อาญารักหมอกลลวง Novels & Stories

บทร้อนรัก ณริสาเหมือนถูกโยนขึ้นที่สูงและดิ่งลงที่ต่ำ ต้องโอบรอบคอแกร่งไว้เมื่อริมฝีปากหนาค่อยๆ ขบเม้มริมฝีปากล่าง แล้วค่อยๆ ดุนดันแทรกลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากหวานของเธอ “อ๊า...”” เสียงครางกระเส่า เพราะความกระสันรัญจวน อณาธิปยกยิ้มอีกครั้ง ก่อนค่อยๆ แทรกนิ้ว

ความสุขสมมันก็ยิ่งตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่อกมากเท่านั้น “เรียกชื่อผม... อัญญา... เรียกผัว!” หมอกครามคำรามสั่ง จับขาเรียวพาดบ่ากว้างเพื่อเปิดทางให้ ‘ปักชำ’ ได้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาบดขยี้จุดกระสันภายใน ซ้ำ ๆ จนอัญภัทรหวีดร้องเสียงหลง ร่างกายกระตุกเกร็ง

มาร์โคลุกขึ้นนั่ง พร้อมๆ กับรั้งร่างอรชรให้ลุกขึ้นตามมา ความเปลือยเปล่าของเจ้าหล่อนแทบทำให้สมาธิของเขาที่คิดว่าเตรียมพร้อมแล้วลดลงจนติดลบ ทรวงอกอวบอิ่มที่มีเม็ดอัญมณีเล็กสีชมพูประดับอยู่มันช่างทำให้ไฟปรารถนาที่มันสูงสุดกู่อยู่แล้ว ทะยานเพิ่มขึ้นอีกจนทะลุหลังคาโ ลกออกไป แล้วไหนจะเจ้าเนินเนื้องามที่ซอกขานั้นอีก ที่ที่ทำให้เขามีความสุขราวกับได้ขึ้นสวรรค์จริงๆ ตยาคีย์ก้มหน้าหลบตา สมองงุนงงเล็กน้อยกับคำถามของเขา...

สองแม่ลูกคุยกันเสร็จก็พากันมาที่วัดที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกับไร่เท่าไรนักที่วัดนี้มีพระที่มีเมตตาสูงอยู่องค์หนึ่งซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีว่าท่านชื่อว่าหลวงตามิ่งใครมีเรื่องถูกคุณไสย์หรือมนต์ดำเป็นท่านที่แก้ไขให้ได้แทบจะทุกราย เมื่อมาถึงวัดได้สองแม่ลูกก็รีบแจ้งปัญหาที่เกิดข ึ้นกับหลวงตาทันทีหลังจากหลวงตานั่งสมาธิไม่นานท่านก็ได้เริ่มทำน้ำมนต์ให้สองแม่ลูกใส่ขวดกลับไปและย้ำว่าต้องให้คีรีได้ดื่มกินก่อนจะถึงคืนเดือนมืดภายในอีกสามวันไม่อย่างนั้นน้ำมนต์นี้จะไมได้ผลเพราะยิ่งใกล้คืนเดือนมืดมากเท่าไรอานุภาพของคุณไสย์มนต์ดำจะมากขึ้น

เพล้ง จอกหยกชั้นดีแตกกระจายออกเป็นเสี่ยง สุรามงคลหกเลอะเทอะเต็มพื้นหิน ทันทีที่หยาดสุราสัมผัสกับพื้นหิน ก็เกิดฟองสีขาวเดือดพล่านพร้อมกับควันสีเขียวจางลอยขึ้นมา กลิ่นเหม็นไหม้ทำลายบรรยากาศอันหอมหวนจนสิ้น บ่งบอกถึงพิษร้ายแรงที่ซ่อนอยู่ภายใน ลานพิธีตกอยู่ในความเ งียบงันชั่วขณะ ก่อนที่ความโกลาหลจะปะทุขึ้น ฮ่องเต้ทรงผุดลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นตะลึง พระพักตร์ซีดเผือดเมื่อทอดพระเนตรเห็นรอยไหม้บนพื้นหิน ขุนนางหลายคนส่งเสียงร้องด้วยความหวาดกลัว

เรียวคิ้วสวยเส้นเล็กที่แม้จะไม่ได้ตัดแต่งหรือกันคิ้วให้มีรูปทรงที่สวยงาม แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังแต่งแต้มอยู่บนหน้าผากใสได้อย่างพอเหมาะ สันจมูกเล็กก็โด่งสวยรับกับปลายจมูกแหลมที่เชิดขึ้นเล็กน้อยบ่งบอกถึงความดื้อรั้นและไม่ยอมคน พวงแก้มนิ่มก็เนียนใสแม้จะไม่เคยบำรุงด้วยเค รื่องประทินผิวใด ๆ ริมฝีปากอิ่มก็ชุ่มชื่นเป็นสีชมพูระเรื่อธรรมชาติ ทุกอย่างบนใบหน้าของน้ำอบหลังจากที่ไร้ซึ่งหัวสวมบดบังช่างงดงามจนยากจะหาสิ่งใดมาเปรียบเปรย “คิดว่าให้จับแล้วข้าจะใจอ่อนรึ” “...” “ข้าไม่ใจอ่อนเด็ดขาด แต่ข้า...แค่อยากเห็น กรี๊ด! ข้าเป็นบ้าไปแล้วรึ!”

ตระกูลหวังของหย่งอันโหวมิใช่รับมือโดยง่าย อีกฝ่ายดีดลูกคิดรางแก้วมาเป็นอย่างดี หาไม่ไหนเลยจะยอมส่งบุตรสาวแต่งเข้าจวนอัครหมาเสนาบดีในฐานะอนุเล่า เช้าวันถัดมาลั่วเฟิ่งเหยายังคงเข้ามาตรวจอาการของอวี่เสวียน เห็นดวงตาของหญิงสาวบวมเล็กน้อยทั้งยังสีหน้าไม่สู้ดีนัก ชายหนุ่ มถอนหายใจออกมาเสียงเบา

อันฮ่าวหรานยิ้มให้นางในดวงตาแฝงประกายบางอย่าง “คุณชายอัน” นางกล่าวทักทายเขาตามมารยาท จะว่าไปนางเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขาอายุสิบเจ็ดเท่ากันกับนาง ว่ากันว่าบัณฑิตที่เข้าเรียนในสำนักศึกษาหลวง หากสอบไม่ผ่านขั้นแรกก็จะเรียนอยู่ที่นี่จนกว่าจะอายุครบยี่สิบและเข้าพิธีสวมหมวก

อันแรงกล้า "ลลิตา อัศวินเข็มศักดิ์สิทธิ์" "โปรดระงับความโกรธเกรี้ยวของท่านลงก่อนเถิด ผู้ไร้บุญแห่งมหาธรรมจักร" ลลิตายกมือขึ้นระดับอก แสดงให้เห็นว่านางไม่มีอาวุธในมือ "ข้าคือ ลลิตา หนึ่งในผู้เจริญรอยตามท่านมิคศิรา และข้าสัมผัสได้ว่า ท่านเองก็เป็นผู้ที่เดินตามรอ ยแสงสว่างนี้มาเช่นกัน... แม้ว่าบนตัวท่าน จะมีกลิ่นคาวเลือดของมฆวาน ราชันย์โลหิต ติดอยู่ก็ตาม"

ๆๆๆๆ จนในที่สุดท่อนรักไซส์ห้าสิบเก้าก็เกร็งกระตุกปลดปล่อยลาวาอุ่นๆเข้าไปในโพรงสาวที่คับแน่นจนหมดทุกหยาดหยด “อ อาา”