เซียนนางหวนคืน Novelas e Histórias

นางจะหวนคืนมาในร่างใหม่ เป็นการเกิดใหม่แทนที่เจ้าของร่างเดิม ที่จะสิ้นชะตา และนางจะเกิดใหม่ในตระกูลบัณฑิต เป็นเพราะเหตุนี้ หลังจากที่เหลียนเอ๋อร์จากไป นายท่านกับข้า ถึงได้ขอร้องให้นายท่านหลัวกับหลัวฮูหยิน มองหาภรรยาคนใหม่ให้เฉินเอ๋อร์ ที่เป็นสตรีมาจากตระกูลบัณฑิต ”

ภายในจวนขนาดใหญ่ ในเรือนหลันฮวาบนเตียงมีสตรีนางหนึ่งกำลังนอนอยู่โดยข้างกายมีสาวใช้อย่างอ้ายเหม่ยและอ้ายเสินยืนเป็นกังวลอยู่ข้างเตียง สาวใช้ทั้งสองคนนัยน์ตาแดงก่ำเหมือนผ่านการร้องไห้มายาวนาน ร่างบางบนเตียงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก็เหลือบตามองภายในห้องไปมาด้วยความแปลกใจ ว่าตนเองมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ไม่ใช่ว่านางตายแล้วหรือทำไมถึงได้กลับมาอยู่ที่จวนตระกูลซูได้หรือว่าคนที่ตายไปแล้วจะเห็นภาพหลอนเช่นนี้

ชาตินี้หลินซิ่งหรงได้หวนกลับมา นางสัญญาว่าจะไม่ผลักไสไล่ส่งซ่งเจิ้นอี้อีก

หลังจากผ่านไปสองวัน เหิงเจาที่ได้รับมอบหมายให้ไปสืบเรื่องของคุณหนูรองหลี่หรือเย่ฮูหยิน ฮูหยินของติ้งอันโหวก็กลับมา "ว่าอย่างไร"ถามออกไปทั้งที่ยังก้มหน้าอยู่กับงานตรงหน้า "ตามที่ข้าได้ไปสืบมา ที่คุณหนูรองหลี่นางกลับมาที่เสียนหยางเพราะนางกำลังจะหย่ากับติ้งอันโหวขอรับ"

“วิญญาณผู้สูญเสีย กลับมาทวงคืนความยุติธรรม” น้ำเสียงทรงอำนาจของลั่วอี้เสียนดังขึ้นอีกครั้ง ตอกย้ำให้คนฟังสั่นคลอนลึกลงไปในหัวใจ ‘ผงลึกลับของนาง’

“ข้าต้องส่งเจ้ากลับไปป่าเมิ่งเทียนแล้ว หวังว่าเจ้าจะได้รับบทเรียนสำคัญจากที่แห่งนั้น จนเลิกดื้อรั้นกับข้านะเซียวอี้ หลัน” เซียนจิ้งจอกถอนกายออกจากร่างงามอย่างเสียดาย ก่อนจะร่ายเวทย์ทำความสะอาดให้ร่างที่ถูกเสพสมมาทั้งคืนจนสะอาดสะอ้านหอมกรุ่น แล้วเสกเสื้อผ้าให้นางสวม จากนั้นก ็ช้อนอุ้มร่างงามพากลับไปยังที่เดิม “ข้ารักเจ้า เซียวอี้หลัน...”

นางมีเวลาไม่มากแล้ว แววตาที่เคยตื่นตระหนกแปรเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างบอบบางจนชุนเถาที่ยืนอยู่ใกล้ๆ รู้สึกขนลุกซู่โดยไม่ทราบสาเหตุ เด็กสาวผู้ไร้เดียงสาที่ชื่อหลี่เหม่ยอันได้ตายไปแล้ว... สิ่งที่อยู่ในร่างนี้ คือวิญญาณอาฆาตที่นรกส่งกลับมาทวงคื น!

"นางคือบุตรสาวคนโตของใต้เท้าเยว่ บ่าวได้ยินนายท่านพูดถึงเมื่อไม่นานมานี้ว่าตระกูลเยว่เพิ่งย้ายกลับมาที่เมืองหลวง" "ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง" "แม่นางเซียว มาหาท่านแม่ทัพหรือขอรับ" เป็นเหลียนอี้ที่เอ่ยทักก่อนผู้ใด "ใช่" "เช่นนั้นเชิญเข้าไปด้านในก่อนขอรับ"

เซิ่งหวั่นเอ๋อร์ก็แค่นางร้ายตัวประกอบไม่สำคัญอะไร ออกมามีบทไม่กี่ตอนก็ตาย แต่ตอนนี้กลับมีบทเด่นขึ้นมาเสียอย่างนั้น “หรือว่านังนั่นก็มีชีวิต” หยู่เยียนได้บ่นพึมพำกับตนเอง มีเพียงข้อสันนิษฐานนี้เท่านั้นที่น่าจะเป็นไปได้ เริ่มตั้งแต่เซิ่งหวั่นเอ๋อร์รอดกลับมาได้อย่าง ปลอดภัย ทั้งที่ก็ส่งคนไปตามเก็บเสียตั้งแต่เนิ่น ๆ และนางดันมาโผล่หน้าจวนก่อนเวลา นับแต่นั้นทุกอย่างก็ดูเปลี่ยนไปหมด

างหวั่นไหวกับผู้ใดอีก สวรรค์ให้โอกาสนางกลับมาเกิดใหม่ สิ่งที่นางจะต้องทำคือจดจำบทเรียนในครั้งก่อนให้ดี และทวงคืนความเจ็บปวดที่ผู้อื่นเคยทำไว้กับนาง ลั่วชิงหวงไม่ได้เอ่ยตอบ นางพยักหน้าแล้วพาเซียงหลิงเดินจากไป เมื่อกลับมาถึงจวนแม่ทัพใหญ่ เซียงหลิงก็ยกมือขึ้นลูบหน้าอ กของตนเอง พลางถอนหายใจโล่งอกแล้วกล่าวว่า