อาญารักหมอกลลวง Novels & Stories

นั่นแม่ชีข่งไป๋มีความรู้การฝังเข็ม อีกฝ่ายเคยรักษาคนที่มีอาการคล้ายกันกับเหยียนอวี่คุน หากรักษาอาการของเด็กน้อยได้ก็ย่อมเป็นเรื่องดี ระหว่างรอการรักษาหญิงสาวออกมาช่วยงานในอารามตามปกติ บังเอิญเดินไปพบกับเหล่าจางเข้าจึงทักทายเขา “เหล่าจาง ข้าส่งเทียบเชิญมาให้ท่าน แต่ท่านก ลับไม่ไปดื่มสุรามงคล ทำเช่นนี้ไม่เห็นข้าเป็นคนกันเองหรือ”

เรื่องที่ 2 วาตะทวงคืนรัก (วาตะ x หนูยิ้ม) จบแล้ว https://www.goodnovel.com/book/%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B0%E0%B8%97%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81_31001108106 3.เรื่องที่ 3 โจฮันลวงรัก

ดั่งมายาลวงรัก เทียนจะรักทิเสมอ โชคดีมีสุขค่ะ

ห้งผาก กันภัยไล้มือกับผิวผ่อง ผิวของเขาตัดกับผิวของเธออย่างสิ้นเชิง ชายหนุ่มซุกหน้าเข้าหาอกอวบอิ่มหอมกรุ่น เขาสูดดมลมหายใจฟืดฟาดรุนแรงด้วยความเสน่หา เธอแหงนใบหน้าขึ้นด้านบน กดใบหน้าของเขาเข้าหา ลูบเส้นผมดกหนาไปมา เขาเลื่อนมือไปแกะตะขอบราเซียร์ด้านหลัง โนมเนื้อ ขาวผ่องราวงาช้างปรากฏแก่สายตา ปลายยอดสีเข้มประดุจดั่งผลเชอร์รีน่ากลืนกิน กันภัยซุกหน้าเข้าหาเพื่อดูดกลืนอย่างหิวกระหาย

ท่านชายนัฏทรงหมุนองค์กลับมารับสั่งตอบพระอนุชาด้วยพระสุรเสียงเรียบเรื่อย “หึหึ หม่อมไม่ใช่เจ้าพี่จะได้รักเดียวใจเดียวอยู่กับนาถนารี” “นาถสวยกว่าสาว ๆ ของนายรวมกันเสียอีกแล้วพี่จะมัวไปมองคนอื่นอีกทำไม”ท่านนัฏแย้มสรวลพลางยกพระขนงทอดพระเนตรอนุชา

ฉันเปิดกระเป๋าแล้วหยิบซองยาออกมาให้คุณวินดูว่าฉันมียาจริงๆ แต่จริงๆ แล้วมันคือยาบำรุงครรภ์ซึ่งฉันภาวนาว่าคุณวินจะไม่รู้ว่ามันคือยาอะไร "คุณหมอบอกว่าช่วงนี้อย่าเพิ่งมีเพศสัมพันธ์เพราะมันจะเป็นการแพร่เชื้อกับคู่นอน ฮึก ฮึก พายรังเกียจตัวเองมากเลยค่ะตอนนี้ ตอ นนี้ตามร่างกายของพายก็เริ่มมีแผลแต่ถ้าคุณวินไม่รังเกียจพาย...พายพร้อมจะมอบความสุขให้คุณวิน ขออย่างเดียวคุณวินอย่าทำรุนแรงกับพายนะคะพายกลัวเลือดจะไหลทะลักออกมา ฮึก ฮึก ฮืออ ฮือออ" "เธอติดโรคจริงเหรอวะ แม่งเอ้ยยย"

เธอนิ่งคิด ไตร่ตรอง ไม่เข้าใจ ทำไมเขายังเก็บแหวนวงนี้ไว้กับตัว ขณะนิ้วมือกลับว่างเปล่า ไร้แหวนหมั้นที่ควรจะสลักตีตรา เธอมองดวงตาที่ยังปิดสนิทของเขา ดวงตาคู่นี้ที่เคยมองเธออย่างเต็มรัก และมองเธออย่างดูถูกในเวลาต่อมา เธอมองจมูกของเขา มองเพื่อให้แน่ใจว่าเขายังหายใจ อยู่ ก่อนจะไล่มองร่างกายแข็งแกร่งที่เต็มไปด้วยร่องรอยบาดแผลจนจรดปลายเท้า “หนูขวัญอยากเป็นผู้ช่วยหมอไม่ใช่เหรอ...งั้นก็เริ่มตั้งแต่เคสนี้เลยแล้วกัน เอาเลย โชว์ฝีมือเต็มที่”

ฮิโรยูกิแกล้งก้มลงมาพูดจนติดใบหูเล็ก ที่เอาแต่ก้มงุด ๆ ไม่ยอมเงยหน้ามามองเขาเลยสักนิดนั่น “ก็ฉัน..ฉันอายนี่นา จะให้เดินไปไหนมาไหน ทั้ง ๆ ที่มีรอยบ้านี่เต็มไปหมดอย่างนี้ได้ยังไง” ใบหน้าที่เอาแต่ก้ม ปากบางก็พร่ำพูดออกมาอย่างเง้างอด ดวงตากลมโตเริ่มจะมีน้ำใส ๆ ค ลออยู่รอบดวงตาแล้ว ยังผลให้ชายหนุ่มต้องใช้นิ้วแข็งแรงเชยคางมนให้แหงนเงยขึ้นมาสบตาคม จึงได้เห็นนัยน์ตาที่ออกจะแดงนิด ๆ รอบดวงตากลมโตมีน้ำใส ๆ เอ่ออยู่ก่อนแล้ว

ปลายลิ้นสากลากครูดไปตามผิวขาวเนียนไม่เว้นแม้แต่ใจกลางความเป็นสาว คนที่ถูกลากเข้าห้องดิ้นอยู่ใต้ร่างไม่อาจจะหลบหนี สมองมันขาวโพลน สติสัมปชัญญะขาดห้วงเมื่อปลายลิ้นตวัดปาดตรงรอยแยกที่ใจกลางความเป็นสาวซ้ำๆ ก่อนจะดูดกลืนมวลน้ำหวานที่ปลดปล่อยออกมาเป็นทางจนเสียงขบ เนื้อหนันจะดังเล็ดลอดออกมา “พี่ทัพพ์รักม่านนะครับ รักที่สุด” คล้ายเสียงประกาศิตที่เตือนว่าหมดเวลาแล้ว หมดเวลาครวญครางอย่างสุขสมอยู่ใต้ร่างสูงที่ทั้งชีวิตและหัวใจเขามีเพียงหญิงสาวที่ชื่อว่า หมอก หญิงเดียวอันเป็นที่รักสุดหัวใจ

้วว่าอยู่ข้างพี่ภูมากกว่าเธอ " ไม่เจ็บแล้ว " ใบชาบอกออกไปพร้อมกับยกมือขึ้นไปลูบไล้แก้มสากทั้งสองข้างอย่างอ่อนโยน จากนั้นเธอจึงได้เห็นรอยยิ้มจากอัคคีรอยยิ้มที่ไม่มีพิษภัยนี่เธอเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกจริงๆ เขาหล่อมากแต่ความหล่อของเขานั้นแฝงไปด้วยความอันตรายใ นตอนนี้เธอสัมผัสได้ถึงแววตาที่ไม่ได้ซ่อนเร้นความอันตรายให้เธออีกต่อไปแล้ว