนอกจากจะเป็นสาวไฮโซหนึ่งในผู้บริหารคนสำคัญของธนาคารยักษ์ใหญ่แห่งนั้น เธอยังมีอีกบทบาทคือนางเอกคู่จิ้นคนสำคัญของพระเอกคนดังบนเวทีอีกด้วย นพจิรา อิศวะโย� �ิน จารุพัชรเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวเจ้าของเรือนร่างสูงระหงเฉิดฉายที่ถือช่อดอกไม้ในมือเพื่อขึ้นไปมอบให้กับพระเอกหนุ่มรูปงาม

“อ้าองค์พระพุทธา ตัวข้าบุษบาขอกราบวิงวอน ข้าสวดมนต์ขอพระพรวิงวอนให้หทัยระเด่นปรานี รักอย่าเคลือบแฝง ดังแสงเทียนริบหรี่ ขอองค์ระเด่นมนตรี โปรดมีจิตนึกเมตตา ขอเทียนที่เสี่ยงทาย ดลให้คนรักข้า รักเพียงแต่ บุษบา ดั่งข้านี้ ตั้งใจ....” การแสดงจบลงไปแล้วโดยที่นางรำยังคงค ้างท่าสุดท้ายเอาไว้ ก่อนจะเดินเข้าไปหลังม่านอย่างพร้อมเพรียงสวยงาม โดยไม่รับรู้ถึงสายตาของร่างสูงที่มองไปจนสุดเวทีหวังจะได้เห็นดวงหน้าสวยอีกครั้งกลับพบเพียงความว่างเปล่า จนต้องถอนหายใจนึกเสียดาย

แม้องค์รัชทายาทจะเรียกนางว่าน้าสะใภ้ แต่ตัวเขากลับมีอายุมากกว่านาง ซ้ำยังเป็นองค์รัชทายาทที่ถูกแต่งตั้งมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ กลิ่นอายความน่าเกรงขามบนตัวคนจึงแทบไม่ต่างอันใดกับเสิ่นซื่อ ทั้งในแง่ของฐานันดรศักดิ์ ไม่ว่าองค์รัชทายาทจะเรียกนางว่าน้าสะใภ้หรือไม่ เขาก็นับว่า เป็นผู้ที่อยู่สูงกว่าอยู่ดี จี้หานอีจึงยังคงรู้สึกกดดันอยู่พอสมควร ยามนี้เมื่อองค์รัชทายาทเสด็จกลับไปแล้ว นางจึงผ่อนคลายลง และเตรียมตัวลงสีภาพวาดต่อ

“คุณผู้หญิงท่านนี้ ผมไม่เคยเจอคุณมาก่อนเลย ไม่ทราบว่าจะแนะนำตัวให้พวกเรารู้จักได้ไหมครับ” ชายสูงวัยแววตาเจ้าชู้ซึ่งอยู่ใกล้มะเหมี่ยวที่สุดเอ่ยปากถาม เบลล่าขึ้นเวทีไปเปิดการประมูลแล้วก็ช่าง หญิงงามเบื้องหน้าสิถึงจะควรค่ายิ่ง “สวัสดีค่ะ มนัสนันท์จากบริษัทออนฟลีคค ่ะ”

นักพรตประกาศก้อง สิ้นเสียงประกาศ ชายคนแรก ก็ก้าวออกมาจากแถว เขาคือขุนนางร่างท้วมวัยกลางคน ผู้มีตำแหน่งสูงในราชสำนักและยอดบริจาคสูงสุด พุงของเขากระเพื่อมไปตามการเดิน ใบหน้ามันเยิ้ม เดินยิ้มย่องเข้ามาหานางเป็นคนแรก แววตาของเขาฉายแววดูถูกเหยียดหยาม ราวกับกำลังมองดูสิ่ งของที่เขาเพิ่งประมูลมาได้ในราคาสูง เขาไม่พูดอะไรสักคำ เพราะในสายตาของเขา นางไม่มีค่าพอที่จะต้องสนทนาด้วย เขาปีนขึ้นมาบนแท่นพิธีอย่างอุ้ยอ้าย ก่อนจะทิ้งตัวลงมาคร่อมร่างของนางที่ถูกขึงพืดไว้

“เจ้าค่ะ เป็นข้าเอง” เสียงพูดคุยจากเหล่าเทพเซียนอื้ออึงขึ้น ด้วยผู้ที่หมอบกราบอยู่ในตอนนี้ คือกวางสวรรค์ ผู้ที่อนาคตจะมีหน้าที่สำคัญประจำแดนสวรรค์ จ้าวตงหยางและเฉิงวั่งซู ที่คุกเข่าก้มหน้าอยู่ ต่างชำเลืองตามองไปที่นาง ไม่คิดว่าหญิงสาวนางนี้ จะใจกล้าออกหน้าช่วยเหลือสัต ว์อสูรที่ทุกคนบนชั้นฟ้า ต่างมองว่าไร้ค่าและต่ำต้อย “องค์หญิง เจ้าบ้าไปแล้วรึ ทำเช่นนี้ช่างโง่นัก”

จื่อเถาหันไปถามองค์ชายรองที่มาเป็นแขกนางทุกวัน จ่ายเงินบ้างไม่จ่ายเงินบ้างจนนางชินเสียแล้ว “เขาน่ะอกหัก” องค์ชายรองป้องปากกระซิบ “สตรีนางใดปฏิเสธเขากัน เขารูปงาม ฐานะและตำแหน่งรองเพียงฝ่าบาท สตรีนางนั้นโง่จริง” จื่อเถากระซิบกลับ เรียกสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกให้องค์ชายรอง แต่เขาจะพูดได้อย่างไรว่าเป็นนาง เขาก็ไม่ได้กินอาหารร้านนางเปล่า ๆ นะสิ