องค์นางประกาศิต Novels & Stories

พระองค์และพระนางทรงกำลังทอดพระเนตรนางระบำกำลังร่ายรำ จนกระทั่งหญิงคนหนึ่งออกมาร่ายรำนางใส่ผ้าปิดปากสีดำโปร่งใส สวมใส่ชุดเหมือนไม่ได้ใส่เต้นยั่วยวน องค์ชายเมมฟิตทอดพระเนตรนางระบำ แล้วถามนางกำนัลที่รินน้ำจัณฑ์ให้พระองค์ "นางเป็นใคร" องค์ชายเมมฟิตตรัสถามนา งกำนัล "พระนางคือ พระสนมเอกซีซ่าร์ของอดีตกษัตริย์ไซรัสเพคะ" นางกำนัลทูลบอก

สตรีอาวุโสนางหนึ่งเอ่ยขึ้น เซี่ยฉิงมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเรียบเฉย “เจ้า! ข้าพูดกับเจ้า! คุกเข่าลงเดี๋ยวนี้ ผู้นี้คือองค์หญิงหยางอิง องค์หญิงลำดับที่สี่ของแคว้นต้าเหยา”

"ใครกล้ามาหาเรื่องข้าในวันนี้ ข้าจะจัดบทบาทนางอิจฉาตกกระป๋องให้เล่นจนลืมไม่ลงเลยเพคะ พระองค์เตรียมตัวตีตั๋วที่นั่งแถวหน้าสุด และเตรียมรับชมละครเวทีฉากใหญ่ที่จะทำให้วังหลวงต้องจารึกชื่อของหม่อมฉันเอาไว้เป็นตำนานแห่งความวินาศสันตะโรได้เลยเพคะ" คำประกาศกร้าวที่เต็มไ

เตรียมตัวรับมือกับลูกค้าได้เลยแม่หนู วันนี้แผงของเจ้าจะแตกอย่างแน่นอน คำประกาศิตสุดท้ายจากเทพแห่งการค้านั้นทำให้ปลากริมยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ เธอไหว้ลาแม่นางกวักอีกครั้ง ก่อนจะรีบวิ่งกลับไปหาแม่ที่จัดร้านเสร็จพอดี

นางตัดสินใจพูดไปตามตรง จริงอยู่ในดินแดนแห่งนี้นางมีตัวตนในฐานะเทพธิดาหนี่ว์ซาน แต่แท้จริงแล้วนางกลับไม่ได้มีอิทธิฤทธิ์ หรือไม่สามารถให้พรผู้ใดได้

ส่วนเหยาหย่าก็เดินเคียงข้างอ๋องชินไม่สนใจชายาเอก นางคิดว่าถ้านางตั้งครรภ์มังกรตำแหน่งนางอาจเปลี่ยนก็ได้ ชายาเอกจะต้องเป็นของเธอในไม่ช้าแนนอน และอ๋องตวนก็เดินเข้ามาภายในงาน และนั้งที่นั้งถัดจากที่ประทับองค์ฮองเต้ และแล้วก็มีเสียงจากขันทีประกาศ "ฮองเต้เสด็จ ฮองเ ฮาเสด็จ"

ไม่ใช่ว่าพวกฮ่องเต้ส่วนใหญ่ไม่ชอบเห็นใครได้รับการยกย่องศรัทธาสูงส่งกว่าตัวเองงั้นเรอะ? อาจูจ้องมองป้ายประกาศแบบโบราณของแท้และดั้งเดิม ยิ่งกว่าสนอกสนใจ บนป้ายประกาศที่ว่านี้ไม่ใช่แค่มีภาพบุรุษเค้าหน้างดงามสวมหน้ากากปกปิดใบหน้าครึ่งบน ยังมีคำประกาศเกียรติคุณบอก เล่าผลงานหลี่ผิงอ๋องยาวเหยียดอีกด้วย

ก็อก ๆ ๆ "เชิญนางงามหมายเลข1 นางสาวข้าวหอม ฉายาหนุ่มๆตอมยิ่งกว่าแมลงวันตอมขี้ เสด็จออกจากห้องได้แล้วค่าาา~"

องค์หญิง เฟิ่งหรั่นเอ่ยกับพระบิดาเสียงดัง ในวังสวรรค์ล้วนมีบรมครูและเหล่าเซียนที่เชี่ยวชาญเรื่องการใช้อาวุธมากมาย การส่งนางไปยังแดนอารามเขาฉีซาน พระบิดาของนางย่อมต้องตระหนักถึงอันตรายของมันดี ที่อยู่ของราชามารซางจี๋ ราชามารผู้ปกครองโลกใต้พิภพที่ว่ากันว่าฤานุภ าพและพละกำลังมหาศาลอย่างยิ่ง มีเพียงแม่ทัพไป๋หู่กับแม่ทัพเสวียนอู่ที่สามารถใช้ขอบข่ายอาคมสะกดมันเอาไว้ได้ นอกจากนั้นแล้วก็ไม่มีใครสามารถทำได้เลย แม้แต่องค์จักรพรรดิสวรรค์ก็ยังต้องยอมถอยให้หนึ่งก้าว

“ได้ฟังบทเพลงของนางก็ควรพอใจแล้ว ยังคิดจะแตะต้องนางอีกหรือ ขนาดขุนนางตำแหน่งสูงตั้งหลายคน นางยังไม่เหลือบแล” “นั่นสิ เจ้าก็รู้ว่านางเป็นหนึ่งในอี้จี้ตัวเด่นของที่นี่ซึ่งขายเพียงศิลปะและความบันเทิง ไม่ขายเรือนร่าง หากเจ้าทนไม่ไหวก็ออกไปหาเซ่อจี้ที่ยืนถือพัดอยู่ด้าน นอกนั่น หรือจะเรียกแม่เล้ามาจัดหาให้สักคนก็ย่อมได้”