เซียนนางหวนคืน นิยาย & เรื่องราว

คำนำ นิยายเรื่อง ตามดวงใจหวนคืน เป็นภาคต่อของ เล่ห์เสน่หาเพื่อนสาวแม่ และ หลงลีลารักลูกชายเพื่อน ซึ่งเขียนในมุมมองบุคคลที่หนึ่ง เรื่องราวความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นจากความใกล้ชิดสนิทสนมของคนสองคนที่อายุห่างกันสิบปี

คืนนี้เป็นค่ำคืนสำคัญของตระกูลเจียง คืนที่คุณหนูใหญ่เจียงหลินเยว่จะถูกเปิดตัวอย่างเป็นทางการ หลังจากพลัดพรากไปกว่าสิบสามปี หญิงสาวในชุดกี่เพ้าร่วมสมัยสีงาช้างยืนอยู่ท่ามกลางแสงแฟลช ผมยาวดำขลับถูกรวบขึ้นอย่างเรียบหรู ใบหน้าขาวนวลงดงามตามวัย แต่ดวงตานั้นสงบนิ่งราวก ับคนที่ผ่านโลกมามากแล้ว

"หลินชิงหว่าน สตรีผู้กล้าหาญที่ย้อนเวลากลับมาเพื่อมอบชีวิตใหม่ให้ข้า ผู้หญิงที่เป็นทั้งหมอเทวดา เป็นกุนซือ และเป็นหัวใจทั้งหมดที่ข้ามี" เซียวเหยียนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อยแต่หนักแน่นด้วยปณิธาน

นางเลิกคิ้ว “เมื่อก่อนไม่อยากรู้ ตอนนี้อยากรู้เพราะซื่อจื่อบอกว่าซุนเก่อให้เจ้าดูภาพวาด” นางหวนนึกไปถึงวันนั้นก็ยิ้มออกมา “เป็นภาพเหมือนของปรมาจารย์กระบี่ของสำนักกระบี่ นางแซ่ไป๋ นามเสวี่ยหรู” “ไป๋เสวี่ยหรู??”

ในที่สุดภารกิจใหม่อันท้าท้ายสำหรับหลิวตานก็มาถึง ภารกิจที่ 23 การตามหาสมุนไพรหรือส่วนผสมของยาประกอบวิญญาณ หรือชื่อที่แท้จริงของมันคือ ยาหวนคืนวิญญาณ เป็นยาที่คนกินจะมีสติกลับมาสมบูรณ์ และเป็นยาสำหรับหลิวเหอสวี่น้องชายของเธออีกด้วย ยาหวนคืนวิญญาณเป็นยาที่ไม่มีอยู่จริ งในยุคนี้ แต่ความก้าวหน้าของเทคโนโลยียาในอนาคตสามารถทำให้มันเกิดขึ้นมาได้ และมันเป็นส่วนสำคัญที่หลิวตานสามารถคว้ามันมาให้หลิวเหอสวี่น้องชายผู้มีสติไม่สมประกอบให้กลับมามีสติสมบูรณ์

คำนี้อีกฝ่ายไม่รู้แม้แต่น้อยว่านางมอบให้ไปกี่ครั้ง ยิ่งได้รู้ว่าอีกฝ่ายหวนกลับมาเช่นกันนางก็ยิ่งกรุ่นโกรธ ทั้งที่ไม่ใช่เด็กผู้หนึ่งเติบโตขึ้นมา แต่เป็นสตรีที่เติบโตแล้วกลับมาในร่างเด็ก แต่ถคึงอย่างนั้นก็ยังคิดไม่ได้ ยังคงเดินในเส้นทางเดิมไม่แม้แต่มองเห็นโอกาสท ี่นางและเสด็จพ่อมอบให้ เฉินซูเหมยไม่ได้สนใจถ้อยคำนั้นสักนิด นางสนใจเพียงคำตอบที่เฉินอันหนิงตอบว่าหวนกลับมาเช่นกันเท่านั้น เป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร สวรรค์ส่งนางกลับมา ไยต้องส่งนังหนามยอกอกนี่กลับมา แล้วเหตุใดจึงเป็นนางที่มีสภาพเช่นนี้...

ก็ปรากฏ รุฮาน่า “แม่ตัวจริงเขากลับมาแล้ว...จะมีใครบางคนรู้สึกว่าเป็นส่วนเกินไหมน้า~?” น้ำเสียงเย้ยหยันจากใบหน้าสวยร้าย ทำให้บรรยากาศรอบตัวเย็นวาบ

บทที่ 7 ทวงคืน จวนชินอ๋อง กงซ่างเหว่ยกลับทาถึงจวนก็พอดีกับที่เสวี่ยไป๋ องครักษ์ข้างกายของกลับมาถึงพอดี

ภานุพงศ์ถาม " ไอ้ภาส มึงดูหนังจีนมากไป ขาของกูที่จริงหายตั้งนานแล้ว กูเดินได้นานแล้ว กูแอบไปรักษาโดยที่ไม่มีใครรู้ กะจะเซอร์ไพรซ์ใครบางคน แต่แม่งดันเจอเซอร์ไพรซ์กลับ" เขามองไปที่คามีเลียก่อนพูดต่อ " เธอบอกว่ามีเซอร์ไพรซ์ให้กู อยากให้กูไปที่หนึ่งกับเ ธอ แล้วก็ปิดตาพากูไปที่หน้าผาพอเปิดผ้าออกกำลังจะถามว่าไหนหล่ะเซอร์ไพรซ์ที่ว่า เธอก็บอกว่านี่ไงเซอร์ไพรซ์ แล้วก็ผลักกูให้ตกหน้าผาไปทั้งรถเข็น"

คำเรียกขานนั้นทำให้นางชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะหันกลับไปมองแม่นมด้วยสายตานิ่งสนิท “ท่านเรียกข้าว่าอะไรนะ ข้ายังไม่ออกเรือน ท่านเรียกผิดแล้ว” ต้องไม่มีผู้ใดรู้ความจริงเด็ดขาดว่ามู่หรงเซียวแห่งเจียงหนานในตอนนี้ แท้จริงแล้วคือเซียวหยางมี่กลับชาติมาเกิดเพราะเวทย์โบราณของลัทธิ ประหลาด และคนที่เป็นผู้ชักนำให้นางกลับมาก็คือหวังเฟิ่ง