Romans & histoires เกิดใหม่เพราะไฟร่าน

“ก็มีเว้นบ้าง แต่ช่วงแรก ๆ ทุกวันเลย น่าจะเพราะใหม่ ๆ ด้วยแหละมั้ง เข้าใกล้กันเหมือนไฟช็อตที่เขาว่า” “แบบนั้นแสดงว่ากูยังปกติอยู่” “แล้วไหนมึงบอกไม่จริงจัง ทำไม่ถึงต้องการขนาดนั้นว่ะ”

หน้าด้วยใจรู้สึกไม่ดี… แม้ได้รู้ว่าเพลิงไม่ได้ไปส่งพีพีด้วยตัวเอง ไม่ได้เกิดเหตุการณ์ประเภทถ่านไฟเก่าคุขึ้นมาจากการแสดงออกที่ได้เห็นเมื่อตอนหัวค่ำ แต่แน่นอนว่าเพลิงไม่พอใจ อาจเป็นเพราะเรนเองที่ถือวิสาสะพาแฟนเก่าเจ้าตัวไปเจอ ประกอบกับที่ก็เธออีกเหมือนกันที่แจกไลน์คนที่ว่า ให้กับคนอื่น

พ่อบ้านค้อมกายคำนับจูเค่อหรงเจี้ยน “เกิดอะไรขึ้นในเรือนระหว่างที่ข้าไม่อยู่ เหตุใดไฟจึงไหม้เรือนไปหลายหลัง” “เรียนนายท่าน เมื่อสิบวันก่อน อากาศร้อนจัด ทำให้ช่วงค่ำคืนจู่ ๆ เรือนรองก็มีประกายไฟออกมา กว่าที่บ่าวกับคนอื่นจะรู้เรื่อง ไฟก็ลามไปจนดับไม่ได้แล้วขอรับ เรือนติดกันยังถ

ภายในห้องพักพิเศษสำหรับผู้ป่วย เปลือกตาสีอ่อนค่อย ๆ กะพริบถี่ เพื่อปรับรูม่านตาให้รับกับแสงไฟในห้องได้ โอย! ทำไมถึงได้รู้สึกปวดระบมไปทั้งตัวแบบนี้ อากาศก็หนาวเย็นมากกว่าเมื่อวานเสียอีก ไพลินคิดในใจ ทำไมที่อีสานถึงได้หนาวนัก ดวงตากลมกลอกมองไปทั่วห้องเล็ก ๆ แล้ วเกิดคำถามขึ้นในใจ

อวี้หลางถอนหายใจจนสุดลมด้วยความโล่งใจ “มันแค่เป็นเรื่องบังเอิญเท่านั้น เพลิงไหม้เกิดจากคนงานเก่าที่โดนไล่ออกโดยไม่ยอมจ่ายค่าแรงให้จนเกิดความแค้นก็เท่านั้นเอง คิดไปถึงไหนกันเจ้าคะ”

ึกแผ่ซ่านเข้ามาจนแจมตัวสั่น ‘นี่ฉัน... ตายแล้วมาเกิดใหม่ในร่างของเด็กนี่เหรอเนี่ย!’ แจมเบิกตากว้างด้วยความตกใจ นึกถึงสภาพก่อนหน้านี้ที่เพิ่งโดนเสี่ยวิชัยยิงร่างพรุน ความตายมันน่ากลัวเกินกว่าจะกลับไปเผชิญอีกครั้ง ในเมื่อเด็กนาลินนี่ทิ้งชีวิตไปแล้ว เธอก็จะขอรับช่วงต่อ ชีวิตนี้แทน

รอยไหม้ที่ไม่ควรมี เช้าวันถัดจากเหตุไฟไหม้คลังผ้าฝ่ายใน หลินเวยได้รับรายงานความเสียหายฉบับแรก

"เมื่อปลายเดือนที่แล้ว... มันเกิดอุบัติเหตุไฟฟ้าลัดวงจร ไฟไหม้ในออฟฟิศครับ! เอกสารบัญชีเก่า ๆ โดนไฟไหม้เสียหายไปหมดเลยครับ เหลือรอดมาแค่บางส่วนของเดือนนี้เท่านั้นเอง" "ใช่ค่ะ ๆ ไฟไหม้ค่ะคุณหนู! น่ากลัวมากเลยค่ะ" กาญจนารีบผสมโรง ละล่ำละลักพยักหน้ารับ ปอป่านหรี่ ตาลง มองหน้าคนทั้งสามสลับกัน "ไฟไหม้? เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทำไมคุณพ่อของฉันถึงไม่เคยรู้เรื่องเลย"

ฉันพาลูกชายแรกเกิดไปยังคฤหาสน์มาเฟียของสามีเพื่อเข้าพิธีศีลจุ่ม เบียนก้า หลานสาววัยสิบขวบของเขา—เจ้าหญิงตัวน้อยผู้เอาแต่ใจของตระกูล—ผลักรถเข็นลูกของฉันตกลงไปในโซนน้ำลึกของสระว่ายน้ำที่เย็นเฉียบ ร่างของลูกชายฉันจมดิ่งลงสู่ก้นสระ เสียงชนแก้วแชมเปญอันครึกครื้นกลบเสียงการดิ้นรนเฮือกสุดท้ายของเขาจนหมดสิ้น ฉันกระโจนลงไปในน้ำราวกับคนเสียสติ ทว่าสิ่งที่ฉันดึงขึ้นมาได้กลับมีเพียงร่างอันเย็นชืดและไร้วิญญาณ เพราะเบียนก้าคือ "สายเลือดของตระกูล" การฆาตกรรมครั้งนี้จึงถูกตัดสินว่าเป็นเพียงอุบัติเหตุอันน่าสลด พ่อสามีผู้เป็นดอนแห่งตระกูล ยื่นบัตรแบล็กการ์ดแบบไม่จำกัดวงเงินให้ฉันเป็น "ค่าชดเชย" แต่ฉันไม่ได้ต้องการเงิน! ฉันต้องการลูกของฉัน ฉันต้องการนิโก้ของฉันคืนมา! ฉันคุกเข่าลงกับพื้น อ้อนวอนขอร้องมั