Novel & Cerita อย่าเรียกมารดา ข้ายังมิเคยตั้งครรภ์

หนิงอ๋องที่เล่าเรื่องจนจบหันไปถาม “แต่กว่ามารดาข้าจะตั้งครรภ์ก็ล่วงเลยไปถึงสามปีหลังคืนเข้าหอ ย่อมต้องไม่ใช่ข้า แต่แล้วเป็นผู้ใด…?”

“จริงสิ นายท่านพูดว่าไม่ต้องการให้ท่านตั้งครรภ์ ข้าไม่รู้ว่าเขาบอกท่านแล้วหรือยัง แต่ข้าอยากให้ท่านมองในมุมของเขาด้วย” “เขาบอกแค่ว่ายังไม่ถึงเวลา… นี่เขาเห็นว่าข้าไม่เหมาะจะเป็นมารดาถึงขั้นไม่ต้องการให้ข้าตั้งครรภ์เลยหรือ!”

“หนูจะต้องท้องกับพ่อตัวเอง จะให้หนูหยุดร้องได้ยังไงล่ะคะ ฮือ!” “ฉันไม่ใช่พ่อเธอ แล้วฉันก็ไม่เคยรู้จักกับแม่ของเธอด้วย เพราะงั้นก็หยุดร้องไห้ซะ แล้วไปหยิบที่ตรวจครรภ์มาสิบอัน” “แต่...”

ลลนามองมารดาอย่างไม่อาจแปลกใจ โมเม้นนี้ไม่เคยมี จริงๆ นะ “แม่...” เสียงอ้อนมาก ดีจังที่ได้กลับมาเจอแม่อีก

“ข้าเคยมีสหายที่หน้าตาคล้ายเจ้าคนหนึ่ง แต่ตอนนี้นางได้จากไปแล้ว ข้าจึงอยากรู้ว่าเจ้าเกี่ยวข้องกับคนผู้นั้นหรือไม่” “ข้าไม่เคยมีพ่อ และข้าขอร้องท่านอย่าถามถึงผู้ชายไร้ความรับผิดชอบคนนั้นกับข้าอีก ส่วนแม่ของข้าข้าต้องขออภัย ข้าไม่สะดวกที่จะบอกท่านจริง ๆ” เพราะตอนนี้นางไม่สามารถไว้ ใจใครได้ อีกทั้งตอนนี้นางยังอยู่ห่างไกลจากมารดา หากมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น นางคงไม่สามารถเข้าช่วยเหลือมารดาได้ทันท่วงที

” กู้หว่านเยว่พยักหน้า ไม่อยากไปเปิดแผลใจของอีกฝ่าย “เรื่องนี้เสด็จแม่บอกข้าหมดแล้ว แต่ข้าก็ไม่กล้ารับประกัน ว่าหลังจากท่านจับตัวองค์หญิงน้อยแล้ว จะสามารถตั้งครรภ์”

[คำเตือน: บทต่อไปนี้มีเนื้อหาที่อาจอ่อนไหวต่อผู้อ่านบางท่าน] ไม่ได้ เรื่องนี้ไม่ควรเกิดขึ้นกับฉัน ฉันจะตั้งครรภ์ไม่ได้ ไม่ใช่ตอนนี้และเป็นลูกของอีธานไม่ได้

พระชายาหลิ่วผ่านความทุกข์ยากมาอย่างแสนสาหัส เขาจะเติมเชื้อไฟลงไปอีกไม่ได้ พระชายาหลิ่วเอ่ยเย้ยหยัน “เจ้าไม่รู้? มารดาของเจ้าเคยทำอะไรไว้ เจ้าไม่รู้หรือ? ตอนนั้นแม้เจ้าจะยังเด็ก แต่เจ้าก็ไม่ได้โง่เสียหน่อย มารดาของเจ้าก็ยังมีชีวิตอยู่ดี ขณะที่เจ้าถูกส่งมาอยู่กับมารดาของข้า เ จ้าจะไม่รู้ความจริงเลยหรือ?”

"ฮือๆๆ อาหรูข้าไม่อยากอยู่แล้ว ข้าไม่อยากมีชีวิตอยู่จริงๆ" "ท่านตั้งครรภ์อยู่คิดถึงบุตรในครรภ์ให้มากๆ คนอื่นปล่อยเขาไปเถอะเจ้าคะ"

"เฉิงเอ๋อร์อย่าลนลานตั้งสติดีๆ เสด็จแม่เจ้าตั้งครรภ์อยู่อย่าทำนางตกใจ" "ก็กระหม่อมห่วงเมียนี่พ่ะย่ะค่ะ อะไรนะ!!!สะ เสด็จ แม่ตะ ตั้งครรภ์ นี่เรื่องจริงหรือ?"