เซียนนางหวนคืน Novels & Stories

ตอนพิเศษ 1 แค้นที่ต้องชำระแทน ครั้งหนึ่งยามอดีต อันเฉียนฟานกลับไปที่อารามแต่กลับไม่พบสตรีที่ตนตั้งใจมาหา เมื่อถามชีกับหลวงจีนในอารามก็พบว่าคืนที่นางคลอดลูก นางตกเลือดและเสียชีวิตในห้องพัก

นางเดินกลับเข้าไปในกระท่อมและกลับออกมาพร้อมกับป้ายไม้อันเล็กๆ ที่เก่าคร่ำคร่า บนป้ายนั้นสลักชื่อไว้ว่า เยว่ซินเหอ “คนในวงการงิ้วเมื่อหลายสิบปีก่อน เรียกข้าว่า ‘ยายา’” นางพูดเรียบๆ แต่แววตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “ข้าคืออดีตนางเอกคณะงิ้วหลวงแห่งเมืองหลวง”

มันผิดพลาดตั้งแต่ชะตาของตู้เหลียนที่เดิมทีนางต้องแต่งให้ผู้อื่น แต่ถูกขีดเขียนให้แต่งเข้ามาเป็นอนุของเซี่ยถงวู่ แต่ไม่อาจที่จะแก้ไขให้เปลี่ยนแปลงได้แล้ว จึงได้ต้องนำวิญญาณของนางที่เป็นเสี้ยวหนึ่งของเสี่ยวจิ่วกลับไปคืนร่างเดิม เพื่อแก้ไขไม่ให้ชะตาต้องตายด้วยน้ำมือของ โจรป่า

หรือว่า. ทะเลเดินแกมวิ่งไปที่ตู้ที่เก็บหนังสือจากคอนโดมิเนียมคืนมาเข้าชั้น เขาเปิดค้นหนังสือทุกเล่มอย่างรีบร้อน กระทั่งเล่มสุดท้ายเป็นวรรณกรรมญี่ปุ่นเรื่องเดียวกับที่นักเรียนนำมาคืนเมื่อครู่ มือสั่นเทาลูบไล้ไปมาที่หน้าปกก่อนจะเปิดปกด้านในออกดูแล้วก็จริงอย่างที่คิด ดอกเข็มเขียวห นึ่งดอกเริ่มแห้งออกกลิ่นอ่อนๆ แนบอยู่ด้านใน ทะเลเอื้อมมือไปหยิบมาอ่านทันที

ผู้มาใหม่ย่อกายลงอย่างอ่อนช้อย ทั้งยังยิ้มด้วยรอยยิ้มอันอ่อนหวาน แต่เมื่อมองเห็นเหม่ยเซียนนางพลันเบิกตากว้างขึ้น “พระชายา” “ใช่...ชายาเทพมังกร ได้เวลาที่เจ้าต้องส่งต่อหน้าที่ทั้งหมดในตำหนักหวงหลงคืนให้นางแล้ว” เฟิ่งเซียนหรี่ตามองอีกฝ่ายด้วยแววตาที่บ่งบอกถึงความเป็นอ ริ

ชิงหลิงซ่างจวินมองหาที่มาของเสียงก่อนจะพบว่าเสียงนั้นดังขึ้นจากดอกบัวที่นางถืออยู่ ดวงตาคู่งามเบิกโพรงเมื่อเห็นว่าผู้ใดยืนเอามือไพล่หลังแหงนเงยใบหน้าขึ้นมามองนาง “นี่ท่าน…ท่านกลับมาแล้ว!” [1] เซี้ยเซียน คือ เซียนชั้นผู้น้อย [2] ซ่างเซียน คือ เซียนชั้นสูงทั่วไป [3] ซ่า งจวิน คือ เซียนชั้นสูงที่มีดินแดนปกครองตัวเอง

นก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลกยุทธภพนางได้รับฉายาว่า "เซียนน้ำแข็งผู้บรรลุระดับสูงสุด" ผู้คนต่างเคารพยำเกรง ไม่มีผู้ใดกล้าตั้งคำถามต่อตัวตนของนางหากฉินเยว่หานได้รับรู้ว่าหลานเสวี่ยอิงมิได้ตายไปตลอดกาล…แต่นางกลับมาเกิดใหม่… ในร่างของเด็กสาววัย 15 ปี! นางจะรู้สึกเช ่นไร? ฉินเยว่หาน ภายนอกนางคือเทพเซียนผู้สูงส่งแต่ภายในใจของนางยังคงถูกเงาของอดีตหลอกหลอน เพราะถึงแม้ว่านางจะก้าวขึ้นมายืนอยู่บนจุดสูงสุดของยุทธภพแต่นางรู้ดีว่านางมิใช่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด ในอดีต มีผู้หนึ่งที่แข็งแกร่งกว่านาง…

ทุกสิ่งที่นางทำมา หลายสิบปีแห่งการกุมอำนาจนี้…อาจพังทลายลงในชั่วคืนเดียว “นางกลับมาเพราะพร้อมแล้ว” ไท่หวงไท่โฮว่เอ่ยเสียงเย็น “เพื่อล้างแค้น” เงาสลัวจากแสงตะเกียงทอดผ่านใบหน้าเคร่งเครียดของสตรีชรา

ซูเหลียงเจียวจินและเซียนกระจกโลหะ โค้งคำนับต่อพระแม่หวังสือจินหมู่ ก่อนที่ร่างงดงามจะเลือนหายไป คันฉ่องทองแดงแห่งปัญจธาตุ ถูกส่งคืนให้เหล่าสี่สัตว์เทพ ผู้เฒ่าเต่าดำเซียนหวู่ ก้มมองดูกระจกเงาในมือ ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ไม่มีอะไรพิเศษขึ้นหรือผิดแผกไป “ทุกอย่างจบ ได้ที่การเจรจา ไม่เห็นต้องใช้กำลังแต่อย่างใด”

นางตอบเขา “มีเสี่ยวหนิง มีข้า มีท่าน เราสามคน อย่าลืมสิว่าข้าคือหวางเฟยของท่าน หนานฉีหวางเฟย สตรีผู้ร่ำรวยที่ครอบครองจวนหนานฉีหวางฝู่และบุรุษที่หล่อเหลาที่สุด” เขาหัวเราะเสียงเบาพร้อมซบหน้าผากลงกับไหล่ของนาง “ใช่ เจ้าคือหวางเฟยของข้า” “วันนี้ท่านหลับเสีย พักผ่อนให้เต็มที่ คืนพรุ่งนี้ข้าจะพาท่านกลับบ้าน”