Romans & histoires เกิดใหม่

โชคชะตาส่งเธอเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายอย่าง ไอรินลดา มิหนำซ้ำยังแอบคบกับนาธานอย่างลับๆ เขาอยากเลิกกับเธอใจจะขาดในเมื่ออยากเลิกก็เชิญ!! นางร้ายคนนี้จะไม่ทวงเขากลับคืนมา...

เสิ่นหมิงเล่อ คุณหนูสี่ตระกูลเสิ่น ปีนี้อายุได้เพียงสิบเจ็ด ในวันหมั้นหมายนางฝันร้ายคล้ายเป็นลางบอกเหตุ บิดาของนางเดิมทีเป็นถึงประมุขป้อมตระกูลเสิ่นแห่งเทียนซาน ในยามบิดาล้มป่วยและสิ้นใจ ตัวนางไร้ซึ่งที่พึ่งพิง ไม่เพียงถูกรังแก ถูกเอารัดเอาเปรียบ ถูกทอดทิ้งอย่างไร้เยื่อใย ท้ายสุดยังถูกสามีทิ้งให้สิ้นใจในห้องใต้ดินอันเย็นเยียบ!! สะดุ้งตื่นขึ้นก็พบว่าหลายอย่างเกิดขึ้นจริงดังฝัน เช่นนี้แล้วหากนางพยายามเปลี่ยนมันเล่า เปลี่ยนร้ายให้กลายเป็นดี แม้นางต้องถูกครหาว่ากลายเป็นสตรีที่ถูกถอนหมั้นก่อนวันออกเรือนเพียงวันเดียว แล้วอย่างไรเล่า?? อย่างไรเสียคู่หมายที่ดีก็คือคู่หมายคนใหม่!! หากคนเก่าไม่ดี เช่นนี้แล้วมิสู้หาบุรุษที่ดีกว่า หล่อเหลากว่า เอาให้รู้กันไปเลยว่าชะตานี้นางจะกำหนดเองไม่ได้!!!

ตื่นมาอีกทีก็ย้อนกลับไปปี 1985 ในร่างสาวกำพร้าถังแตก! หลินเสี่ยวเวยคนนี้ไม่มีอะไรติดตัวมาเลย นอกจากหนี้สินและแหวนมิติวิเศษวงหนึ่ง! ในเมื่อสวรรค์มอบโอกาสที่สองให้ เธอจะใช้น้ำพุสวรรค์และฟาร์มในมิติปรุงอาหารรสเลิศ พลิกชีวิตจากแม่ค้าขายแกงถุงหน้าโรงงานสู่เจ้าแม่ธุรกิจระดับประเทศ! ใครจะดูถูกก็เชิญ แต่ระวังไว้เถอะวันนี้ฉันเข็นรถขายของ แต่วันหน้าฉันจะขับรถเก๋งมาซื้อที่ดินพวกคุณ! แต่เดี๋ยวนะ! ท่านผู้พันเซียวเจิ้งเฉิงคนนั้นน่ะ ทำไมถึงชอบแวะมาที่ร้านทุกวัน? แถมยังชอบทำตาหวานใส่ แล้วบอกว่า "ผมไม่ได้มาเพราะติดใจรสชาติอาหาร แต่ติดใจคนทำ" ฮึ! คิดจะจีบแม่ค้าหน้าเลือดอย่างฉัน สินสอดต้องหนักหน่อยนะคุณทหาร!

ชาติที่แล้ว ฉันถูกรับเลี้ยงโดยครอบครัวธรรมดา ส่วนน้องสาวถูกรับเลี้ยงโดยพ่อทูนหัว และกลายเป็นเจ้าหญิงมาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุดในอิตาลี ใครจะคิดว่า หลังจากน้องสาวกลายเป็นเจ้าหญิงมาเฟียได้สามปี เธอกลับถูกพ่อทูนหัวไล่ออก ต้องเร่ร่อนอยู่ข้างถนน สุดท้ายก็ตายอย่างน่าอนาถ ส่วนฉันอาศัยผลการเรียนอันยอดเยี่ยมสอบเข้าฮาร์วาร์ดได้ ไปเรียนต่อต่างประเทศกับพี่ชายบุญธรรม และใช้สองมือของตัวเองก้าวขึ้นเป็นดาวรุ่งด้าน AI ที่ใคร ๆ ต่างก็ต้องการตัว ต่อมาพวกเราแต่งงานมีลูกกันภายใต้คำอวยพรของพ่อแม่บุญธรรม ชีวิตนี้ดำเนินไปอย่างมีความสุขและราบรื่น เมื่อได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่อีกชาติ น้องสาวกลับเลือกทางที่แตกต่างจากครั้งก่อนโดยสิ้นเชิง เธอโผเข้าไปในอ้อมกอดของพี่ชายบุญธรรมและเรียกเขาว่า พี่ชาย ก่อนจะจับมือพ่อแม่บุญธรรมไว้ แล้วมองมาทางฉันด้วยความลำพองใจ "พี่คะ หนูให้พี่ไปรับความทุกข์ทรมานของมาเฟียแทนก็แล้วกัน สถานที่ที่กินคนไม่คายกระดูกแบบนั้น ให้หนูอยู่ต่ออีกแม้แต่วินาทีเดียวก็ไม่ไหวหรอก" ฉันมองไปยังสามีในชาติที่แล้ว คาดหวังว่าเขาจะพูดอะไรสักอย่าง แต่เขากลับปกป้องน้องสาวไว้ และมองมาทางฉันด้วยสายตาเย็นชา "อย่าเข้าใกล้น้องสาวฉัน" สุดท้าย ฉันก็เดินไปยังรถโรลส์-รอยซ์คันนั้น ท่ามกลางสายตาลำพองใจของเธอ

ในวันที่นางสูญเสียดวงตา เขาก็พาสตรีอีกนางมาหยามหน้า ในเมื่อฟ้าไม่ยุติธรรมสวรรค์ไร้เมตตาเช่นนั้นนางจะขอคืนชีวิตด้วยการยอมเขียนหนังสือหย่า พร้อมดื่มสุราพิษจากไปกลายเป็นเถ้าธุลีเพื่อคืนอิสรภาพให้แก่เขา!

เธอคือเชลยที่ถูกพันธนาการด้วยไฟสวาท เขาคือฟาโรห์ผู้ดุดันที่ทั้งโลกต้องก้มกราบในวังทองคำ เธออาจเป็นเพียงทาส…แต่ในห้องบรรทม หรืออาจกลายเป็นราชินีผู้ครองหัวใจ เลือด ความรัก ความตาย และ คำาสาป ผูกชะตาไว้ด้วยไฟปรารถนาอันไม่อาจดับได้ เธอจะชำระรักนี้ด้วยน้ำตา... หรือด้วยเลือดของทั้งแผ่นดิน?

เนี่ยหลิง ตายแบบ งงๆ และได้ไปเกิดใหม่แบบ งงๆ ในโลกลมปราณของผู้ฝึกตนและพร อีก สอง ข้อ พร้อมธนู และลูกธนูหนึ่งชุด แหวนมิติเก็บของหนึ่งวง อย่าถามหา เหตุผล ว่าทำไม เนี่ยหลิงก็ไม่รู้เช่นกัน หวังว่า มันจะดี

เรื่องตายแล้วฟื้น ยืมร่างคืนวิญญาณแม้ได้ฟังมามาก ใครจะนึกว่าจะได้เจอกับตัว อยู่ๆ หญิงสาวยุคปัจจุบันที่รถเกิดอุบัติเหตุกลับตื่นขึ้นมาในร่างของ โม่อวี๋ คุณหนูรองตระกูลโม่ที่ถูกขับไล่ไสส่งไปไกลจากเมืองหลวงแคว้นต้าเยวี่ย สองปีที่ใช้ชีวิตอยู่อย่างเงียบสงบในเมืองซางจี๋ อยู่ๆ บิดามารดากลับเพิ่งเห็นความสำคัญ เรียกนางกลับเมืองหลวงเพื่อให้นางแต่งงานเชื่อมไมตรีกับขุนนางจวนอื่นๆ ไม่รู้เพราะความซวยของนางหรือชะตาเล่นตลก ไม่ว่าไปทางใดก็มีอันต้องได้พบกับ เหยียนจวิ้น ปราชญ์หลวงที่ผู้คนล้วนนับถือ คราแรกนางถูกอดีตคู่หมายก่อกวนได้เขาช่วยเอาไว้ ต่อมานางช่วยชีวิตเขาด้วยการผายปอด จนเกิดข่าวลือสะเทือนไปทั้งเมืองหลวง บ่อยครั้งเข้าทั้งนางและเขาต่างถูกนิสัยใจคอของแต่ละฝ่ายดึงดูดเข้าหากัน นางสงบใจเมื่อเขาอยู่ใกล้ เขาเองก็รู้สึกว่านางแตกต่างจากสตรีอื่น ทั้งยังมีชะตาที่คล้ายคลึงกับเขาอยู่หลายส่วน เมื่อจับพลัดจับผลู ตกกระไดพลอยโจร บิดาต้องการแต่งนางออกไปให้ได้ โม่อวี๋จึงตัดสินใจแล้วว่าแต่งให้เหยียนจวิ้นก็...ดูไม่เลวเลย

1.คนที่นางรักคือเขา คนที่สังหารนางก็คือเขา เช่นนั้นได้หวนกลับมาครานี้ นางจะตัดวาสนาให้สิ้นซาก แต่งกับชายอื่นเสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่เหตุไฉนเขาถึงได้กลายเป็นหมาหวงก้าง คอยเทียวไล้เทียวขื่อไม่เลิกเช่นนี้? 2.ไป๋เจียหลีกลายเป็นตัวร้ายในนิยายเรื่องหนึ่ง หนำซ้ำยังต้องอยู่ในฐานะภรรยาของเสิ่นโหว ลำพังแค่รับมือกับเรื่องไม่คาดฝันในแต่ละวันก็เหนื่อยจะแย่ เพราะฉะนั้นถ้านางเอกกับพระเอกจะรักกัน ก็ช่างหัวพวกเขาเถิด!

คนรักเก่าที่เป็นดั่ง "รักแรก" ในใจของสามีหัวหน้ามาเฟียของฉันฆ่าตัวตาย เพียงเพราะเธอรับไม่ได้กับการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ระหว่างตระกูลของเรา หลังจากนั้น หมิงเซวียน ก็แสดงออกถึงความอาลัยรักที่มีต่อเธออย่างเปิดเผยในทุกวัน เราสองคนกลายเป็นคู่สามีภรรยาที่เกลียดชังกันเข้ากระดูกดำ ทว่าในวินาทีที่ตระกูลสเตอร์ลิงแห่งบอสตันส่งคนมาลอบฆ่าฉัน เขากลับเอาตัวมารับกระสุนแทน พิษร้ายจากกระสุนนัดนั้นซึมลึกเข้าสู่ร่างกาย เขานอนสิ้นเรี่ยวแรงอยู่ในอ้อมกอดของฉัน "ฉันช่วยชีวิตเธอไว้แล้ว... บุญคุณที่ติดค้างแม่ของเธอก็ถือว่าชดใช้ให้จนหมดสิ้น" "ชาติหน้าเราอย่าได้เจอกันอีกเลย ฉันไม่อยากเกลียดเธออีกแล้ว ฉันหวังเพียงให้เธอเป็นแค่ 'น้องสาวข้างบ้านของฉันตลอดไป..." "ตอนนี้... ถึงเวลาที่ฉันต้องไปหาซิงรั่วแล้ว..." สิ้นคำพูดนั้น เขาก็จากไปในอ้อมแขนของฉัน ฉันร้องไห้ปานจะขาดใจ แต่เขากลับไม่แม้แต่จะชายตามามองฉันอีกเลยเป็นครั้งสุดท้าย ในวินาทีนั้นเองที่ฉันเพิ่งเข้าใจว่า ความเกลียดชังที่หล่อเลี้ยงเรามาตลอดหลายปีนั้นช่างน่าขันและไร้เดียงสาเพียงใด หลังจากนั้น เมื่อฉันกวาดล้างตระกูลสเตอร์ลิงจนสิ้นซาก ฉันก็ตัดสินใจจบชีวิตตัวเองตามเขาไป ทว่าเมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉันกลับย้อนเวลากลับมาในวัยยี่สิบปี ซึ่งเป็นปีที่ต้องหมั้นหมาย ครั้งนี้ ฉันปฏิเสธคำแนะนำเรื่องการแต่งงานตามคำสั่งของพ่ออย่างเด็ดขาด และเลือกที่จะไปบริหารธุรกิจของตระกูลที่นิวซีแลนด์แทน ชาตินี้ ฉันจะอยู่ให้ไกลจากหมิงเซวียน และหลีกทางให้ความรักของเขากับซิงรั่วได้สมหวังเสียที